آشنایی با گنبد نمکی جاشک | بزرگترین گنبد نمکی خاورمیانه گنبدهای نمکی یکی از پدیده های زمین شناختی هستند، یک هسته مرکزی از نمک دارند و از لایههای بزرگ نمک زیرزمینی و به صورت گنبدی، شکل گرفته اند. لرزش های ناگهانی مانند زلزله و حرکات بالا و پایینی لایه های نمکی، باعث ایجاد برجستگی هایی در زمین می شود و گنبدهای نمکی با اشکال و ابعاد متفاوتی شکل می گیرند. گنبد نمکی جاشک یا دشتی، جاذبه ای طبیعی و خارق العاده با وسعت 3666 هکتار است که عنوان بزرگترین گنبد نمکی خاورمیانه را دارد. از جاده کنگان – بوشهر قسمت های بلند این پدیده همچون کوه های برفی در یک دشت به نظر می رسند و هر چشمی را به خود خیره می کنند. باید توجه داشت که این گنبد نمکی یکی از فعال ترین و زیباترین گنبدهای نمکی ایران نیز به شمار می رود و به عنوان یک سرمایه ملی با قدمت 600 میلیون سال اهمیت بسیاری دارد. گنبد نمکی جاشک یکی از جاذبه های ژئوتوریسم در کشورمان محسوب می شود؛ نوعی از گردشگری که بر اساس بازدید از پدیده های زمین شناسی و آشنایی با چگونگی شکل گیری آنهاست.به دلیل اهمیت گنبد نمکی جاشک، این اثر از بهمن سال ۱۳۸۶ به عنوان اثر طبیعی ملیِ فسیلی تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست قرار دارد. نام این اثر به عنوان هشتاد و هشتمین اثر طبیعی توسط سازمان میراث فرهنگی در ۲۰ بهمن ۱۳۸۹ در فهرست میراث طبیعی ایران به ثبت رسیده است. دیدنی های گنبد نمکی جاشک نمک های رنگین تصور همه ما از نمک، ماده سفید رنگی است که در همه آشپزخانه ها پیدا می شود؛ اما جالب است بدانید که در طبیعت نمکِ رنگ آمیزی شده هم وجود دارد! گنبد نمکی جاشک میزبان کانی ها و بلورهای فراوانی است که به دلیل وجود عناصری خاص، رنگ های متنوع قرمز، قهوهای، زرد، سیاه و نارنجی به خود گرفته و تصویری تماشایی را خلق کرده اند.رنگ هایی که در جای جای گنبد دیده می شوند ناشی از موادی است که با نمک و آب مخلوط شده اند؛ مقدار زیاد گوگرد رنگ زرد طلایی را به نمک ها می بخشد، وجود پتاسیم باعث رنگ نارنجی می شود، همچنین آهن، رنگ قرمز و قهوه ای و کربن یا ذغال سنگ، رنگ سیاه را به ارمغان می آورد. ترکیب این مواد معدنی با هم نیز مناظر خاصی را در منطقه پدید می آورند. از میان این ترکیبات می توان به ترکیب گوگرد با آهن اشاره کرد که از آن با عنوان پیریت یا طلای کاذب (طلای احمق ها) یاد می شود. این ترکیب دارای جلای فلزی براقی است و در سطح گنبد به وفور دیده می شود. یخچال های نمکی یا نمک چال ها یخچال های نمکی از دیگر جاذبه های این منطقه به شمار می روند. این جاذبه ها که در نتیجه حرکت توده های نمکی در جهت شیب زمین شکل گرفته اند، در بخش شمال غربی گنبد قابل دیدن هستند.به دلیل شباهت این پدیده به یخچال های یخی عنوان یخچال های نمکی یا نمک چال را به آنها داده اند در حالیکه برعکس یخچال ها که سرما را حفظ می کنند، نمک چال ها می توانند گرما را در خود حفظ کنند. نمک چال ها از دیدنی های زیبای جاشک هستند که همچون چاله های بزرگ و کوچکی دیده می شوند. در اثر تبخیر آب در مسير آب های روان و چشمه های نمکی اشکال خاصی در این چاله ها شکل گرفته اند که درخششی شبیه الماس دارند و بسیار چشم نواز هستند. آبشارهای نمکی این آبشارها در مسیر طبیعیِ جریانِ آب گنبد قرار دارند و در فصول کم آبی به دلیل تبخیر کامل آب، بلورهای ضخیم و زیبای نمکی در جهت جریان آب ها تشکیل می شوند. اواسط بهار تا اواسط پاییز بهترین زمان برای دیدن این آبشارها است. غارهای نمکی غارهای نمکی بخش دیگری از شگفتی های طبیعت را به نمایش گذاشته اند. این غارها که بر اثر انحلال رسوبات نمکی شکل گرفته اند در گوشه گوشه گنبد خودنمایی می کنند. با ورود به آنها چشم تان به بلورهای نمکی می افتد که به صورت استالاگمیت و استالاکتیت خودشان را نمایان ساخته اند. طول غارها متفاوت است؛ شاید چشم تان به غاری کوچک بیفتد که 30 تا 50 متر طول دارد و یا غارهای 300 متری و 500 متری را ببینید. شاید هم گذرتان به بزرگترین غار منطقه با طول 1500 متر افتاد که به نام غار پلکانی شناخته می شود.