سفر کلید فهم زندگی است
img
تلگرام
img
واتساپ
img
جیپور یا جایپور نام مرکز ایالت راجستان است که در شمال غربی کشور هند قرار دارد و یکی از قدیمی ترین شهرهای این کشور به حساب می آید که از سال 1727 میلادی تا کنون گذر روزگار را به تماشا نشسته است. 

جیپور یا جایپور نام مرکز ایالت راجستان است که در شمال غربی کشور هند قرار دارد و یکی از قدیمی ترین شهرهای این کشور به حساب می آید که از سال 1727 میلادی تا کنون گذر روزگار را به تماشا نشسته است. 

جال محل جیپور  جیپور یا جایپور نام مرکز ایالت راجستان است که در شمال غربی کشور هند قرار دارد و یکی از قدیمی ترین شهرهای این کشور به حساب می آید که از سال 1727 میلادی تا کنون گذر روزگار را به تماشا نشسته است. از همان ابتدا فرمانروایان مختلفی بر این منطقه حکمرانی کردند به همین خاطر قصرها و اقامتگاه های لوکس و باشکوه زیادی در طول زمان در جیپور ساخته شده است؛ قصرهایی که برخی از آن ها هنوز هم در این شهر وجود دارند و به جاذبه هایی برای گردشگران تبدیل شده اند. از معروف ترین جاذبه های تاریخی این شهر، قصر جال محل یا کاخ آب (Water Palace) است که به دلیل نوع ساخت و محل قرار گیری‌اش، شهرت و آوازه زیادی برای خود رقم زده است. این قصر درست در میان دریاچه من ساگار (Man Sagar) قرار دارد. در گذشته این دریاچه و مناطق اطرافش محل بسیار خوبی برای ساخت قصرها و خانه های اربابان بوده اند زیرا دریاچه شمال شهر قرار گرفته و توسط تپه های آراوالی از شمال، غرب و شرق محصور شده است. قصر جال محل مکانی برای زندگی پادشاه نبوده بلکه از آن به عنوان تفرجگاهی زیبا برای تفریح و استراحت و صد البته به رخ کشیدن ثروت و عظمت پادشاه استفاده می کردند.          قصر جال محل بنایی 5 طبقه است که 4 طبقه آن زیر آب واقع شده به همین خاطر از کنار دریاچه، انگار قصری با یک الی دو سطح پیش رو داریم؛ اما با بالا و پایین رفتن سطح آب طبقه های مختلفی از این قصر به نمایش در می آیند. این بنا کم ارتفاع و به صورت متقارن ساخته شده است.به دلیل نفوذ آب در قسمت هایی از این قصر آن را در فواصل زمانی مختلف بازسازی کرده اند و هنوز هم دولت راجستان سلامت آن را بررسی می کند و در صورت لزوم به مرمت قصر می پردازند.        بخش های مختلف قصر جال محل 1- بالکن و گذرگاه در بازدید از قصر جال محل دو قسمت بیشتر مورد توجه قرار می گیرند؛ یکی اتاق های باشکوه که با نقاشی های دیدنی پوشیده شده اند و دیگری تراس اصلی قصر که فقط برای عبور و تفریح پادشاه ساخته شده بود. بالکن های این مجموعه دارای گذرگاه های قوس مانند هستند که باعث زیبایی بیشتر جال محل شده اند. ریزه کاری های رعایت شده در ساخت این گذرگاه ها به راستی بی نظیرند؛ برای مثال قسمت داخلی سقف، بالکن ها با نقوشی ریز و رنگارنگ زیباسازی شده اند. چیزی شبیه به نقشِ فرش های ایرانی که با هر نگاه کردن به آن ها، نقش تازه ای را متصور می شوید. در این نقش و نگارها تلاش شده تا عظمت پادشاه به رخ کشیده شود به همین خاطر نقش هایی مثل ظرف های بزرگ میوه، طلا و جواهر، گل سرخ و... به چشم می خورند.     2- اتاق ها اتاق ها و راهروهای این بنا روزگاری همگی دارای گچ‌بری های دیدنی بوده اند؛ اما متاسفانه امروزه بسیاری از این گچ‎بری ها از بین رفته اند. تلاش های بسیاری برای رفع این کاستی ها انجام شده است؛ برای مثال مسوولان سعی دارند با استفاده از مصالح سنتی، این گچ‌بری ها را بازسازی کنند که تا اینجا نتیجه های خوبی حاصل نشده و آسیب های زیادی هم به بنا وارد آورده اند.