مالزی فقط به جاذبههای دیدنی و غذاهای خیابانی معروف نیست؛ دسرهای رنگارنگ و خوشمزه این کشور هم بخش جذابی از فرهنگ غذایی آن را تشکیل میدهند. اگر عاشق طعمهای خاص و شیرینیهای متفاوت هستید، آشنایی با بهترین دسرهای مالزی میتواند تجربهای هیجانانگیز برایتان باشد. در این مطلب با انواع کوئه (Kuih) و دسرهای محبوب مالزی، از جمله کوئه لاپیس (Kuih Lapis)، آشنا میشویم. بهترین دسرهای مالزی | آشنایی با انواع کوئه 1- کوئه لاپیس | Kuih Lapis یکی از جذاب ترین و وسوسه کننده ترین کوئه ها، همین کوئه لاپیس است که با رنگ ها و لایه های مختلفش، دهان آدم را آب می اندازد. وقتی یک ظرف از کوئه لاپیس را در پیش رو دارید، مقاومت و صرف نظر کردن از خوردن، به نظر دشوار می رسد! اگر بخواهیم اسمی برای کوئه لاپیس پیدا کنیم که ما را از هویتش بیش تر آگاه کند، می توان نام کیک لایه ای بخارپز را برایش برگزید! این کوئه خوشمزه و رنگارنگ را نیز مانند دیگر کوئه ها، با استفاده از آرد برنج، شیرنارگیل، شکر و آب تهیه کرده و آن را در 9 لایه روی هم قرار می دهند. کوئه لاپیس در شکل سنتی با استفاده از دو رنگ سفید و صورتی تهیه می شود؛ اما در برخی از موارد مدرن تر و جذاب تر، رنگ های دیگری نیز به لایه های این کوئه خوشمزه می افزایند. 2- باهولو | Bahulu اگر به دنبال یک دسر خوشمزه برای همراهی با چای یا قهوه عصرانه هستید، باهولو (Bahulu) را از دست ندهید. این کیکهای کوچک، اسفنجی و طلاییرنگ با بافتی لطیف و طعمی دلنشین، یکی از محبوبترین شیرینیهای سنتی مالزی به شمار میروند. باهولو از ترکیب سادهای مانند تخممرغ، آرد و شکر تهیه میشود و معمولاً در قالبهای کوچک و دکمهای شکل پخته میشود. جالب است بدانید این شیرینی خوشمزه، یکی از خوراکیهای محبوب عید فطر در مالزی است؛ اما در هر زمان از سال که به این کشور سفر کنید، میتوانید آن را در فروشگاهها و شیرینیفروشیهای مختلف پیدا کرده و طعم متفاوتش را امتحان کنید. 3- بینگکا اوبی | Bingka ubi بینگکا اوبی (Bingka Ubi) یکی از دسرهای سنتی و محبوب مالزی است که با ظاهر زردرنگ، بافت نرم و ژلاتینیاش توجه هر گردشگری را جلب میکند. این دسر خوشطعم معمولاً به صورت برشهای کوچک سرو شده و از ترکیب موادی مانند تاپیوکای رندهشده، شیر نارگیل، کاسترد و عصاره برگ پاندان تهیه میشود. پس از پخت نیز لایهای از نارگیل رندهشده روی آن قرار میگیرد که طعمی خاص و دلچسب به این دسر میبخشد. بینگکا اوبی با وجود سادگی، یکی از دسرهای دوستداشتنی مالزی محسوب میشود و در نقاط مختلف شهر کوالالامپور میتوان طعم آن را امتحان کرد. اگر به مراکز خرید معروف این شهر مانند مید ولی مگامال (Mid Valley Megamall) رفتید، فرصت چشیدن این دسر خوشمزه را از دست ندهید. 4- سری موکا | Seri muka سری موکا (Seri Muka) یکی از زیباترین و خوشطعمترین دسرهای سنتی مالزی است که با ظاهر دو رنگ و چشمنوازش شناخته میشود. این کوئه محبوب از دو لایه تشکیل شده است؛ لایه زیرین سفیدرنگ که از برنج چسبان بخارپز تهیه میشود و لایه رویی سبزرنگ که ترکیبی خوشعطر از کاسترد و عصاره برگ پاندان است. شیر نارگیل نیز نقش مهمی در تهیه هر دو لایه دارد و طعمی لطیف و کرمی به این دسر میبخشد. سری موکا علاوه بر ظاهر جذاب، طعمی متفاوت و دلپذیر دارد و به همین دلیل در میان دسرهای سنتی مالزی جایگاه ویژهای پیدا کرده است. جالب است بدانید در سال 2009، این دسر توسط سازمان میراث غذایی مالزی در فهرست 100 غذا و نوشیدنی تاریخی این کشور قرار گرفت؛ بنابراین اگر به مالزی یا کوالالامپور سفر کردید، امتحان کردن سری موکا را از دست ندهید. 