هر کدام از این غارها به دلیل شکل های قندیل ها (استالاگمیت و استالاکتیت ها) نامی خاص به خود گرفته اند؛ یکی از این غارها غار انگوری است که درون آن قندیلهایی به شکل خوشههای انگور از سقف و دیواره غار آویزان شده اند. غار دیگری نیز به نام غار شاخه نبات شهرت دارد و قندیلهای سفید و یک دست در آن همچون شاخه نبات به نظر می رسند. غار سدنمکی یا غار پنجه عقاب نیز غارهای دیگر این منطقه هستند. غارها در اینجا به حدی زیادند که شاید بعضی از آنها اصلا به چشم نیایند و بدون نام بمانند. موقعیت جغرافیایی گنبد جاشک گنبد نمکی جاشک در بخش کاکی و بخش بردخون و در میان دو شهرستان دشتی و دیر در استان بوشهر و ۱۴۴ کیلومتری جنوب شرق بندر بوشهر قرار دارد. گنبد نمکی در دل کوه جاشک و در انتهای شمالی آن قرار دارد و مرتفعترین قسمت کوه را شامل می شود. این منطقه از شمال شرقی به جنوب غربی امتداد یافته و از غرب با روستای گنخک در شهرستان دشتی (در فاصله ۵۵ کیلومتری شهر خورموج و ۱۵ کیلومتری شهر کاکی)، از جنوب با روستای جاشک در شهرستان دیر (در فاصله ۶۰ کیلومتری شهر دیر و ۲۴ کیلومتری شهر بردخون)، از شرق با روستای کردلان و از شمال شرقی با روستای درویشی همسایه است. مطالب مرتبط: معرفی سواحل جذاب بوشهر برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.
همه چیز درباره موزه میراث روستایی گیلان یکی از موزه های متفاوتی که در ایران می توان به سراغش رفت، موزه میراث روستایی گیلان است که در پارک جنگلی سروان رشت قرار دارد. این موزه در فضای باز و زمینی به مساحت حدود ۲۶۰ هکتار برپا شده است و تجربه ای تازه از موزه گردی را در اختیارتان قرار می دهد. در موزه میراث روستایی گیلان گویی وارد روستایی بزرگ می شوید؛ روستایی در میان طبیعت زیبا که هر خانه اش رنگ و بویی متفاوت دارد. خانه های سنتی را می بینید و در این فضا به روستاهای مختلف سر می زنید. با پوشاک و لوازم زندگی سنتی گیلانی ها آشنا می شوید، مراحل پخت غذاهای سنتی را می بینید و به صورت خلاصه دنیایی دیگر را تجربه می کنید. این موزه را می توان اولین موزه خاورمیانه در نوع خود دانست؛ جایی که تا به حال چندین جایزه و گواهینامه از سوی نهادهای ملی و بین المللی را به دست آورده است. بد نیست بدانید تاکنون 35 بنای موزه نیز در فهرست آثار ملی کشور قرار گرفته اند. گفته می شود که در آینده قرار است میراث مازندران و گلستان نیز در همین موزه به نمایش درآیند. این موزه بر پایه امکانات، ویژگی ها و نیازهای فرهنگی- محیطی منطقه شکل گرفته است و برای حفظ و ارتقای میراث، طبیعت، تاریخ، فرهنگ و صنعت یک منطقه تلاش می کند. در موزه میراث روستایی گیلان می توانید تصاویری ملموس از زندگی سنتی را ببینید و با معماری، آداب و رسوم، صنایع دستی و هنرهای بومی و فضای روستایی آشنا شوید. بازدید از فضای موزه میراث روستای گیلان نیازمند ساعاتی پیاده روی است. در اینجا خانه هایی را می بینید که از محل اصلی شان به این موزه انتقال یافته اند و به همان شکل سنتی سرپا شده اند. قدمت این بناها از ۶۵ تا ۱۸۰ سال است و سعی شده در آنها نوع زندگی، کار، مسکن و صنایع دستی بومی گیلان به نمایش درآید.