در سطح زیرین بام جال محل چند اتاق وجود دارد که با بازدید از آن ها گویا در زمان سفر کرده و به هندوستان چندین سال قبل می روید. اینجا هنوز سقف ها بلند است و رنگِ ناب طلایی در همه جا دیده می شود و نقاشی های دیواری همه راوی داستان های دلاوری های پادشاهان و اسطوره های قدیمی هستند. این اتاق ها به راستی دیدنی اند و در اوج صلابت و مهارت ساخته شده اند. با بازدید از اتاق های جال محل متوجه خواهید شد که امکان نداشته که این قصر، محل اقامت همیشگی پادشاه بوده باشد، نوع ساخت بنا و وسایل موجود در آن همه و همه به گونه ای هستند که فقط برای اقامت چند روزه پادشاه مناسب باشند.     3- برج ها هر یک از برج های جال محل زیبایی خاص خود را دارد، قسمت زیرین آن ها که در آب قرار می گیرد از جنس سنگ هستند؛ اما بخش هایی که بالای سطح آب قرار دارند با ظرافت خاصی ساخته شده اند. هر یک از این برج ها دارای دو بالکن هستند که با ستون های باریکی تزیین شده اند. بالاترین سطحِ برج ها از پشت بام قصر قابل دسترس است.سقف این برج ها گنبدی شکل هستند و همین موضوع باعث زیباتر شدن قصر بی همتای جال محل شده است. متاسفانه چهره امروزی برج ها با شکل قدیمی شان تفاوت زیادی پیدا کرده و دیگر آن طور که باید پیرو سبک معماری راجپوت نیستند؛ تنها دلیل این موضوع استفاده از معماران غیر ماهر در مرمت برج ها است.       4- چاتریس | زیباترین بخش بنا بام جال محل یا همان تراس اصلی، زیباترین بخش بناست که دارای یک زمین سنگی 8 ضلعی در قسمت میانی خود و چهار اتاقک با سقف های گنبدی شکل در فاصله بین برج ها با یکدیگر است. این نوع گنبدها با نام چاتریس (Chhatris) شناخته می شوند که با کلمات چتر یا تپه، هم معنی قرار می گیرند. چاتریس ها که چند ستون و یک سقف گنبدی شکل دارند، امروزه در ساخت بناهای یادبود استفاده می شوند. در جال محل، چاتریس بزرگی هم وجود دارد که نشیمن‌گاهی برای پادشاه و همراهانش بوده تا از گرمای آفتاب در امان باشند، داخل این چاتریس سکوی پرزرق و برقی به چشم می خورد که مخصوص پادشاه طراحی شده است.هدف اصلی از ساختن چنین سقف های گنبدی شکلی در جال محل به رخ کشیدن ثروت و بزرگی پادشاه بوده و نشان دهنده ترکیب سبک کلاسیک و فانتزی معماری در هند است.     معماری قصر جال محل سبک معماری قصر جال محل پیروی سبک راجپوت بوده است، بیشتر قصرها و دژهای موجود در جیپور هم طبق همین سبک معماری ساخته شده اند که مختص به راجستان بود. یکی از مهم ترین ویژگی های این سبک آن است که هر بنایی باید ویژگی منحصر به فرد خود را داشته باشد؛ جال محل هم از این قاعده مستثنی نیست. باستان شناسان با بررسی هایی که روی این بنا انجام دادند متوجه شدند که آب به پایین ترین سطح این قصر نفوذ نمی کند. دلیل عدم نفوذ آب به این سازه، استفاده از مخلوط آهک و شن سرخ است که در آخر با میوه درخت بیدلیوم (bdellium) و عصاره شنبلیله نیز ترکیب شده و به ماده ای مناسب برای ساختمان سازی بدل می شدند.آثاری از سبک معماری مغولی هم در این بنا دیده می شود که امری عادی است و تعداد زیادی از ساختمان های موجود در هندوستان تحت تاثیر این نوع معماری هستند. این شیوه معماری در زمان حکومت پادشاهان گورکانی بر هند، رواج یافت و ویژگی اصلی آن توجه به جزییات در تزیینات بود که این نکته در جال محل هم قابل مشاهده است.معماری مغولی به شدت تحت تاثیر معماری اسلامی و فارسی است به همین دلیل اگر با دقت به بنای جال محل نگاه کنید رنگ و بویی از معماری پارسی را هم در آن خواهید یافت.       مطالب مرتبط: معرفی دروازه هند | India Gate   برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.

