غذاهای محلی بوشهر دمپخت ماهی بوشهری (دمی لخلاخ ) دمپختک ماهی بوشهری یا به گویش محلی، همان دمی لخلاخ، محبوبترین غذای بوشهر است که در زبان محلی به آن ماهی مییَدُم میگویند. در زبان عربی لخلاخ به معنای خوش عطر است و این غذا واقعا عطری فوقالعاده دارد. برای تهیه این غذا فیله ماهی شیر در عصاره تمرهندی، سبزیهای معطر مثل گشنیز و شوید، سیر و ادویههای مختلف کمی پخته میشود. در مرحله بعد ماهی را از داخل سس خارج میکنند و برنج را با همان آب می پزند. در نهایت برنج و ماهی را با هم نوش جان میکنند. قلیه میگو یکی از غذاهایی که در سفر به بوشهر نباید آن را از دست بدهید قلیه میگو است. برای طبخ این غذا ابتدا پیاز و سیر را با سبزیهای معطر شامل شنبلیله و گشنیز سرخ میکنند تا سیاه رنگ شود. سپس به این مخلوط رب گوجهفرنگی، تمرهندی، ادویههای دلخواه و مقداری آب اضافه میکنند و اجازه میدهند مواد با هم بپزند. در مرحله بعد باید میگوهای سرخ شده را به مخلوط قبلی اضافه کنید و اجازه دهید تا خوراک شما خوب جا بیفتد. در نهایت میتوانید قلیه میگوی بوشهری را به همراه برنج سرو کنید. یتیمک یتیمک خوراکی گیاهی و بدون گوشت است و بیشتر با نان سرو میشود. اگر از طرفداران بادمجان هستید حتما این خوراک را امتحان کنید. لوبیا، بادمجان و تمرهندی ترکیبات این خوراک هستند و به عنوان یک غذای رژیمی و یا یک وعده کامل برای افراد گیاهخوار بسیار مناسب است. لَلَک یا گَمِنه لَلَک یا به گویش محلی همان گَمِنه، بلغور ریز دانه گندم است. این غذا در واقع جایگزینی برای برنج و نان است که در کنار غذاهایی مثل ماهی و میگو، قلیه ماهی، قلیه میگو و بادمجان سرو میشود. برای طبخ للک یا گمنه، بلغور ریز دانه گندم را جداگانه تفت دهید تا رنگش قهوهای شود. در ظرفی دیگر پیاز داغ را آماده میکنیم و با مقداری آب، اجازه میدهیم تا مخلوط به جوش آید. حالا نوبت اضافه کردن للک سرخ شده به مخلوط است. در مرحله بعد باید اجازه دهید تا للک مثل برنج، دم بکشد. قیمه بوشهری شاید نام این غذا در ابتدا شما را یاد همان قیمه معروف بیاندازد؛ ولی بهتر است بدانید که قیمه بوشهری ظاهری شبیه به حلیم بادمجان دارد. لپه و گوشت را با هم میکوبند تا کاملا له شوند به طوری که هنگام سرو و قاشق زدن حسابی کش بیاید. این خورش اغلب به همراه شکر پلو صرف میشود و یکی از غذاهای رسمی مراسمهای محرم و صفر در استان بوشهر است. اتفاق خوب این است که می توانید این غذا را، در رستورانهای بوشهر به راحتی پیدا کنید تا طعم و عطر آن برای همیشه در یادتان بماند. دوقوس ماهی این غذای بوشهری، را می توان در واقع یک نوع سس دانست که روی ماهی سرخ شده ریخته می شود و با برنج خورده می شود. برای تهیه این غذا، سیرها را میکوبیم و با پیاز رنده شده تفت میدهیم و رب گوجه فرنگی را در یک لیوان آب حل کرده و به آن اضافه میکنیم. وقتی به جوشآمد، نمک و فلفل و ادویه را به آن اضافه کرده و میگذاریم بجوشد، در آخر به آن زعفران اضافهکرده و روی ماهی سرخ شده میریزیم. برای دوقوس ماهی معمولا از ماهی حلوای سفید که از بهترین و گرانترین ماهیهای جنوبیست استفاده می شود. ماهی حمام شکمپر از دیگر غذاهای مشهوری که بوشهریها با ماهی درست میکنند میتوان به ماهی حمام شکمپر اشاره کرد. ماهی حمام از نوع ماهیهای گوشتی و مرغوب محسوب میشود و فقط در دو ماه اول بهار در بازار موجود است. مواد لازم برای پر کردن داخل شکم ماهی حمام شامل سبزی شنبلیله، گشنیز، شوید، زرشک و تمبرهندی است. نکتهای را در نظر داشته باشید که سبزی پلو برای این نوع ماهی اصلا پیشنهاد نمیشود، چرا که طعم مخلفات داخل شکم ماهی را تحت تاثیر قرار میدهد. در کنار ماهی حمام شکمپر بوشهری، بهتر است برنج سفید قرار بگیرد تا طعم آن کاملا محسوس باشد. مجبوس پلوی بوشهری مجبوس نام یک پلوی خوش عطر عربیست که معمولا در روزهای عید و یا مهمانیها تدارک