این خانه ها در چند بخش به نمایش درآمده اند که هر یک بیانگر یکی از حوزه های فرهنگی - معماری گیلان هستند و براساس عوامل زیست محیطی (توپوگرافی، اقلیم و...)، نوع فعالیت کشاورزی، فرهنگ (مذهب، گویش، زبان و...) و نوع معماری بومی روستایی انجام شده اند. در این موزه سعی شده تا از هر یک از این حوزه های استان گیلان، یک یا دو اثر برجسته به صورت نمادین بازسازی شود و به همراه عناصر فرهنگی و آداب و رسوم آن به نمایش درآید. مسیرهای تعریف شده بین حوزه های مختلف این موزه، تابلوهای راهنمایی دارد که به بازدیدکننده کمک می کنند بیشتر از گیلان و سنت هایش سر در بیاورد. به موزه که قدم می گذارید در جای جای آن بوهای خوشمزه ای به مشام تان می رسد. معروف ترین خوراکی خوشمزه ای که می توانید در این موزه به سراغش بروید، نان تازه محلی است که جلوی چشم تان آماده می شود. زنان گیلکی در حالی که با لباس های خوش رنگ و لعاب و شادشان پیش روی شما نشسته اند، طعمی تازه از فرهنگ شان را با این نان به شما می چشانند. زنان بر پشت گمج (ظرف سفالین ویژه گیلان) نان های سنتی همچون نان برنج، نان خرفه، کاکا و انواع حلواهای محلی آماده می کنند تا خاطره ای خوشمزه برای تان بسازند. در جای جای این موزه تعداد زیادی از ابزار کشاورزی را می بینید و در خانه ها با تزیینات وسایل کاملا سنتی مواجه می شوید. بیشتر این اشیا را مردم به موزه اهدا کرده اند تا سهمی در زنده نگه داشتن سنت های خود داشته باشند. آنچه شما را بیش از همه به وجد می آورد، تنوع و رنگارنگی پوشاک سنتی گیلان است که در این موزه قابل مشاهده هستند؛ پوشاکی شاد و در عین حال راحت و متناسب با اعتقادات مذهبی. حتا راهنمایان این موزه نیز لباس سنتی بر تن دارند تا کاملا منطبق بر حال و هوای موزه باشند. موزه میراث طبیعی گیلان برای زنده نگه داشتن فرهنگ بومی نیز فعالیت می کند. این موزه محل برگزاری برنامه های مختلف است که از جمله آنها می توان به جشنواره های نوروزی و تابستانی، جشنواره طبخ چای ایرانی، اجرای کنسرت موسیقی و آوازهای بومی، آیین سنتی شب یلدای گیلان، عروس بران، جشن خرمن، عروس گوله، نوروزی خوانی و... اشاره کرد که هر یک در نوع خود دیدنی اند. بازی های سنتی همچون کشتیگیله مردی، ورزاجنگ و در این محل برگزار می شوند. در واقع این موزه شما را به دنیایی دیگر می برد، جایی که می توانید زندگی بومیان گیلان را کاملا و از همه جوانب لمس کنید. معرفی مفاخر استان نیز از جمله فعالیت های موزه میراث روستایی گیلان به شمار می آید. مطالب مرتبط: آشنایی با جنگل گیسوم برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.
جنگل ابر شاهرود جنگل ابر در استان سمنان و در مسیر جاده شاهرود به آزادشهر استان گلستان و بعد از روستای ابر در شمال شهر شاهرود قرار گرفته است.جنگل ابر شاهرود یکی از معروف ترین و زیباترین جاذبه های طبیعی ایران به شمار می رود و برای اقیانوسی از ابر که در زمان های مختلف سال، آن را در بر می گیرد، شهرت زیادی پیدا کرده است. جنگل ابر شاهرود قسمتی از قدیمی ترین جنگل های هیرکانی است و گونه های نادر و منحصر به فرد گیاهی و جانوری را در خود جای داده است و با مناظر خارق العاده خود، هر ساله گردشگران و طبیعت گردان زیادی را به سوی خود می کشاند. جنگلی به وسعت 35 هزار هکتار که ادامه جنگل های سرسبز شمال کشور به شمار می رود و برای اقیانوس ابری که فضای آن را در بر می گیرد بسیار معروف شده است. اینجا جایی است که زمین و آسمان به هم می رسند، ابرها درختان را در آغوش می کشند و گاه به نظر می رسد زمین بر بال های آسمان سوار شده است. به دلیل اهمیت بالای طبیعی جنگل ابر، این اثر به عنوان صد و چهاردهمین اثر طبیعی در تاریخ 20 بهمن 