5- پولوت اینیتی | Pulut inti اگرچه بیشتر کوئههای مالزی ظاهری جذاب و متفاوت دارند، اما پولوت اینیتی (Pulut Inti) را میتوان یکی از خاصترین دسرهای سنتی این کشور دانست. این دسر خوشطعم از برنج چسبان بخارپز تهیه میشود و روی آن را با ترکیبی شیرین از نارگیل رندهشده و شیره نارگیل تزئین میکنند. جذابیت پولوت اینیتی تنها به طعم آن محدود نمیشود؛ چراکه در مرحله نهایی، این خوراکی خوشمزه را داخل برگهای موز میپیچند و به شکلی سنتی و زیبا سرو میکنند. لقمههای کوچک و خوشعطر پولوت اینیتی، تجربهای متفاوت از دسرهای مالزی را برای شما رقم خواهند زد. 6- اونده اونده | Ondeh ondeh اونده اونده (Onde Onde) یکی دیگر از دسرهای خوشمزه و محبوب مالزی است که معمولاً در کنار چای عصرانه سرو میشود. این شیرینیهای کوچک و سبزرنگ با ظاهر جذابشان، در همان نگاه اول توجه هر کسی را جلب میکنند. اونده اونده از برنج چسبان و عصاره خوشعطر برگ پاندان تهیه شده و در پایان با پودر نارگیل پوشانده میشود. اما جذابترین بخش این دسر، مغز شیرین آن است که با شکر قهوهای پالم پر شده و هنگام گاز زدن، طعمی متفاوت و دلنشین را ایجاد میکند. اگر به کوالالامپور سفر کردید، یکی از بهترین مکانها برای امتحان کردن اونده اونده اصیل، رستوران نیونا کالرز (Nyonya Colors) در مرکز خرید مید ولی مگامال (Mid Valley Megamall) است. 7- پولوت پانگانگ | Pulut panggang پولوت پانگانگ (Pulut Panggang) یکی دیگر از دسرها و میانوعدههای سنتی مالزی است که با وجود استفاده از موادی آشنا مانند برنج چسبان و نارگیل، طعمی متفاوت و خاص دارد. این کوئه خوشمزه از برنج چسبان تهیه میشود که با مواد متنوعی ترکیب شده و داخل برگهای موز پیچیده میشود. اما جذابیت اصلی پولوت پانگانگ در مرحله نهایی آمادهسازی آن است؛ جایی که این بستههای کوچک روی زغال کباب میشوند و عطر دلانگیزی به خود میگیرند. ترکیبات داخلی این دسر بسته به منطقه و سبک محلی متفاوت است و میتواند شامل سس کاراملی نارگیل، پودر میگوی خشک یا حتی ترکیبی از گوشت گاو باشد. اگر به دنبال امتحان کردن یکی از متفاوتترین خوراکیهای سنتی مالزی هستید، پولوت پانگانگ انتخابی جذاب خواهد بود. 8- پای تی | Pie tee پای تی (Pie Tee) یکی از متفاوتترین و خاصترین خوراکیهای سنتی مالزی است که با ظاهر ظریف و طعم متفاوتش شناخته میشود. این کوئه جذاب از پوستهای نازک، ترد و شیرین تشکیل شده که شبیه کاسهای کوچک است و داخل آن با ترکیبی از سبزیجات خردشده و ادویههای معطر پر میشود. پوسته پای تی از خمیرابه تهیه شده و پس از قالبگیری و سرخ شدن، بافتی سبک و ترد پیدا میکند. در مرحله نهایی، این کاسههای کوچک با مخلوطی از سبزیجات طعمدار پر میشوند و ترکیبی خوشطعم و متفاوت را به وجود میآورند. اگر به دنبال امتحان کردن یکی از خاصترین خوراکیهای سنتی مالزی هستید، پای تی میتواند انتخابی جذاب و متفاوت باشد. 9- ناگاساری | Nagasari ناگاساری (Nagasari) یکی از دسرهای سنتی و خوشطعم مالزی است که جذابیتش از همان لحظه باز کردن بستهبندی برگ موزی آن آغاز میشود. با کنار زدن برگهای موز، به دسری نرم، سفید و خوشعطر میرسید که ترکیبی دلپذیر از آرد برنج، آرد ذرت، شیر نارگیل و تکهای موز تازه در مرکز آن است. برای تهیه ناگاساری، ابتدا مواد اصلی را با یکدیگر ترکیب کرده و روی حرارت میپزند تا بافتی لطیف و کرمی پیدا کند. سپس این ترکیب را همراه با موز داخل برگهای موز قرار داده و در نهایت بخارپز میکنند. نتیجه، دسری خوشعطر و متفاوت است که طعمی لطیف و سنتی از آشپزی مالایی را به شما هدیه میدهد. 