دیده میشود. برای تهیه آن برنج باسماتی با ادویههای خوش عطری نظیر میخک و رازیانه مخلوط میشود. لپه، کشمش، زرشک و پیاز داغ را هم به برنج اضافه میکنند. تکههای مرغی که از قبل مزهدار شده را ته قابلمهای که در نظر دارند میچینند سپس پلوی مخلوط آماده شده را روی آن میریزند. مرغ جزء اصلی این غذاست اما در برخی از شهرهای جنوبی از گوشت و ماهی هم استفاده میکنند. مجبوس بوشهری به علت استفاده از ادویههای خاص طبع گرمی دارد و بسیار مقوی است. مطالب مرتبط: معرفی سواحل جذاب بوشهر برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.
آشنایی با پارک ملی دیلیجان | Dilijan National Park پارک ملی دیلیجان، پارکی وسیع و بکر است که در شمال شرقی کشور ارمنستان قرار دارد و یکی از جذاب ترین و دیدنی ترین مناظر طبیعی این کشور محسوب می شود، به طوری که آن را با نام سوئیس ارمنستان می شناسند. در مجموع کشور کوچک ارمنستان 4 پارک ملی دارد که دیلیجان یکی از قابل توجه ترین آن هاست. این پارک ملی وسعتی برابر با 24000 هکتار داشته و انواعی از جنگل های راش و بلوط ارزشمند در آن به چشم می خورد که تحت حفاظت قرار دارند. البته که تنوع زیستی و گیاهی پارک دیلیجان در این درختان خلاصه نمی شود و درختان دیگری چون سرخدار، کاج، ممرز، سرخ چوب و ... نیز بخشی از این پهنه وسیع و سرسبز را به خود اختصاص داده اند. اگر بخواهیم به موقعیت جغرافیایی پارک ملی دیلیجان اشاره کنیم، خوب است بدانید که این پارک در استان تاووش (Tavush) واقع شده و از روی دامنه کوه های پامبک (Pambak) شروع می شود و تا روی دامنه کوه های آرگونی (Areguni)، میاپور (Miapor)، آیجوان (Ijevan) و حلب (Halab) ادامه پیدا می کند. ارتفاع این پارک ملی در حدود 1070 تا 2300 متر بالاتر از سطح دریاست و همچنین رود آقستو (Aghstev)، گتیک (Getik) و انشعبات شان نیز از بخش های مختلفی از پارک ملی دیلیجان عبور می کنند. دیدنی های پارک ملی دیلیجان 1- دریاچه پارز | Lake Parz دریاچه پارز نه تنها یکی از زیباترین بخش های پارک ملی دیلیجان است بلکه یکی از زیباترین دریاچه های کشور ارمنستان به شمار می رود. کافیست نگاهی به عکس های این دریاچه بیندازید تا شما هم تصدیق کنید که چه طبیعت دلبرانه ای در انتظارتان است. این دریاچه که بر اثر تغییرات جغرافیایی پدید آمده است، وسعتی برابر با 3 هکتار دارد. طول و عرض دریاچه پارز را نیز به ترتیب در حدود 350 و 100 متر ارزیابی می کنند. در دریاچه پارز می توانید قایق سواری و ماهیگیری را تجربه و یا اطراف آن را برای کمپ و پیک نیک انتخاب کنید. 2- صومعه هاگارتسین | Haghartsin Monastery اگر راه خود را به سوی بخش شمالی پارک ملی دیلیجان کج کنید، در دل جنگل های انبوه، با صومعه زیبا و تاریخی هاگارتسین رو به رو خواهید شد. این صومعه که فاصلهای 15 کیلومتری از شهر دیلیجان ارمنستان دارد، در طی قرن های دهم تا سیزدهم میلادی ساخته و به مرکز معنوی و فرهنگی منطقه بدل شد. وقتی به درون صومعه هاگارتسین بروید، 3 کلیسای مختلف با نام های کلیسای سنت آستواتساتین، سنت گریگوری و سنت استپانوس در آن خواهید دید. البته به غیر از کلیساها، چند بخش دیگر نیز در این صومعه تاریخی وجود دارد که یکی از آن ها قبرستان خانواده سلطنتی باگراتونی (Bagratuni) است. 3- صومعه گشوانک | Goshavank Monastery صومعه گشوانک، یکی دیگر از بخش های تاریخی و قابل توجهی است که نباید دیدنش را در پارک ملی دیلیجان از دست بدهید. این صومعه 900 ساله، در نزدیکی روستایی به نام «گش» قرار دارد و در واقع نام خود را نیز از همین روستا گرفته است. امروزه صومعه گش گرچه به مانند روزهای گذشته خود کارکردی مذهبی ندارد؛ اما به یکی از محبوب ترین جاذبه های منطقه بدل شده است. صومعه گشوانک با وجود قدمت بسیارش امروز در وضعیت خوبی قرار دارد چرا که بازسازی ها و رسیدگی های پی در پی، این میراث ارزشمند را از خطر تخریب در امان نگه داشته اند.