۲۱ مرداد ۱۴۰۴
بی‌شک یکی از مهم‌ترین استان‌های کشور که سابقه زیادی در تولید قالی‌های دستباف دارد، استان کردستان است. مشهورترین قالی‌های این منطقه متعلق به سنندج، بوکان و بیجار است که در طرح‌های گوناگونی شکسته نظیر انواع هراتی، گل وکیلی، گل میرزاعلی، گل مینا و شاخ گوزن،

بی‌شک یکی از مهم‌ترین استان‌های کشور که سابقه زیادی در تولید قالی‌های دستباف دارد، استان کردستان است. مشهورترین قالی‌های این منطقه متعلق به سنندج، بوکان و بیجار است که در طرح‌های گوناگونی شکسته نظیر انواع هراتی، گل وکیلی، گل میرزاعلی، گل مینا و شاخ گوزن،

صنایع دستی کردستان قالی کردستان بی‌شک یکی از مهم‌ترین استان‌های کشور که سابقه زیادی در تولید قالی‌های دستباف دارد، استان کردستان است. مشهورترین قالی‌های این منطقه متعلق به سنندج، بوکان و بیجار است که در طرح‌های گوناگونی شکسته نظیر انواع هراتی، گل وکیلی، گل میرزاعلی، گل مینا و شاخ گوزن، میناخانی و... بافته می‌شوند. اگر سری به بازار قدیمی شهر سنندج بزنید می‌توانید دنیای رنگانگی از این قالی‌های ارزشمند و دستبافت را از نزدیک ببینید.       گلیم سِنَه | گلیم سنندج گلیم سنه یا همان گلیم سنندج، یکی از مشهورترین گلیم‌های ایران است و همانطور که از نامش برمی‌آید مرکزیت بافت آن شهر سنندج به حساب می‌آید. این گلیم‌ها در طرح‌های گوناگونی بافته می‌شوند که هر کدام الهام گرفته از تاریخ و طبیعت مردم این منطقه به حساب می‌آیند. برای مثال گلیم‌هایی که توسط قبایل سنجابی و جاف بافته می‌شوند تحت تاثیر طرح گلیم‌های دوره صفوی و صنایع‌دستی کشور هندوستان هستند.مهم‌ترین ویژگی گلیم سنه شیوه بافت آن است. در این روش از بافت چاکدار استفاده می‌شود که در نهایت محصول به دست آمده گلیم دورویی خواهد بود که هر دو سمت آن قابل استفاده است و طرح واضحی دارد. یکی از انواع گلیم سنه که بافت آن شاخص و ویژه این منطقه به حساب می‌آید گلیم‌های سجاده‌ای است که بر خلاف سایر گلیم‌های سجاده‌ای، طرح محراب آن‌ها پیازی شکل است.       گلیم بیجار | گروس از دیگر گلیم‌های مشهور این خطه، گلیم بیجار و روستاهای اطراف آن است که تقریبا ویژگی‌های مشترکی با گلیم سنه دارد و رنگ‌های تند برای بافت آن زیاد استفاده می‌شود. از ویژگی‌های بارز این گلیم می‌توان به طرح‌های حیوانات اشاره کرد. در کل می‌توان گفت طرح حیوانات به خاطر اهمیت گله‌داری در این منطقه و ارتباط مردم این دیار با طبیعت و حیوانات روی گلیم‌ها بسیار دیده می‌شود.       کلاش و گیوه گیوه کفشی دستبافت است و خاستگاه آن مناطق غربی کشور محسوب می‌شود. در مناطق کردنشین ایران به ویژه استان کردستان نیز نوعی گیوه به نام کلاش بافته می‌شود که مشهورترین و باکیفیت‌ترین آن را می‌توان در روستای اورامان تخت پیدا کرد. خوب است بدانید که این کفش‌ها سبک و منعطف هستند و مناسب‌ترین پاپوش برای سطوح و ناهمواری‌های کوهستانی به حساب می‌آیند.         هه وری (گُلوَنی) | روسری کردی هه وری در کردی، گُلوَنی در زبان لری یا در زبان فارسی گلبندی، نوعی روسری زیبا ویژه زنان کرد، لر و لک است که ریشه واژه آن به گل بدن، نوعی پارچه ابریشمی هندی بازمی‌گردد. این روسری‌ها در اصل از جنس ابریشم هستند و روی آنها انواع نقوش اسلیمی، گل، بته‌جغه و ... چاپ می‌شود. بیشتر این روسری‌ها زمینه‌ای با رنگ تیره مانند مشکی دارند و طرح‌های رنگی روی آن‌ها زده می‌شود. شما می‌توانید در بازار سنندج انواع مختلف این روسری را پیدا کنید.         پوشاک کردی یکی از زیباترین و شاخص‌ترین لباس‌های محلی در ایران، لباس زنان و مردان کرد است که از طرح‌ها و رنگ‌های زیبایی برخوردارند. در اصل به ندرت می‌توان لباس کردی با رنگ‌های تیره پیدا کرد. معمولا لباس مردان شامل یک بالاپوش و شلوار کردی (که وا پاتول)، شال و ... است که در میان اینها شلوار کردی را همه ما می‌شناسیم و اگر در سطح شهرهای استان کردستان قدم بزنیم به راحتی این پوشش بومی زیبا را در تن مردان و پسران کرد خواهیم دید. لباس‌هایی مثل شلوار، کراس (پیراهن)، هه‌وری (روسری کردی)، کلاو (کلاه) و ... نیز بخش‌هایی از پوشاک زنان کرد را تشکیل می‌دهند.       شالبافی شالبافی یکی از قدیمی‌ترین هنرهای این مرز و بوم است که بیشتر توسط مردم کرد ایران بافته می‌شود. این پوشش مخصوص مردان است و از نوعی پشم بز به نام مرخوز تهیه می‌شود. نکته قابل توجه در مورد این شال آن است که می‌توان آن را هم در فصل گرم و هم در فصل سرد استفاده کرد. هنر شالبافی بیشتر در شهر آرمرده در بانه رواج دارد و هنوز هم به عنوان یکی از مهم‌ترین صنایع دستی این شهر تولید می‌شود.       موج بافی موج نوعی پارچه نازک از پشم گوسفند است که معمولا با طرح چهارخانه و با پس‌زمینه رنگ‌های گرم مثل قرمز بافته می‌شود. این هنر قدیمی نیز در بین مردم کردستان به ویژه عشایر رواج دارد و از آن برای تهیه رختخواب پیچ، ساک، پتو و ... استفاده می‌شود.        مطالب مرتبط: همه چیز درباره روستای تنگی سر سنندج برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.

۲۰ مرداد ۱۴۰۴
میدان سرخ در قرن پانزدهم و به فرمان ایوان سوم بنانهاده شد و در ابتدا با نام میدان تثلیث شناخته می شد. این نام از روی نام کلیسای تثلیث ، که در جایی که کلیسای سنت باسیل ساخته شده است قرار داشت ، الهام گرفته شده بود. 