1389 توسط سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت. در جلسه شورای عالی محیط زیست در 29 بهمن 1393، جنگل ابر به عنوان منطقه حفاظت شده انتخاب شد و در فهرست مناطق چهارگانه سازمان حفاظت از محیط زیست قرار گرفت. این جاذبه با وجود داشتن جنگل های 40 میلیون ساله هیرکانی، یکی از میراث های طبیعی مهم ایران است. آبشارها و چشمه های جنگل ابر آبشارهای شرشر و آلوچال دو تا از مشهورترین آبشارهای جنگل ابر هستند و بسیاری در سفر به این جا سعی می کنند تا بازدیدی از این آبشارها داشته باشند. در کنار این ها، ده ها آبشار روان دیگر نیز در دل جنگل های ابر وجود دارند که اگر خوش شانس باشید می توانید در کوه پیمایی های خود به آنها برخورد کنید. البته بازدید از آبشار شرشر به دلیل صعب العبور بودن مسیر، بسیار سخت و در بیشتر مواقع غیر ممکن است و تنها طبیعت گردان و کوه نوردان حرفه ای می توانند خود را به آن برسانند. در کنار این آبشارها، جنگل ابر پر از چشمه سارهای جوشان است که برای تامین آب می توانند کمک بزرگی برای گردشگران و جنگل نوردان باشند. از جمله معروف ترین این چشمه ها می توان به چشمه ترش و چشمه قطری اشاره کرد. چشمه ترش یکی از بهترین و محبوب ترین مکان های کمپ و اقامت نیز به شمار می رود. عکاسی و پرنده نگری یکی از بهترین مکان هایی که می توان در آن عکاسی را چه به صورت حرفه ای یا آماتور انجام داد، جنگل ابر است. دوربین ها و گوشی های تان را بردارید، منتظر ورود ابرها شوید و با کلیکی درست و به موقع، زیبایی را در قاب عکس تان جای دهید. البته خوب است پیش از سفر با اصول عکاسی بیشتر آشنا شوید تا تصاویری جذاب تر و زیباتر از مناظر داشته باشید. پرنده نگری نیز یکی از جذابیت های سفر و گردش در این بهشت کوچک است. این منطقه به دلیل اکوسیستم خاص خود، میزبان پرنده های کوچک و بزرگی است که در آن آشیانه دارند. با کمی دقت و دانش در مورد پرنده نگری می توانید از این ویژگی جنگل نیز لذت ببرید. برای تماشای پرنده های مختلف حتما دوربین شکاری خود را به همراه داشته باشید. بهترین زمان سفر به جنگل ابر بهترین زمان برای بازدید از جنگل ابر، اواخر فروردین و اوایل اردیبهشت تا اواخر مهرماه است. میزان بارندگی در این منطقه به طور معمول 400 میلی متر است و دمای هوای آن به طور میانگین به 20 درجه سانتی گراد می رسد. در کل 6 ماه اول سال بهترین زمان برای سفر به این منطقه است و امکان حضور ابرها در این موقع سال خیلی بیشتر است. پاییز جنگل ابر زیباست؛ اما برای افراد معمولی و آماتوری که تجربه طبیعت گردی های چند روزه را ندارند، بازدید از اینجا کار بسیار سختی است و توصیه نمی شود. زمستان جنگل ابر نیز در کل برای تمام گروه ها توصیه نمی شود، زیرا به دلیل بارش باران های مداوم، جاده لغزنده و هوا بسیار سرد است. پوشش گیاهی و جانوری 85 گونه مختلف گیاهی مانند راش، بلوط، ممرز، افرا، شیردار، توسکا، آزاد داغداغان، گونههای کلاه میر حسن، چوبک، اسپرس، دم روباهی، آویشن و شبدر در کنار گونه های نادر گیاهی مانند نارون، گیلاس وحشی، نمدار، بارانک و سرخدار این جنگل را به موزه ای طبیعی و منحصر به فرد تبدیل کرده است. اینجا برای گونه های مختلف گیاهان دارویی خود نیز بسیار معروف است و به عنوان یکی از بانک های گیاهان دارویی سرشار در کشور شناخته می شود. قسمت های جنوبی تر این منطقه طبیعی که به روستای ابر نزدیک تر است پوشش گیاهی تُنُک است؛ اما هرچه به سمت شمال و داخل جنگل پیش می رویم پوشش گیاهی انبوه تر می شود تا جایی که در عمق جنگل ابر تپه های پرشیبی را می بینیم که سراسر پوشیده از درختان بلند است. گونه های جانوری مختلف خرس قهوهای، گرگ، پلنگ، خوک وحشی، شغال، روباه، خرگوش کل و بز، شوکا و مار و از پرندگان کبک، کبوتر جنگلی، بلدرچین، عقاب جنگلی، کرکس، شاهین، فاخته و قرقاول گونه های جانوری این جنگل را تشکیل می دهند. مطالب مرتبط: آشنایی با دروازه ارگ سمنان برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو اور و سفر با شماره 0216214 در تماس باشید.