یکی از ویژگی های قابل توجه گشوانگ، وجود یکی از ممتازترین نمونه های خاچکار جهان در این صومعه است. خاچکارها یا چلیپاسنگ ها در واقع نوعی سنگ قبرهای قدیمی بوده که به تزیینات، نمادها و حکاکی های منحصر به فردی آراسته شده اند. 4- دریاچه گش | Gosh lake دریاچه کوهستانی و زیبای دیگری در محدوده وسیع پارک ملی دیلیجان قرار دارد که با نام «گُش» شناخته می شود. این دریاچه که در بخش جنوب شرقی پارک ملی واقع شده، با شهر دیلیجان فاصله ای 24 کیلومتری دارد و ارتفاع آن از سطح دریا برابر با 1450 متر است. طول و عرض دریاچه گش را در حدود 100 و 80 متر ارزیابی کرده و حداکثر عمق آن را برابر با 8 متر می دانند. بنابر گزارش های موجود، آب دریاچه در روزهای تابستانی تا 14 درجه سانتیگراد نیز افزایش می یابد و برای دریاچه ای کوهستانی این دما، قابل توجه است. در مجموع دریاچه گش و طبیعت اطرافش مکانی مناسب برای ماهیگیری و صید میگو بوده و طبیعت گردی، کمپ و آفرود گزینه های جذابی برای این بخش هستند. 5- صومعه ماتوساوانک | Matosavank ماتوساوانک یکی دیگر از صومعه های تاریخی و قرون وسطایی پارک ملی زیبای دیلیجان است. سال ساخت این صومعه کوچک به 1247 میلادی بر می گردد و در فاصله 3 کیلومتری شمال غربی شهر دیلیجان واقع شده است. وقتی از بیرون نگاهی به ساختمان صومعه می اندازید، احتمالا در ابتدا متوجه نمی شوید با چه ساختمانی رو به رو شده اید و ممکن است آن را تنها با یک بنای قدیمی اشتباه بگیرید. صومعه ماتوساوانک در ظاهر بیرونی شباهتی به دیگر صومعه های هم عصر خود ندارد و در آن خبری از گنبد و معماری کلیساگونه نیست. 6- دریاچه تزرکا | Lake Tzrka یکی از دیگر دریاچه های زیبایی که در پارک ملی دیلیجان می توانید از آن بازدید کنید، دریاچه تزرکاست. این دریاچه در مقایسه با پارز و گش، وسعت کمتری دارد؛ اما همچنان جذابیت های مخصوص خود را داشته و نمی توان بازدیدش را از دست داد. از طرفی، مسیر دسترسی به این دریاچه نیز بسیار دیدنی است و اگر به طبیعت گردی علاقه دارید می توانید با یک تیر دو نشان بزنید. البته دسترسی به دریاچه تزرکا تنها از طریق پیاده روی نیست و با ماشین هم می توانید به این دریاچه بروید.دریاچه تزرکا، وسعتی 2000 متر مربعی دارد و عمق آن بین 6 تا 10 متر ارزیابی می شود. البته عمق برخی از قسمت های دریاچه بیش از 10 متر است. جالب آن که از آب دریاچه تزرکا که در نزدیکی روستای گش قرار دارد برای مصارف آشامیدن و آبیاری محوصلات کشاورزی استفاده می کنند همچنین بد نیست بدانید که در گذشته این دریاچه محلی برای پرورش زالو جهت کاربرد سنتی و غیر سنتی بود؛ اما امروزه دیگر در این دریاچه زالو وجود ندارد. اما این نام همچنان بر روی دریاچه مانده است. تزرکا در زبان بومی به معنای زالوست. چه حیواناتی در پارک ملی دیلیجان زندگی می کنند؟ طبیعی است که در پهنه وسیعی چون پارک ملی دیلیجان، تنوع بالایی از حیوانات و جانداران نیز وجود داشته باشد. وقتی نگاهی به تعداد گونه های جانوری این پارک می اندازیم با 800 گونه مختلف از حشرات، خزندگان، دوزیستان و ماهی ها رو به رو می شویم. همچنین باید بدانید پرندگان بسیاری درختان و آسمان پارک ملی دیلیجان را برای زندگی انتخاب کرده اند که از آن جمله می توان به مواردی چون عقاب طلایی، عقاب ریش دار، سیاهخروس سیاه، کبک کاسپیان و ... اشاره کرد. البته که تنوع گونه های جانوری این پارک در موارد یاد شده خلاصه نمی شود و پستانداران نیز نقش پر رنگی در این زمینه دارند. بیش از 40 گونه از پستانداران مانند گوزن قرمز، خرس قهوه ای، وشق، گرگ خاکستری، گربه وحشی، گراز، روباه قرمز، گورکن، سنجاب ایرانی، شوکا و ... در پارک ملی دیلیجان زندگی می کنند. مطالب مرتبط: دریاچه سوان ایروان برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر به ارمنستان با شماره 02162714 در تماس باشید.