میدان سرخ در قرن پانزدهم و به فرمان ایوان سوم بنانهاده شد و در ابتدا با نام میدان تثلیث شناخته می شد. این نام از روی نام کلیسای تثلیث ، که در جایی که کلیسای سنت باسیل ساخته شده است قرار داشت ، الهام گرفته شده بود. 

معرفی و تاریخچه ی میدان سرخ میدان سرخ مسکو در قرن پانزدهم و به فرمان ایوان سوم بنانهاده شد و در ابتدا با نام میدان تثلیث شناخته می شد. این نام از روی نام کلیسای تثلیث ، که در جایی که کلیسای سنت باسیل ساخته شده است قرار داشت ، الهام گرفته شده بود.  چندی بعد نام "Krasnaya Ploschad" بر روی این میدان نهاده شد. معنای کلمه‌ی krasnaya قدری مبهم است. درواقع در روسیه قدیم این کلمه به معنای زیبا بوده و بعداً به سرخ تغییر یافته است. بنابراین ادعاهایی که نام سرخ میدان را به کمونیسم و خون‌های ریخته شده و یا حتی به رنگ بناهای اطراف میدان ربط می‌دهند کاملاً بی‌اساس‌اند.این میدان در زمان های بسیار دور محلی برای تجارت تاجرانی بوده که از سرتاسر جهان به روسیه می آمدند و میدان را تبدیل به یک بازار بزرگ کرده بودند ، همچنین مردم برای مطلع شدن از اخبار روزانه که توسط تزارها پخش می شد در این مکان جمع می شدند و جشنهای مذهبی که در کلیساها برگزار می شده جای خود را به جشنهای عمومی در فضای باز این میدان دادند.   میدان سرخ نقطه ی مرکزی شهر مسکو به حساب می آید، چرا که طراحی و معماری شهری به صورت دایره و حول مرکز یک نقطه گسترش یافته که همین میدان است. همچنین نقطه ی صفر مسکو نیز در این میدان قرار دارد که تمام مسافت ها از آن محاسبه می شوند. مردم محلی اعتقاد دارند که اگر کسی روی نشان نقطه ی صفر مسکو ایستاده و سکه ای بالای شانه اش پرتاب کند و آن سکه  داخل دایره ی برنزی بی افتد آرزوی وی برآورده شده و متبرک می شود.     میدان سرخ در مسکو محلی برای ملاقات های مهم همچنین مکانی برای برگزاری جشن های مذهبی ، اجتماعات عمومی ، اعلام مصوبه های دولتی و تماشای اعدام ( مجازاتی که توسط ایوان مخوف یا پیترکبیر صورت می گرفت) بود. این میدان چندین بار شاهد رژه نظامی روسها بوده که مهمترین آنها در سال 1941 ، هنگامی که تانک های روسیه برای رویارویی با نازی ها به صف شدند اتفاق افتاد.     جاذبه های گردشگری اطراف میدان سرخ مسکو: :کلیسای سنت باسیل  بنایی که شاید آن را با یکی از پارک های تفریحی والت دیزنی اشتباه بگیرید، در واقع کلیسای معروف مسکو است. در انتهای جنوبی میدان سرخ مسکو زیباترین و شناخته شده ترین المان روسیه قرار گرفته است: کلیسای سنت باسیل روسیه. نمونه دیوانه وار ترکیب رنگ ها و اشکال و الگوهایی که نقطه اوج معماری روسی را به نمایش می گذارد.در طراحی گنبد های این کلیسا، از ۹ گنبد رنگی و پیازی شکل استفاده شده است. بزرگترین گنبد در مرکز قرار گرفته است. سپس ۴ گنبد اصلی و بزرگ اطراف آن را  احاطه کرده اند. در میانه این گنبدها و گنبد مرکزی ۴ گنبد کوچکتر قرار گرفته اند. در تاریخ آمده است که ایوان مخوف معماران این مجموعه را کور کرد تا دیگر نتوانند بنایی مشابه با این بنا بسازند. هر چند که این ماجرا افسانه ای بیش نیست.      