موزه شهرداری تبریز | نخستین و تنها موزه تاریخ شهرداریهای ایران موزه شهرداری تبریز، یکی از جاذبههای شهر است که در داخل کاخ شهرداری تبریز قرار دارد. تاریخ ساخت کاخ شهرداری به سالهای 1314 تا 1318 برمیگردد و مدتها به عنوان دفتر اصلی شهر تبریز مورد استفاده قرار میگرفت. تا اینکه در سال 1386 به مناسبت بزرگداشت یکصدمین سالگرد تاسیس اولین انجمن شهر و بلدیه ایران در تبریز، موزه شهرداری تبریز در این عمارت آغاز به کار کرد و لقب نخستین و تنها موزه تاریخ شهرداریهای ایران را به خود اختصاص داد. جالب که بدانید علاوه بر این، شورای اسلامی تبریز هم در بخشی از این ساختمان مستقر است. وقتی به داخل موزه میروید آثاری از اولین شهرداری تبریز، اشیاء و اسناد ارزشمندی که نشان فرهنگ و هنر مردم تبریز است را خواهید دید. بخشی از این موزه در زیرزمین و بخشهای دیگر در طبقات اول و دوم قرار دارند و تالارهای مختلفی چون تالار دوربینهای قدیمی، تالار دفاع مقدس، چاپ و نشر، فرش، هنرهای معاصر، خط و خوشنویسی، تالار حکمت و چندین تالار دیگر را در خود جای داده است. موزه شهرداری تبریز که پس از کشور چین، در ردیف اولین موزه شهرداریهای جهان نیز قرار دارد در تاریخ ۲۹ تیر ۱۳۷۷ با شماره ثبت ۲۰۵۵ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. کاخ شهرداری تبریز یکی از بناهای زیبا، مستحکم و دیدنی شهر تبریز کاخ شهرداریست که به دستور رضا شاه پهلوی در محل گورستان متروک و مخروبه کوی نوبر از سال 1314 تا 1318 و با نظارت مهندسان آلمانی ساخته شد. این کاخ از ابتدای احداث تاکنون، به عنوان ساختمان شهرداری شهر تبریز مورد استفاده قرار گرفته است. کاخ شهرداری دارای یک برج ساعت چهار صفحهای به ارتفاع 31 متر است که با طنین موزون زنگهایش، هر 15 دقیقه یکبار، گذشت زمان را به مردم یادآوری میکند. این بنا در مرکزیترین نقطه شهر قرار دارد و ساعت آن مشابه ساعت برج بیگ بن لندن است که نظیر آنها در دنیا وجود ندارد. نمای بیرونی، داخلی، حیاط و باغچه، از جذابیتهای این عمارت است که شما را در حس نوستالژیک و دلنشین خود، غرق میکند. نمای خارجی این بنا از سنگ تراشیده شده و نقشه ساختمان آن شبیه به طرح یک عقاب درحال پرواز است که با نمونه ساختمانهای کشور آلمان، قبل از جنگ جهانی دوم تطابق دارد. در قسمت جنوبی این کاخ موزه، محیطی دلنشین و باصفا قرار دارد که از ویژگی آن میتوان به گلکاری، درختکاری و استخر آبی رنگ آن اشاره داشت. سقف عمارت با نقوش ایرانی تزئین شده است و تمامی پنجرهها آن رنگی و زیبا هستند. تالارها و آثار موزه شهرداری تبریز تالار کفش تبریز: از گذشتههای دور کفش تبریز و جنس چرم اعلا آن زبانزد بوده است. این قسمت از موزه کفشهایی را به نمایش میگذارد که با تجهیزات اولیه ساخته شدهاند. به دلیل کیفیت بالا و مرغوبیت کفش تبریز، این کالا به برخی کشورها صادر میشود. تالار آتش نشانی (اطفائیه) تبریز: جالب است بدانید که اولین آتشنشانی کشور در تبریز بنا شده است. در این بخش با تجهیزات آتشنشانی قدیمی و نحوه عملکرد آن آشنا خواهید شد. تالار دوربینهای قدیمی: در این تالار با تاریخچه و روند شکلگیری دوربینهای نسل قدیم از 150 سال پیش تا مرز دوربینهای دیجیتال آشنا خواهید شد. اغلب این دوربینها توسط یکی از عکاسان