آشنایی با شهر ریزه شهر ریزه در منطقه دریای سیاه در ترکیه و در قسمت شمال شرقی این کشور قرار دارد. ریزه که منطقه ای ییلاقی است با مساحتی بالغ بر 3920 کیلومتر مربع و جمعیعتی نزدیک به 100 هزار نفر در سالهای گذشته به یکی از قطب های گردشگری کشور توریستی ترکیه تبدیل شده است. این شهر مرکز تولید چای در ترکیه می باشد و این محصول نیز یکی از سوغاتی های ریزه و همچنین نماد این شهر نیز می باشد. این شهر دارای مراتع سرسبز و طبیعت بکر و چشم نوازی می باشد که هر بیننده را مجذوب خود می سازد. نقاط کوهستانی شهر ریزه در بین کوهنوردان از محبوبیت بالایی برخوردار بوده و همه ساله پذیرای طبیعت گردان و علاقه مندان به کوهپیمایی است. شهر ریزه آب و هوایی معتدل و مرطوب دارد و در اکثر فصول بارانی است. حدود 25 درصد از کل جنگل های کشور ترکیه در این شهر قرار دارند که پوشش گیاهی آن را اکثرا درخت های پهن برگ تشکیل می دهند. رطوبت هوای این شهر در حد متعادل است و زمستان های سردی دارد اما شهر ریزه در فصل پاییز و بهار به زیباترین شکل خود در می آید و بهترین زمان برای سفر و گردش در شهر می باشد. بارش زیاد باران سبب شده است تا این منطقه پوشش گیاهی غنی و انبوه داشته باشد و به منطقه ای سرسبز با خاک حاصل خیز تبدیل شود. کوهستان کاچکار: کوهستان کاچکار در شهر ریزه یکی از جاذبه های گردشگری این شهر می باشد که با طبیعت فوق العاده خود هرساله گردشگران فراوانی را از سراسر دنیا مخصوصا کشورهای عربی به سوی خود جذب می کند. بلندترین قله این رشته کوه، ۳۹۳۷ متر ارتفاع دارد و میانگین ارتفاع رشته کوه حدود ۳۰۰۰ متر است. کوهستان کاچکار با دریاچههای متعدد و صخرههای سنگی پرشیب، در سال ۱۹۹۴ بهعنوان پارک ملی معرفی شد. برخی از گونههای جانوری موجود در کوهستان کاچکار شامل بز، سمور دریایی، سیاهگوش و گربههای وحشی میشود. از جمله فعالیتهای گردشگری در این منطقه نیز میتوان به راهپیمایی، کمپینگ و کوهنوردی اشاره کرد. مزارع چای: همانطور که در بالا اشاره شد چای یکی از اصلی ترین محصولات ریزه می باشد و مزارع چای نیز به یکی از جاذبه های توریستی این شهر تبدیل شده است. پیشنهاد می کنیم حتما از این مزارع بازدید کرده و چند کیسه چای نیز خریداری کنید و با خود به خانه بیاورید. می توانید طرز دم کردن چای را از مردم محلی بیاموزید تا از یک چای خوش عطر و طعم و اصیل ترکی لذت ببرید. دره و رودخانه فیرتینا ( طوفان ): رودخانه فیرتینا که درست از میان دره ی فیرتینا جاری شده است آنچنان زلال و شفاف می باشد که به آینه شباهت دارد. صدای آب سکوت دره را می شکند و محیطی سرشار از آرامش را پدید می آورد که خستگی را از روح و جسم هر بیننده ای می زداید. در امتداد این رود چندین پل سنگی احداث شده اند که همگی مربوط به قرن 18 و 19 میلادی هستند. سنگ تراشان دوران گذشته این پل ها را به عنوان سیل بند طراحی کرده اند تا از طغیان رودخانه در فصل های پرباران جلوگیری شود. توصیه می کنیم حتما از پل های سنگی رودخانه فیرتینا بازدید کرده و هنر دست مردمان پیشین این سرزمین را ببینید. آیدره: آیدره یکی دیگر از جاذبه های گردشگری ریزه می باشد. این منطقه که در 19 کیلومتری مرکز ریزه قرار دارد به منبع انرژی نیز معروف است. امکانات رفاهی و توریستی این منطقه در سطح منسبی قرار دارد. در اطراف آیدره چشمه های متعدد آبگرم وجود دارد که موضوع باعث شده است گردشگران فراوانی به این منطقه بیایند. چشم انداز زیبا و خارق العاده ی این دشت برای طبیعت گردی و عکاسی عالی است. فرودگاه ریزه: کار ساخت فرودگاه شهر ریزه که مابین دوشهر ریزه و آرتوین قرار دارد در تاریخ 8 سپتامبر سال 2016 آغاز شد و در تاریخ 22 مه سال 2022 و با حضور رجب طیب اردوغان رییس جمهوری ترکیه افتتاح شد. جالب است بدانید این فرودگاه در سطح آب و درکنره دریای سیاه ساخته شده است. یکی از خصوصیات این فرودگاه برج مراقبت آن می باشد که به شکل استکان چای ترکی می باشد و تبدیل به یکی از نمادهای توریستی این شهر شده است. مطالب مرتبط: شهر توریستی مارماریس | Marmaris برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.