کاخ کرملین: کاخ کرملین مجموعه قصرها و ساختمان های مربوط  به حکومت دوره ی تزاری در روسیه است که امروزه به عنوان موزه و یکی از جذاب ترین قسمت های شهر به حساب می آید. مساحت این کاخ 25 هزار متر مربع است . کاخ کرملین شامل 5 کاخ ،4 کلیسا ، دیوارها و برج های دیده بانی است. این کاخ امروزه محل استقرار رییس جمهور و محل اصلی تصمیم گیری دولت روسیه محسوب می شود.       مرکز خرید GUM (گوم): مرکز خرید گوم مسکو، محبوب ترین مرکز خرید روسیه، در ضلع شرقی میدان سرخ مسکو واقع شده است. میتوان گفت که بازار گوم نقطه میانی همه مراکز خرید مسکو است. در اواخر قرن 19 گوم با هزار و دویست فروشگاه بزرگترین مرکز خرید اروپا بود. مرکز خرید گوم در قلب مسکو در سال 1890 تا 1893 ساخته شده است، که با 120 سال قدمت یکی از بزرگترین و بهترین مراکز خرید و یکی از بزرگترین جاذبه های توریستی (مسکو) روسیه است. گوم مخفف کلمه روسی است  که معنی آن "فروشگاه اصلی جهانی" می باشد. گوم که نمایی مانند قصرهای سلطنتی دارد، میتواند یک بنای تاریخی با معماری زیبا محسوب شود. بین سال های 1928 تا 1953 گوم بنا به تصمیمات استالین ،مقر اصلی مقامات دولتی بود. لذا ساختمان گوم در سالهای ذکر شده مرکز خرید و تجاری نبوده است و با مرگ استالین در سال 1953 دوباره به تجارت و خرید و فروش پرداخت.     برج اسپاسکایا: این برج نماد میدان سرخ به حساب می آید و هرجا نامی از میدان سرخ به زبان می آید از این برج نیز یاد می شود. این برج در سال 1491 میلادی تاسیس شده است. مردم کشور روسیه همواره برای برج اسپاسکایا احترام ویژه‌ای قائل بودند و در مورد آن افسانه‌های بسیاری گفته شده است. این برج به عنوان نماد قدرت و محافظت از کاخ کرملین در برابر دشمنان شناخته می‌شده است و کسانی که از این دروازه‌ها وارد کاخ کرملین می‌شده‌اند به احترام آن کلاه خود را برداشته و اگر سوار اسب نیز بودند از اسب پیاده می‌شدند. ساعت نصب شده بر روی برج اسپاسکایا منحصر به فرد بوده و دارای دو عقربه با قطر  ۱۲/۶ اینچ است. عقربه ساعت شمار این ساعت نزدیک به ۳ متر طول دارد و عقربه دقیقه‌شمار آن حدود ۳ متر ۳۰ سانتی‌متر طول دارد.     موزه ی دولتی تاریخ روسیه: موزه دولتی تاریح روسیه یکی از موزه های مهم روسیه در زمینه تاریخ روسیه است.با افتتاح در سال ۱۸۷۲، مجموعه موزه شامل گستره وسیعی از اشیای بازمانده از اقوامی می‌شود که در دوران ماقبل تاریخ در قلمروی امروزی روسیه زندگی می‌کردند. همچنین در موزه می‌توان از آثار هنری باارزشی را که توسط دودمان رومانوف جمع‌آوری شده‌اند، دیدن کرد. با مجموعه‌ای بیش از یک میلیون قطعه، از موزه دولتی تاریخ روسیه به‌عنوان یکی از موزه‌های مهم تاریخ این کشور یاد می‌شود. ساختمان این موزه به دستور پیترکبیر ساخته شده است.     دروازه ایبرین: دروازه ایبرین که به نام دروازه رستاخیز (Resurrection Gate) نیز شناخته می‌شود، در شمال میدان سرخ مسکو قرار گرفته است و در سال ۱۵۳۵ ساخته شده است. این دروازه بخشی از دیوار تاریخی معروف به Kitai-gorod است.     مطالب مرتبط: کافه پوشکین مسکو برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر به مسکو با شماره 02162714 در تماس باشید.