و کلکسیونرهای معروف تبریز به نام “محمد علی جدیدالسلام” به موزه شهرداری تبریز اهدا شده است. تالار اسناد: در این تالار کتابها، نسخههای خطی، اسناد و اشیا تاریخی مربوط به شهرداری و نامهنگاریهای شهرداران قدیم تبریز، نگهداری میشوند. همچنین در این بخش، تصاویری وجود دارند که روایتگر تاریخ معاصر تبریز هستند و شامل 78 سند تاریخی است. ظروف و وسایل شهردار وقت، هدایای مردم، آپاراتهای قدیمی، اموال شهرداری و گاو صندوق مخصوص زمان قاسم خان والی، شهردار تبریز در سال 1286، اسناد مکتوب از جمله کتابها و نسخ خطی و اسناد مربوط به شهرداری تبریز و شخصیتهای این شهر نیز در این موزه و در تالار اسناد قرار داده شده است. تالار شهدا: در این بخش مدارک، عکسها و دستنویسهای شهدای تبریزی و سندهایی از پایداری و ایستادگی مردم آذربایجان در جنگ ۸ ساله ایران و عراق قرار دارد. تالار صدا: تالار صدا کلکسیون خصوصی و شخصی یکی از هنرمندان تبریز به نام حسین ساجدی است که در آن انواع مختلفی از سازهای کلاسیک، ملی و محلی در معرض نمایش گذاشته شده است. در این تالار سازهای ملی، بومی و کلاسیک که شامل تار ایرانی، سه تار، تار آذربایجانی، بالابان، ساز عاشقی (گوپوز)، نی انبان، دوتار جنوب، خراسان و کلاسیک به نمایش گذاشته شده است. گفتنی است انواع زنگوله و کوبههایی در دوره صفویه و قاجار، سازهای آئینی، مذهبی، ریل، آپارات، رادیوهای قدیمی، نمونه تلفن و زنگ مدرسه سده اخیر و دیگر وسایل مربوط به صدا در معرض دید بازدیدکنندگان قرار داده شده است. تالار حکمت: در تالار حکمت نیز به ارائه عکسها و معرفی آثار سه علامه نامی تبریز علامه امینی، علامه طباطبایی و علامه جعفری که در حوزههای عرفان، حکمت و فلسفه فعالیت داشتند، پرداخته شده است. طبقه دوم عمارت | تالار فرش در طبقه دوم به بازدید از تالار فرش خواهیم پرداخت. بینظیرترین بخش کاخ اینجاست، جایی که در آن فرشها و تابلوفرشهایی از هنرمندان آذربایجان به نمایش گذاشته شده است. فرشهای دستباف و بیمانندی که طرح و نقشه آنها علاوه بر آنکه طرح هنرمندانه خود را انعکاس میدهد، به نوع دیگری نیز نشاندهنده کیفیت و سرگذشت پرتلاطم اما افتخارآمیز تبریز معاصر است؛ هر کدام این فرش ها یک نام و شناسنامه دارد.آثار این تالار حدود ۱۱۰ سال قدمت دارند که ۱۲ تخته از فرشهای موجود در آن به دستور ارفع الملک، شهردار وقت در زمان تاسیس عمارت بافته شده است. از نمونههای خاصِ این بخش میتوان به بزرگترین فرش ایران با اندازه ۱۱۱ مترمربع که با رنگ گیاهی خاصی بافته شده و فرشهایی که در سالهای ۱۳۱۲ و ۱۳۲۰ بافته شدهاند و به خواهر دوقلو شهرت دارند، اشاره داشت. بزرگترین فرش که به آن فرش مادر میگویند،6 تخته فرش است که رو به روی یکدیگر قرار دارند، فرشهای دختر با طرح های بسیار ریز و زیبا و دو تخته فرش با طرحهای شلوغ که به آن فرشهای پسر گویند از دیگر آثار این تالار است. همچنین یک تخته فرش، مربوط به پروین اعتصامی نیز در این موزه نگهداری میشود. مطالب مرتبط: معرفی موزه قاجار تبریز برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.
معبد گارنی ارمنستان اگر ارمنستان را برای سفر انتخاب کرده اید و مثل خیلی های دیگر به ایروان آمده اید، کمی از شلوغی های شهر فاصله بگیرید و حدود 27 کیلومتر از سمت شرق ایروان خارج شوید تا یکی از بهترین و کهن ترین بناهای تاریخی ارمنستان قبل از مسیحیت را در میان طبیعتی شگفت انگیز ببینید، معبدی رویایی که در نگاه اول ما را به یاد معماری های روم باستان می اندازد.