بهترین سوپ های روسی 1- شی | Shchi شی نوعی سوپ سبزی است که به سبک روسی طبخ می شود. مواد اصلی این سوپ قارچ و کرفس است؛ اما برای لذیذتر کردن این سوپ از اسفناج نیز استفاده می شود و حتا گاهی دیده شده که برخی سبزی های بومی روسی را نیز در آن به کار می برند. رنگ اصلی این سوپ سبز کمرنگ است اما گاهی استفاده بیش از اندازه از ادویه ها در این سوپ رنگش را تغییر می دهد.شاید جالب باشد که بدانید این سوپ از قرن نهم در میان مردم ساکن در روسیه امروزی رواج داشت. برخی عقیده دارند که در گذشته در آن گوشت و کلم نیز می ریختند؛ اما امروزه شی یک سوپ تمام عیار سبزیجات به شمار می رود. 2- اوخا | Ukha اوخا برای افرادی که از خوردن غذاهای دریایی لذت می برند مناسب است. در این غذا از ماهی استفاده می کنند. محبوب ترین ماهی ها برای این غذا ماهی روغن، قزل آلا یا خاویار هستند؛ اما اوخا یک خوراک آبدار ماهی است و برای خوش طعم تر کردن ماهی های آن از مواد دیگر چون جعفری، تره فرنگی، سیب زمینی، برگ بو، شوید، ترخون و جعفری سبز، فلفل سیاه، زعفران، جوز و دانه رازیانه نیز بهره می برند.اوخا در اواخر قرن 17 و اوایل قرن 18 در میان مردم روسیه رواج پیدا کرد. برخی معتقد هستند که اوخا در حقیقت ریشه ای بلاروسی دارد و از دیرباز در این کشور طبخ می شده است و روس ها بعدها ادعا کردند که اوخا غذای سنتی آن هاست. در هر صورت این سوپ امروزه در روسیه طرفداران زیادی دارد و یافتنش کار آسانیست. 3- اکرشکا | Okroshka اکرُشکا یک سوپ سبزی است؛ اما گاهی دیده می شود که به آن گوشت یا سوسیس اضافه می کنند که این موضوع با دستور پخت اولیه اکرشکا فرق دارد. این سوپ را در تابستان سرو می کنند و اعتقاد بر این است که اگر آن را زیر نور آفتاب میل کنید برای تان بسیار جذاب تر خواهد بود.برای تهیه این سوپ ابتدا سیب زمینی و هویچ ها را شسته و به صورت نگینی خرد می کنند، سیب زمینی و هویچ باید بپزند اما نباید حالت خمیری و له شده به خود بگیرند. این سوپ سرد است و مواد داخلش نباید خیلی نرم باشند. در ظرفی دیگر ترب قرمز، پیاز، شلغم، تخم مرغ و خیار را خرد کرده و با هم مخلوط می کنند و در آخر همه مواد خام و پخته شده با هم ترکیب می شوند. برای طعم دار کردن اکرشکا نیز از نمک و شکر استفاده می کنند. آبی که در این سوپ مشاهده می کنید هم کاواس نام دارد؛ کاواس نوعی نوشیدنی سنتی روسی به شمار می آید. توجه داشته باشید آشپز می تواند سبزی های دیگر را هم به سلیقه خود به این سوپ لذیذ اضافه کند. 4- سوپ قارچ | Mushroom soup سوپ قارچ در روسیه با نام گریبنوی (gribnoy) شناخته می شود. درست است که قارچ ماده اصلی این سوپ به شمار می آید؛ اما مواد متعدد دیگری هم در این غذای خوشمزه وجود دارند موادی چون سیب زمینی، پیاز، هویچ، جعفری، کرفس، برگ های معطر و... روس ها برای طعم دار کردن سوپ های قارچ شان از نمک، فلفل و سبزی های معطر استفاده می کنند که به راستی طعم سوپ را تغییر می دهد. اگر دوست داشته باشید می توانید به این سوپ خامه هم اضافه کنید. جالب است بدانید که روس ها طعم قارچ را دوست دارند و به قدری از سوپ قارچ خوش شان می آید که به راحتی آن را به سوپ هایی که گوشت دارند ترجیح می دهند. 5- سلیانکا | Solyanka سلیانکا هم از دیگر سوپ های پرطرفدار روسیست -نام این غذا در زبان انگلیسی به صورت سولیانکا تلفظ می شود-. این غذا یکی از عجیب ترین سوپ های روسی است و آن را به صورت گرم سرو می کنند و برای فصل زمستان و زمان های بیماری بسیار مناسب است.