۱۹ مرداد ۱۴۰۴
خشکبار یکی از سالم ترین و مغذی ترین تنقلاتی ست که در میان وعده می توان نوش جان کرد، حال می بینیم که مردم همدان از این مواد مغذی در پخت نوعی آش استفاده می کنند که آن را به غذایی پرانرژی و مفید تبدیل می کند.

خشکبار یکی از سالم ترین و مغذی ترین تنقلاتی ست که در میان وعده می توان نوش جان کرد، حال می بینیم که مردم همدان از این مواد مغذی در پخت نوعی آش استفاده می کنند که آن را به غذایی پرانرژی و مفید تبدیل می کند.

غذاهای سنتی همدان 1- آش خشکبار خشکبار یکی از سالم ترین و مغذی ترین تنقلاتی ست که در میان وعده می توان نوش جان کرد، حال می بینیم که مردم همدان از این مواد مغذی در پخت نوعی آش استفاده می کنند که آن را به غذایی پرانرژی و مفید تبدیل می کند. مواد لازم برای تهیه این آش، گوشت با استخوان، سبزی آش، آلبالوی خشک، برگه زردآلو، برگه‌ هلو، آلو ترش خشک، رشته آشی، شیره‌ انگور، نخود، لوبیا، عدس، پیاز و نعناع است.      2- کباب سرداشی سرداشی یکی از غذاهای سنتی استان همدان است که شباهت زیادی به کباب تابه ای دارد. تفاوت اصلی کباب سرداشی با کباب تابه ای، استفاده از سیب‌زمینی در مواد اولیه این غذا و نحوه پخت آن داخل فر یا ماهیتابه است. ریشه نامگذاری این غذا به گذشته و دورانی باز می گردد که افراد مایه کباب را در خانه حاضر می کردند و سپس آن را به نانوایی های سنگکی می بردند تا برای شان داخل تنور یا همان "سر داش" بپزند. البته امروزه دیگر برای تهیه کباب سرداشی نیاز به تحمل این دشواری ها نیست و به سادگی این غذا را در فر می پزند.     3- آبگوشت قرمه‌ همدان آبگوشت قرمه از غذاهای سنتی و محبوب همدان به شمار می رود. همانطور که از نام این غذا می توان حدس زد، مواد اصلی آن همان هایی هستند که در پخت خورش قورمه سبزی به کار می رود؛ با این تفاوت که این غذا آبدارتر از حالت خورشی است و در مواد اولیه اش سیب زمینی و تخم مرغ نیز وجود دارد.      4- آش کاچی آش کاچی یکی از غذاهای سنتی همدان به شمار می رود که با استفاده از بلغور، آب، سیر، کشک، نمک، فلفل، روغن پخته می شود. معمولا این غذا را با کشک و سیر کوبیده خام سرو می کنند و همچنین اگر کسی مایل باشد می تواند در هنگام صرف غذا، روی آن روغن حیوانی بریزد.     5- آش هویج و جو  آش هویج و جو از آن غذاهای سنتی همدان است که سر سفره افطار طرفداران زیادی دارد. برای پخت این غذا از نخود، بلغور، هویج، پیاز داغ، گوشت چرخ کرده، فلفل، نمک و زردچوبه استفاده می کنند. در تهیه این غذا کشک هم استفاده می شود که معمولا در حین پخت و پیش از سرو غذا، به تمامی مواد اضافه می شود.      6- خورش غوره بادمجان با فرا رسیدن فصل تابستان و آمدن غوره های تازه، یکی از غذاهای دلچسبی که در استان همدان به وفور پخت می شود، خورش بادمجان است. در این غذا موادی نظیر بادمجان، گوشت مغز ران یا سردست گوسفندی، غوره، پیاز، نمک، فلفل قرمز، گوجه فرنگی، رب، زردچوبه و روغن را به کار می برند و به خاطر استفاده از غوره در محتویات، خورش طعم ترشی به خود می گیرد. همچنین خوبست بدانید خورش بادمجان را با گوشت مرغ هم می توان تهیه کرد.      7- آش شل پتله آش شل پتله یا آش شله پتله با استفاده از سبزی آش، گوشت با استخوان (قلم)، بلغور، پیاز، عدس، سیب زمینی، نمک، فلفل و دیگر ادویه ها پخته می شود؛ همچنین پتله هم از مواد اولیه اصلی این غذا به حساب می آید. خوبست بدانید پتله نوع خاصی گندم فرآوری شده است که با صرف وقت و انرژی زیاد تهیه می شود. مردم محلی معمولا روی این آش ترشی می ریزند و آن را صرف می کنند، به همین خاطر این غذا را به نام آش شله پتله ترشی هم می شناسند.     8- آش سماق تویسرکان شهر تویسرکان در جنوب کوه الوند و شهر همدان قرار گرفته است. یکی از غذاهای سنتی این شهر که در فهرست غذاهای سنتی استان همدان قرار دارد، آش سماق تویسرکان است که با استفاده از حبوبات و چغندر پخته می شود. مواد اولیه این غذا از این قرارند: بلغور، عدس ریز، لوبیاقرمز، پیاز، سیر، سماق، چغندر معمولی، گردو خردشده، روغن مایع، شکر، نمک و زردچوبه. استفاده از حبوبات و چغندر در این غذا، باعث شده اند تا این آش، علاوه بر طعم دلپذیرش، غذایی مغذی هم به شمار رود.      9- آبگوشت کلم قمری برای تهیه این غذای سنتی همدان باید از گوشت گوسفندی، نخود و لوبیا سفید، سیب زمینی، پیاز، کلم قمری، ریحان خرد شده، نمک، زردچوبه و فلفل، نعناع خشک و روغن زیتون استفاده کرد. همانطور که از نام این غذا معلوم است اصلی ترین ماده به کار رفته در آن، کلم قُمری است که معمولا در رنگ های سفید، آبی و بنفش دیده می شود و خواص متعددی دارد.       مطالب مرتبط: موزه هگمتانه برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.

۱۷ مرداد ۱۴۰۴
رودخانه یانگ تسه (Yangtze) که با نام چانگ جیانگ (Cháng Jiāng)  نیز شناخته می شود، طولانی ترین رودخانه در قاره آسیاست. از زمان های دور این رود را مرزی میان شمال و جنوب کشور وسیع چین می دانستند.

رودخانه یانگ تسه (Yangtze) که با نام چانگ جیانگ (Cháng Jiāng)  نیز شناخته می شود، طولانی ترین رودخانه در قاره آسیاست. از زمان های دور این رود را مرزی میان شمال و جنوب کشور وسیع چین می دانستند.