معبد گارنی (Temple of Garni)، بر لبه ی صخره ای به شکل مثلث و در ارتفاع 54.6 متری از سطح دریا ساخته شده و در کنار دره ی رود آزات (Azat River) و در میان رشته کوه گقام (Gyeghama lernasheghta) با چشم اندازی به کوه ویولن (violin) قرار دارد. این معبد در روستایی به نام گارنی در استان کوتایک (Kotayk) واقع شده و به همین دلیل هم به آن معبد گارنی یا معبد روستای گارنی گفته می شود. این مکان از نظر تاریخی حائز اهمیت است و قدمت آن به حدود سده ی اول تا سوم پیش از میلاد باز می گردد و برخی هم عقیده دارند که معبد را بعد از میلاد ساخته اند. شواهد و قرائن موجود در این بنا، مبنی بر این هستند که معبد گارنی مکانی برای پرستش میترا یا هلیوس خداوندگار خورشید بوده است.معبد گارنی بخشی از قلعه ی گارنی است که نقشی استراتژیک در دفاع از ایروان داشت. بر اساس گفته ی یک تاریخ دان مشهور، نام گارنی نیز از نام نوه گهام، یعنی گارنیک برگرفته شده است، این خاندان از بزرگان مذهبی ارمنستان بوده اند. بررسی ظاهر معبد گارنی معبد گارنی سازه ای از جنس سنگ بازالتی است و به صورت مستطیل شکل ساخته شده، مستطیلی با ابعاد 15.7و 11.5. دور تا دور این معبد ستون هایی استوانه ای ساخته شده که اصلی ترین علت شکوه معبد هستند. معبد گارنی 24 ستون دارد که نشان دهنده 24 ساعت شبانه روز است و هر ستون با ستون کناری خود 2.8 متر فاصله دارد. 6 ستون در سمت رو به رو و 8 ستون در هر یک از دو طرف ساخته شده اند البته در نظر داشته باشید که ستون های گوشه های بنا دوبار شمارش می شوند. برای این که ستون ها توانایی تحمل وزن زیاد سقف سنگی معبد را داشته باشند قطر آن ها را زیاد و چیزی حدود 69.2 سانتیمتر در نظر گرفته اند.سقف و کناره ی سقف نیز از جذاب ترین قسمت های معبد گارنی هستند و با نقش و نگارهای خاصی زیباسازی شده اند. در دو سوی این بنا تندیس اطلس تیتان (Atlas Titan) به چشم می خورد. اطلس تیتان شخصیتی افسانه ای از تیره ی تیتانهای نسل دوم بود که به دلیل طغیانش علیه خدایان محکوم شد تا ابد آسمان ها را به دوش بکشد. احتمالا تندیس او در این مکان قرار داده شده تا نشان دهنده ی استحکام بالای بنا باشد. تندیس ها به صورتی هستند که گویا وزن سازه روی شانه ی اطلس قرار دارد و واقعا نگهدارانده ی بنا می باشد. فضای داخلی معبد گارنی معبد گارنی فقط یک اتاق دارد که به آن سیلا (Cella) گفته می شود. ارتفاع زمین تا سقف این مکان 7.132 متر و طول آن 7.98 متر و عرضش 5.05 متر می باشد و تقریبا گنجایش 20 نفر را دارد. با توجه به اندازه ی کوچک این اتاق و نظریه وجود یک مجسمه ی بزرگ در میانه ی آن، باستان شناسان احتمال می دهند که این اتاق تنها برای راز و نیاز به کار می رفته و مراسم مذهبی در محوطه ی اطراف بنا بر پا می شده است.دو نکته در رابطه با این اتاق وجود دارد که از نظر خیلی ها ایراد معماری است؛ یکی درب بیش از حد بزرگ اتاق که اندازه اش 4.68 متر در 2.29 متر می باشد و دیگری روزنه ی بیش از حد بزرگ داخل سقف می باشد که در ادامه به این نکات می پردازیم. کتیبه ها در اطراف و داخل معبد گارنی کتیبه ها و سنگ نگاره هایی یافت شده که هر یک اطلاعاتی جالب را به باستان شناسان داده است، اطلاعاتی چون تاریخ ساخت، سازنده و... . مهم ترین این کتیبه ها که با نام کتیبه ی آرگیشتی (Argishti) شناخته می شود در سال 1954 میلادی کشف شد. در این سنگ نگاره اطلاعات زیادی در رابطه با حمله ی دشمنان به گارنی و وضعیت زندگی مردم در منطقه نوشته شده. در این کتیبه نوشته هایی هم از افرادی که گارنی را فتح کردند می خوانیم که نوشته هایشان مملو از غرور و افتخار است. جشن های معبد گارنی از سال 1990 میلادی معبد گارنی به یکی از بهترین مکان های ارمنستان برای برپایی جشن و مراسم های مختلف تبدیل شد. در حال حاضر همه ساله در تاریخ 21 ماه مارس جشن سال نو در این مکان برپا می گردد. این روزها پیروان عقیده ی پاگانی (pagan) و افرادی که اعتقاداتشان شبیه آن هاست جشن هایشان را در این معبد بر پا می کنند. علاوه بر پاگانی ها نئوپگان ها (Neopagan) نیز این عبادتگاه را محلی مناسب برای جشن هایشان می دانند. پیروان این فرقه ها افرادی هستند که به ادیان باستانی و چند خدایی معتقد. مطالب مرتبط: راهنمای سفر به ارمنستان برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.