در این سوپ می توانید به وضوح طعم گوشت و زیتون را احساس کنید. اگر علاقه مندید که سلیانکا را به عنوان پیش غذا بخورید، باید بدانید که این سوپ سنگین است و شاید شما را از خوردن غذای اصلی منصرف کند. سلیانکا به سه صورت با قارچ، گوشت و با ماهی درست می شود؛ اما نوع گوشت آن طرفداران بیشتری دارد. اگر از آن دسته افرادی هستید که به هیچ وجه نمی توانید از تجربه طعم جدید سوپ ها بگذرید حتما سلیانکا را در روسیه امتحان کنید. 6- سوپ داغ شیر | Hot Milk Soup این سوپ هم از غذاهای عجیب و غریب روسی به شمار می آید. سوپ داغ شیر برای کودکان بسیار مناسب است زیرا خوردن آن کار دشواری نیست و باعث می شود کودکانی که طعم شیر را دوست ندارند این ماده مقوی را بخورند.از دیگر ویژگی های خوب این سوپ، آسان بودن روش پخت آن است. برای داشتن یک سوپ شیر داغ باید شیر را روی حرارت قرار بدهید تا جوش بیایید سپس نمک، شکر و رشته فرنگی را به آن اضافه کنید و مراقب باشید تا شیر سَر نرود؛ هر زمانی که رشته فرنگی ها پخت، سوپ داغ شیر شما آماده شده است. در آخر اگر دوست داشتید می توانید از دیگر طعم دهنده های مورد علاقه تان نیز در این غذا استفاده کنید. 7- سوپ برش | Borsch بُرشت، بُرشچ یا بُرش نام یکی از محبوب و مشهورترین سوپ های روسیه است که به نوعی نماد سبک غذاهای روسی و اوج اصالت خوراکی های این سرزمین به شمار می آید.چغندر نقش اصلی را در این سوپ کلاسیک ایفا می کند، چغندر خوب با گوشت گاو سرخ شده و ادویه های مختلف، مخلوط می شود. از فلفل نیز در این سوپ زیاد استفاده می کنند به همین دلیل سوپ مزه ای تند و شیرین دارد. همیشه بر روی این سوپ مقداری خامه هم می ریزند که اغلب این خامه طعمی ترش دارد و به شما این امکان را می دهد که طعم های تند، ترش و شیرین را در یک قاشق در کنار هم بچشید.علاوه بر طعم فوق العاده این سوپ، برش ظاهر زیبایی دارد و رنگ قرمز آن شما را راغب به خوردن می کند، پس به هیچ عنوان برش را در روسیه از یاد نبرید. 8- سوپ مرغ | Chicken Soup سوپ مرغ در همه کشورها پیدا می شود اما به دلیل آن که در روسیه طرفدارانش زیاد هستند و در اغلب منوهای رستوران ها به چشم می خورد ما هم در این بخش از آن نام می بریم. بد نیست بدانید که در کشورهایی مثل گرجستان، یونان و مکزیک هم سوپ مرغ پرطرفدار است.این غذا رنگی روشن دارد و هیچ گونه رب یا طعم دهنده ای که رنگ سوپ را تغییر دهد در آن وجود ندارد. این سوپ را به بیماران برای بهبود پیشنهاد می کنند زیرا هم مقویست و هم مواد ساده ای دارد. مطالب مرتبط: عروسک ماتروشکا | سوغات روسیه برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.
معرفی متروپل پاراسول | Metropol Parasol در میان شهر زیبا و تاریخی سویا، پل خارق العاده ای ساخته شده که امروزه از مهم ترین دیدنی های این شهر و حتی کشور اسپانیا محسوب می شود. سازنده ی این پل تصمیم داشته تا اثری خلق کند که بزرگ ترین شی چوبی دنیا باشد. باید بدانید که در اسپانیا این پل با نام پلازا د لا انکارناسیون (the Plaza de la Encarnación) نیز شناخته می شود. شهر سویا نیز با نام های سویل، سبیا و سویا شناخته می شود. متروپل پاراسول (Metropol Parasol) به صورت 6 قارچ چوبی غول پیکر ساخته شده که با توجه به عظمتش، ظرافت و دقت زیادی در آن به کار رفته است. جالب است بدانید که پاراسول به معنای سایبان است و اشاره به شکل خاص و چتر مانند این پل دارد. این قارچ ها یا چترهای چوبی 28.5 متر ارتفاع دارند و به وسیله ی پل های کوتاه و پر پیچ و خمی به هم مربوط می شوند و این امکان را برای بازدیدکندگان فراهم می آوردند که بر روی عجیب و خاص ترین پل چوبی جهان قدم بزنند. این پل 4 سطح یا طبقه ی مختلف دارد و علاقمندان می توانند از هر سه سطح آن دیدن کنند. گفتنی است که ساخت این پل در سال 2011 میلادی به پایان رسید و آماده ی بهره برداری گشت و