آشنایی با پل نانجینگ چین | Nanjing bridge رودخانه یانگ تسه (Yangtze) که با نام چانگ جیانگ (Cháng Jiāng)  نیز شناخته می شود، طولانی ترین رودخانه در قاره آسیاست. از زمان های دور این رود را مرزی میان شمال و جنوب کشور وسیع چین می دانستند. طول این رود به صورت تقریبی ۶۳۸۰ کیلومتر است و بر روی آن پل های متعددی ساخته شده که هر یک از آن ها به تنهایی جاذبه ای زیبا برای گردشگران هستند. یکی از معروف ترین پل های ساخته شده روی این رود زیبا نانجینگ نام دارد که سال هاست لقب محبوب ترین مکان دنیا برای خودکشی را از آن خود کرد. این پل دقیقا در استان جیانگسو (Jiangsu) و در منطقه ای به نام نانجینگ واقع شده و پلی بسیار پر رفت و آمد است.          این پل نقش پررنگی در سیستم حمل و نقل منطقه ایفا می کند و روزانه حدود ۸۰۰۰۰ اتومبیل و ۲۰۰ قطار از آن عبور می کنند. طبقه بالای پل ۴۵۸۸ متر و سطح زیرین که راه آهن است ۶۷۷۲ متر طول دارد. این پل به وسیله ۹ رابط یا پایه به یکدیگر متصل شده که طول هر یک از آن ها حدود ۱۶۰ متر برآورد شده است.نانجینگ که از فولاد ساخته شده و بسیار مستحکم است، ۱۹.۵ متر عرض و پیاده رویی با پهنای ۴.۵ متر در دو سوی خود دارد. این پیاده رو به عابران اجازه می دهد از مناظر رودخانه یانگ تسه لذت ببرند. ارتفاع نانجینگ هم ۷۰ متر است و ۱۰ پایه و ۹ دهانه دارد.این سازه سومین پلی بود که با طراحی خاص و پرهزینه روی رود یانگ تسه ساخته شد.             خودکشی از روی پل نانجینگ تا چند سال پیش پلی در سانفرانسیسکو که پل گلدن گیت (Golden Gate Bridge) نام دارد به عنوان محبوب ترین پل خودکشی دنیا شناخته می شد؛ اما طبق آمار سال ۲۰۰۶ میلادی پل نانجینگ گوی سبقت در میزان خودکشی را از گلدن گیت ربود و جایگاه محبوب ترین مکان برای خودکشی در جهان را از آن خود کرد. آمار خودکشی روی این پل وحشتناک است؛ طبق این پژوهش ها سالانه ۲۰۰۰ نفر خود را بر روی پل نانجینگ به پایین پرتاب می کنند. جالب اینجاست که بیشتر این افراد از خارج از منطقه نانجینگ هستند و از سراسر چین به سوی این پل می آیند.        اجساد افراد بسیاری از کسانی که خود را از روی پل به پایین می اندازند هرگز پیدا نمی شود زیرا اعضای بدن شان در برخورد با آب یا دلایل دیگر متلاشی می شود. تعداد کمی از اجساد هستند که پلیس می تواند آن ها را به خانواده های شان بازگردانند؛ اما اغلب در رود یانگ تسه باقی می مانند. نکته جالب دیگری هم در باره خودکشی های پل نانجینگ وجود دارد، این که همه مسوولانِ کادر نظامی و پزشکی و دیگر سازمان های چین از تعداد بالای خودکشی در این ناحیه باخبر هستند؛ اما هنوز اقدام خاصی در این رابطه انجام نداده اند. در واقع آن ها نسبت به خودکشی هایی که روی پل نانجینگ به وقوع می پیوندند هیچ عکس العملی ندارند.         قهرمان نجات دهنده چین کیست؟ در چین مردی ۴۸ ساله زندگی می کند که همه او را با نام آقای چِن (Mr Chen) می شناسند. وی طی ۱۳ سال آخر هفته های خود را به گشت و گذار روی پل نانجینگ پرداخته است. آقای چِن به محض دیدن فردی که استرس دارد یا پریشان حال و نگران به نظر می رسد خوب هوشیار شده و وقتی مضنون می خواهد دست به خودکشی بزند، او را نجات می دهد. طبق دقیق ترین آمارهای اخیر او تا به حال توانسته ۳۲۱ نفر را نجات دهد و هر هفته هم بر این تعداد افزوده می شود، بنابراین در رابطه با این موضوع عدد دقیقی در دست نیست.     آقای چن کارمندی ساده در شرکتی فعال در زمینه مدیریت کالاست، وی ۱۳ سال پیش تصمیم گرفت که برای افراد نامیدی که برای از بین بردن خود بر روی پل نانجینگ می روند کاری انجام دهد. به همین منظور او در روزهای تعطیل با هزینه خود ۲۰ کیلومتر را طی می کند تا به پل خودکشی چین برسد و برای ناامیدان این منطقه کاری مفید انجام دهد. چن در نزدیکی پل اتاقی دارد و آن را در اختیار افراد پریشان حال و نیازمند قرار می دهد، او به راستی فرشته نجات و دشمن مرگ است. این قهرمان درباره اقدامات خود می گوید: من با نجات افراد پریشان حال احساس می کنم گذشته خودم را نجات داده ام.   نکاتی درباره پل نانجینگ و خودکشی ها با همه امکاناتی که حکومت چین در اختیار دارد، ۸ سال طول کشید تا پل نانجینگ آماده بهره برداری شود. بسیاری از دانش آموزان چینی از روی پل خود را به پایین می اندازند زیرا سیستم آموزشی چین آن ها را از یافتن کار می ترساند و فشار زیادی روی دانش آموزان آورده می شود. اغلب فقط عابران یا راننده ها افرادی که قصد خودکشی دارند را نجات می دهند. فشار روانی بر روی چینی ها به خصوص در کلان شهر ها آن قدر زیاد است که امروزه خودکشی کاری عادی به حساب می آید و برای جلوگیری از آن اقدامی انجام نمی دهند. اگر موضوع خودکشی بر روی این پل حل شود می تواند قطب گردشگری بسیار خوبی برای چین به حساب آید زیرا با همین اوصاف هم گردشگران به دیدن پل نانجینگ اشتیاق نشان می دهند.     مطالب مرتبط: اولین هتل زیر زمینی دنیا در چین برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.  