روستای قلات شیراز قلات، روستایی ییلاقی با خانههای پلکانی است که در 36 کیلومتری شهر شیراز و در ارتفاع 2065 متری از سطح دریا قرار دارد و به خاطر داشتن جاذبههای تاریخی جز مکان های تاریخی شیراز نیز به شمار میرود. این روستا در نزدیکی کوه قلات قرار گرفته و مانند یک دیوار بزرگ این روستا را احاطه کرده است. قلات با آثار و بناهای تاریخی، طبیعت سرسبز، چشمههای زیبا و آبوهوای خنکی که داشت روزگارانی تفرجگاه پادشاهان ایران کهن محسوب میشد. اگر به سمت قله کوه قلات بروید مناظری بینظیر از بافت قدیمی روستا با مسیری سنگفرش شده و انبوهی از درختان را خواهید دید. این منطقه علاوه بر ویژگیهای ذکر شده پوششی غنی از گیاهان دارویی مانند بومادران، آویشن، گل ختمی، پرسیاوشان، ریواس، کنگر و سایر گیاهان را نیز دارد. اهالی این روستا به زبان فارسی با لهجه محلی قلاتی سخن میگویند و در مراسمها و جشنهای خود لباسهای قشقایی بر تن میکنند؛ آنها با زندگی نیمهسنتی به کشاورزی، دامداری، باغداری و برخی نیز به گیوهبافی مشغول هستند. ویژگیهای این جاذبه منحصربهفرد موجب شده تا هر ساله گردشگران زیادی که برای سفر به شیراز میآیند سری هم به این روستا بزنند، هرچند که قلات هنوز هم برای عدهای ناشناخته است. روستای قلات در تاریخ 18 اردیبهشت 1398 در فهرست میراث ملی ایران به ثبت رسیده است. دیدنیها و تفریحات روستای قلات گشتوگذار در روستا ابتدای روستا بافت جدید و از خیابان قزل ارسلان بافت قدیم آن آغار میشود. در مسیر رسیدن به سمت بافت قدیم میتوانید از آبشارها، خانههای پلکانی ساخته شده از سنگ، گچ، خشت و چوب، درختان انبوه سربهفلککشیده، رودخانههای جاری و سایر دیدنیها لذت ببرید. کلیسای قلات شیراز در یکی از کوچههای آرام روستا کلیسایی قرار گرفته که متعلق به جنگ جهانی اول است و ساختاری سنگی دارد. این کلیسا را مبلغان مذهبی بین دو جنگ جهانی اول و دوم برای مسیحیان ساکن روستا ساختند. متاسفانه به دلیل عدم رسیدگی کافی این کلیسا در حال تخریب است. موزه قلات رامین باقی دانشآموخته رشته موسیقی، خانه موزه قلات را حدود 10 سال پیش تاسیس کرد. بازدید از این موزه رایگان است و در آن میتوانید انبوهی از سازها و اشیای کهن، دوربینها، رادیوهایی قدیمی، سکهها و اسکناسها، ابزار آلات گیوه دوزی، نقاشیهای رامین باقی وآثار دیگری را مشاهده کنید. در این مجموعه برخی از اشیای ثبت شده در میراث فرهنگی استان فارس نیز قرار دارد. قلعه قزل ارسلان در بالای کوه قلات به خرابههای قلعهای میرسیم که بر اساس باور اهالی روستا به اتابکان فارس تعلق داشته و به قلعه قزل ارسلان مشهور است. از آنجا که قدمت روستا از قلعه بیشتر است، احتمال داده میشود که روستا در قرن هفتم ایجاد شده باشد. این قلعه در کنار موزه مردمشناسی و کلیسای قلات قرار دارد. آبشار در دامنه کوه سرخ و حاشیه روستای قلات سه آبشار طبیعی وجود دارد که دسترسی به یکی از آنها کمی دشوار است. در فاصله کمتر از 2 کیلومتری بافت قدیمی قلات آبشار کوچک قلات قرار گرفته است. مطالب مرتبط: غذاهای سنتی شیراز جهت خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.