همه ساله گردشگران زیادی از آن دیدن می کنند. این سازه بسیار عظیم است، کل منطقه ای که به متروپل پاراسول اختصاص داده شده حدود 18000 مترمربع می باشد که 12670 مترمربع نیز زیربنای اصلی پل بدون احتساب سنگ فرش های اصلی خیابان مساحت دارد. بازدیدکنندگان با مراجعه به این سازه ی زیبا می توانند از بازار کشاورزی موجود در اطراف متروپل پاراسول خرید کنند یا از موزه ی این مجموعه دیدن نمایند و از تراس وسیعی که بر فراز آن واقع شده مناظر اطراف را به صورت پانوراما تماشا کنند قطعا بازدید از متروپل پاراسول می تواند تجربه ی جذابی برایتان باشد زیرا اینجا نوآوری معاصر با فرهنگ و تاریخ کهن در هم آمیخته اند تا گردشگران بتوانند ساعات خوشی را سپری کنند. سطوح مختلف متروپل پاراسول 1- بر فراز متروپل پاراسول: بالاترین سطح این سازه، محبوب ترین طبقه ی آن نیز هست و علاقمندان می توانند در ارتفاع حدود 30 متری از سطح زمین در هوایی خوش، روی متروپل قدم بزنند، عکس بگیرند و از بالا مناظر اطراف را تماشا کنند. این مجموعه آسانسور هم دارد و افرادی که برایشان بالا رفتن از پله های زیاد، دشوار است می توانند با استفاده از آن به سطح بالایی راه یابند. علاقمندان به پیاده روی هم باید بدانند که تنها در سطح فوقانی این سازه می توانند در مسیری به طول 250 متر پیاده روی کنند در حالی که از مناظر زیبای اطراف لذت می برند. 2- قسمت هم سطح خیابان دلیل ساخت این سازه، ایجاد سایبان در منطقه بود زیرا در جایی که این سازه چوبی ساخته شده، مراکز و فروشگاه های زیادی وجود دارد. به همین دلیل طبقه ای که هم سطح خیابان است حال و هوای خرید و بازار را دارد. در این طبقه می توانید سوغات گوناگون مخصوص شهر سویا و کشور اسپانیا را تهیه نمایید. همه چیز از جمله پوشاک و لوازم تزئینی و هر آن چه برای سوغات سویا می توان تصور کرد را می توانید در این سطح خریداری نمایید. از جمله فروشگاه های این طبقه می توان La Sureña، Piano, Piano و La Toscaña را نام برد. 3- طبقه میانی درست بر فراز فروشگاه های این مجموعه طبقه ای وجود دارد که از راهروهای پیچ در پیچ تشکیل شده و گردشگران می توانند از میان آن ها عبور کرده و مناظر جالب اطراف را نگاه کنند. از این طبقه بیشتر برای برگزاری مراسم های مختلف استفاده می شود و حتی آمفی تئاتر بزرگی دارد که می توان جشن ها و سخنرانی های گوناگون را در آن برپا نمود. 4- زیرزمین، موزه باستان شناسی همه ی متروپل پاراسول به آن چه که از روی زمین می بینید خلاصه نمی شود. این بنای چوبی یک طبقه در زیر زمین هم ادامه دارد. در این سطح موزه ای باستان شناسی واقع شده تا بازدیدکنندگان از تماشایش لذت ببرند. برای دسترسی به این موزه باید تابلوهای راهنما را از سطح خیابان دنبال کنید که نهایتا به پلکانی خواهید رسید که بر سر در آن نوشته ای با عنوان موزه ی باستان شناسی (The Antiquarium archaeological museum) از وجود این موزه خبر می دهد. برای رسیدن به موزه باید حدود 4 الی 55 متر به زیر زمین بروید. این موزه در سالنی مربع شکل به مساحت 5000 مترمربع قرار گرفته و اشیای داخلش مربوط به دوران روم باستان، مردمان آفریقایی و دهه ی 1970 میلادی می باشد. جذاب ترین نکته درباره ی این موزه اشیایی است که دقیقا از محل ساخت این پل به دست آمده اند. حفاران و معماران در هنگام ساخت متروپل پاراسول اشیای نفیسی یافته اند که آن ها را در این موزه به نمایش گذاشته اند. بیشتر این وسایل کهن نیز به دوران روم باستان بازمی گردد. حقایقی جالب درباره متروپل پاراسول - در سال 2004 میلادی مناقصه ای بر پا شد و در آن برای ساخت سازه ی درخور فضای میدان کهن Plaza de la Encarnación تصمیم گیری کردند و نهایتا طرح متروپل پاراسول تایید شد و ساخت آن از سال 2005 میلادی آغاز گشت و در سال 2011 میلادی تا اندازه ی قابل توجهی کامل شد. - در ساخت آن