۱۳ مرداد ۱۴۰۴
قلات، روستایی ییلاقی با خانه‌های پلکانی ‌است که در 36 کیلومتری شهر شیراز و در ارتفاع 2065 متری از سطح دریا قرار دارد و به‌ خاطر داشتن جاذبه‌های تاریخی جز مکان های تاریخی شیراز نیز به شمار می‌رود.

قلات، روستایی ییلاقی با خانه‌های پلکانی ‌است که در 36 کیلومتری شهر شیراز و در ارتفاع 2065 متری از سطح دریا قرار دارد و به‌ خاطر داشتن جاذبه‌های تاریخی جز مکان های تاریخی شیراز نیز به شمار می‌رود.

 روستای قلات شیراز قلات، روستایی ییلاقی با خانه‌های پلکانی ‌است که در 36 کیلومتری شهر شیراز و در ارتفاع 2065 متری از سطح دریا قرار دارد و به‌ خاطر داشتن جاذبه‌های تاریخی جز مکان های تاریخی شیراز نیز به شمار می‌رود. این روستا در نزدیکی کوه قلات قرار گرفته و مانند یک دیوار بزرگ این روستا را احاطه کرده است. قلات با آثار و بناهای تاریخی، طبیعت سرسبز، چشمه‌های زیبا و آب‌وهوای خنکی که داشت روزگارانی تفرجگاه پادشاهان ایران کهن محسوب می‌شد. اگر به سمت قله کوه قلات بروید مناظری بی‌نظیر از بافت قدیمی روستا با مسیری سنگفرش شده و انبوهی از درختان را خواهید دید.        این منطقه علاوه بر ویژگی‌های ذکر شده پوششی غنی از گیاهان دارویی مانند بومادران، آویشن، گل ختمی، پرسیاوشان، ریواس، کنگر و سایر گیاهان را نیز دارد. اهالی این روستا به زبان فارسی با لهجه محلی قلاتی سخن می‌گویند و در مراسم‌ها و جشن‌های خود لباس‌های قشقایی بر تن می‌کنند؛ آن‌ها با زندگی نیمه‌‌سنتی به کشاورزی، دامداری، باغداری و برخی نیز به گیوه‌بافی مشغول هستند. ویژگی‌های این جاذبه منحصربه‌فرد موجب شده تا هر ساله گردشگران زیادی که برای سفر به شیراز می‌آیند سری هم به این روستا بزنند، هرچند ‌که قلات هنوز هم برای عده‌ای ناشناخته است. روستای قلات در تاریخ 18  اردیبهشت 1398 در فهرست میراث ملی ایران به ثبت رسیده است.       دیدنی‌ها و تفریحات روستای قلات گشت‌وگذار در روستا ابتدای روستا بافت جدید و از خیابان قزل ارسلان بافت قدیم آن آغار می‌شود. در مسیر رسیدن به سمت بافت قدیم می‌توانید از آبشارها، خانه‌های پلکانی ساخته شده از سنگ، گچ، خشت و چوب، درختان انبوه سربه‌فلک‌کشیده، رودخانه‌های جاری و سایر دیدنی‌ها لذت ببرید.     کلیسای قلات شیراز در یکی از کوچه‌های آرام روستا کلیسایی قرار گرفته که متعلق به جنگ جهانی اول است و ساختاری سنگی دارد. این کلیسا را مبلغان مذهبی بین دو جنگ جهانی اول و دوم برای مسیحیان ساکن روستا ساختند. متاسفانه به دلیل عدم رسیدگی کافی این کلیسا در حال تخریب است.     موزه قلات  رامین باقی دانش‌آموخته رشته موسیقی، خانه موزه قلات را حدود 10 سال پیش تاسیس کرد. بازدید از این موزه رایگان است و در آن می‌توانید انبوهی از سازها و اشیای کهن، دوربین‌ها، رادیوهایی قدیمی، سکه‌ها و اسکناس‌ها، ابزار آلات گیوه دوزی، نقاشی‌های رامین باقی وآثار دیگری را مشاهده کنید. در این مجموعه برخی از اشیای ثبت شده در میراث فرهنگی استان فارس نیز قرار دارد.     قلعه قزل ارسلان در بالای کوه قلات به خرابه‌های قلعه‌ای می‌رسیم که بر اساس باور اهالی روستا به اتابکان فارس تعلق داشته و به قلعه قزل ارسلان مشهور است. از آنجا که قدمت روستا از قلعه بیشتر است، احتمال داده می‌شود که روستا در قرن هفتم ایجاد شده باشد. این قلعه در کنار موزه مردم‌شناسی و کلیسای قلات قرار دارد.     آبشار در دامنه کوه سرخ و حاشیه روستای قلات سه آبشار طبیعی وجود دارد که دسترسی به یکی از آن‌ها کمی دشوار است. در فاصله کمتر از 2 کیلومتری بافت قدیمی قلات آبشار کوچک قلات قرار گرفته است.     مطالب مرتبط:   خانه زینت الملوک قوامی شیراز برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.

۱۱ مرداد ۱۴۰۴

محبوب ترین مقالات