علاوه بر چوب از فلز و شیشه نیز استفاده شده است. - ممکن است گاهی برنامه های خاص یا اعتراضات مردمی در متروپل پاراسول برپا شوند. - شکل ظاهری آن شبیه به لانه ی زنبور است. - امکان دارد بر تعداد رستوران های موجود بر روی این پل افزوده شود. - پروژه ی پل متروپل جاه طلبانه و غیر واقع گرایانه ترین پروژه ی اسپانیا تا به امروز بوده است. - در پیاده روهای این پل نیمکت هایی قرار داده اند تا بازدیدکنندگان بتوانند روی آن ها نشسته و استراحت کنند. - افراد زیادی این پل را شبیه به تاج پادشاهان می دانند. - طراحی مدرن در میان شهری تاریخی از اصلی ترین نکاتی است که این پل را معروف کرده است. مطالب مرتبط: معرفی فواره تروی | Trevi Fountain برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.
اشنایی با دشت سوسن ایذه دشت سوسن، نام منطقهای وسیع و تماشایی در شرق خوزستان و 35 کیلومتری شمال غربی شهر ایذه است که به این راحتیها نمیتوانید همه جای آن را کشف کنید و همه زیباییهایش را ببینید؛ اما هر یک از دیدنیهای این دشت، حالوهوای خوشی را برایتان به ارمغان میآورند. لذت تماشای رود خروشان کارون، پرآبترین و بزرگترین رودخانه ایران، چیزی است که در این دشت نصیبتان میشود. میتوانید با قایق به آب این رودخانه بزنید و با امتحان کردن رفتینگ، هیجان را چاشنی سفرتان کنید. اگر هم بهار باشد دشتی پر از شقایقهای سرخ را خواهید دید و از دیدن این گلها سرمست خواهید شد. روستاهای زیادی در این دشت قرار دارند که میتوانید از آنها بازدید کنید و مهمتر از همه فرصت بازدید از ماسوله خوزستان را دارید که نامش روستای ثریا است. شالیزارهای دشت سوسن دنیایی متفاوت را پیش رویتان میگذارند و زیباییشان شما را مبهوت خود میکند. جاذبههای تاریخی از جمله سنگ قبرهای تاریخی به شکل شیرهای سنگی و بقایای به جامانده از پل تاریخی پاپیلا هم در این دشت جای دارند و در دل این طبیعت زیبا، شما را به گشتی تاریخی میبرند. مردم خونگرم بختیاری روستاهای دشت سوسن هم از جذابیتهای این منطقه هستند و با مهربانی پذیرای شما خواهند بود. رود خروشان کارون دشت سوسن را به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم کرده و با جوش و خروش از آن گذر میکند. وجود این رود، چشماندازهای زیبایی را در منطقه ایجاد کرده است. گذر رود خروشان کارون از این دشت، فرصت نابی را برای قایق سواری و خلق لحظات هیجانانگیز با رفتینگ در اختیار گردشگران گذاشته است. در برخی قسمتهای مسیر بازدید از دشت سوسن، قایقهای موتوری برای عبور از رودخانه در دسترس شما هستند. برای استفاده از این قایقها باید با محلیها هماهنگ کنید و با داشتن قایق بادی هم میتوانید لحظات خوشی در این رود داشته باشید. گورستانهای قدیمی در دشت سوسن، از جاذبههای تاریخی آن هستند. مردم در گذشتههای دور، شیرهای سنگی را بر مزار جنگجویان نصب میکردند و آن را نشانی از احترام میدانستند. حالا این شیرهای سنگی با عنوان بَرد گوری در دشت سوسن بر جای ماندهاند و یادگاری از هزاران سال پیش به حساب میآیند. حاصلخیزی خاک و اقلیم خوب دشت سوسن باعث شده است تا مردم در این منطقه به باغداری و کشاورزی مشغول شوند. باغها و زمینهای پر از درختان میوه همچون انار و انجیر در جایجای منطقه دیده میشوند. شالیزارها از دیدنیترین قسمتهای دشت سوسن هستند؛ برنج این منطقه عطر بینظیری دارد و با نام برنج سوسن معروف است. شقایقهای بسیار زیبای دشت سوسن در فصل بهار شهرت زیادی دارند و مسافران زیادی را به اینجا میکشانند.خلاصه که گردش در دشت سوسن، یک گشتوگذار همه چیز تمام است و میتواند چند روز به طول بینجامد. کمپ در این دشت و شمارش ستارهها در آسمان، به دور از شلوغیهای شهر حال و هوایی دارد که تا مدت ها حال تان را خوب نگه میدارد. مطالب مرتبط: آبشار شوی دزفول برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.