10- پوتو پیرینگ | putu piring پوتو پیرینگ (Putu Piring) یکی از دسرهای سنتی و محبوب مالزی است که در مناطق مختلف با نامهای متفاوتی شناخته میشود؛ از جمله پوتو منگکوک، کوئه توتو و کوئه آیو. این کوئه خوشمزه مانند بسیاری از دسرهای مالایی، بر پایه آرد برنج و آرد برنج چسبان تهیه میشود و ترکیبی از طعمهای شیرین و دلنشین را به همراه دارد. در تهیه پوتو پیرینگ معمولاً از موادی مانند بادامزمینی، پودر نارگیل و شکر پالم استفاده میکنند که طعمی خاص و سنتی به آن میبخشد. این دسر به شکل دیسکهای کوچک و ضخیم آماده شده و برای سرو، روی برگهای موز یا بامبو قرار میگیرد؛ روشی سنتی که عطر و طعم آن را دلپذیرتر میکند. مطالب مرتبط: 10 تا از بهترین غذاهای خیابانی کوالالامپور برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر به مالزی با شماره 02162714 در تماس باشید.
آشنایی با غذاهای محلی استان لرستان آش ترخینه آش ترخینه که لرستانیها به آن کشگینه میگویند یکی از غذاهای پرطرفدار در استان است. ماده اصلی این آش کشگینه است که از ترکیب بلغور گندم، کشک و سبزی معطر کوهی به دست میآید. مردم لرستان بلغور گندم را به همراه کشک و سبزی میپزند و کشگینه را تهیه میکنند. حبوبات (نخود، لوبیا، عدس)، سبزی آش، پیاز داغ، نعنا داغ و ادویه دیگر مواد تشکیل دهنده این آش هستند. آش کلونک الیگودرز آش کلونک غذایی ست که در فصل بهار و در شهر الیگودرز طبخ میشود. گیاهی که در این آش میریزند به صورت خودرو میروید و فقط در فصل بهار در دسترس است. کباب بروجرد یکی از باکیفیتترین کباب ها را میتوانید در لرستان بخورید. کباب بروجردی، نوعی کباب کوبیده است که به خاطر مهارت خاص بروجردیها و استفاده از گوشت مرغوب طعمی متفاوت دارد. گوشت سردست گوسفندی، پیاز، جوش شیرین، نمک و فلفل، مواد اولیه برای تهیه کوبیده بروجردی هستند و معمولا در کنار آن نان سنگک، سبزیجات و دوغ محلی نیز سرو میشود. بروجردیها کباب چنجه و برگ را نیز بسیار خوشمزه درست میکنند. چزنک رغو این غذای ساده در میان لرستانیها برای مهمانان تازه از راه رسیده تهیه میشود و نشان احترام میزبان به مهمان است. چزنک رغو ترکیب نان فطیر (چزنک) و روغن حیوانی (رغو) است. معمولا پس از تهیه نان چند قاشق روغن روی آن میریزند و شیره انگور یا خرما یا خاک قند نیز روی آن ریخته میشود. دنه کواو دنه کواو در واقع همان دنده کباب است که از غذاهای معروف لرستان محسوب میشود. تفاوت دنده کباب لرستانی با دنده کباب سایر شهرها این است که در اینجا گوشت را به شکل متفاوت برش میدهند و آن را در سس مخصوص و غلیظی میپزند. خورش قلیه ترش خورش قلیه ترش، از غذاهای محبوب لرستانی ست که به قلیه لری معروف است و گوشت گوسفند، سیب زمینی، رب انار، پیاز، نمک و ادویه، مواد اولیه آن را تشکیل میدهند. دلیل اینکه نام قلیه را بر این خورش گذاشتهاند، این است که از دوران صفویه تا اواخر قاجاریه به همه خورشها عنوان قلیه میدادند و این نام بر این غذا مانده است. سُغدو سغدو در واقع دلمه سیراب شیردان است که برای تهیه آن مواد دلمه شامل برنج، آلو بخارا، گردو، روغن، آب و ادوی را داخل شکنبه گوسفند ریخته و آن را میدوزند. دلمهها در آب و ادویه پخته میشوند. گوله ریزه لرستانیها غذایی به نام گوله ریزه دارند که همان خوراک گوشت قلقلی است. گوشت چرخکرده، برنج نیم دانه، آرد گندم، سیبزمینی، رب گوجه و ادویه و روغن موادی هستند که برای تهیه این غذای خوشمزه به آنها نیاز دارید. خورش سیب درختی این خورش، از غذاهای خوشمزهای است که به خاطر برخورداری از ویتامینهای گروه ب خوردن آن توصیه میشود. گوشت ران گوسفندی، برگ بو، سیب درختی، پیاز، آب، نمک و فلفل، پیاز داغ، سرکه، شیرهانگور یا خرما و نشاسته ذرت مواد تشکیل دهنده این خورش لذیذ هستند. آش شله ماش دورود جبوبات شامل لوبیا چیتی، ماش و عدس، کشک، برنج، پیاز، آب گوشت، زعفران و نعنا داغ مواد اولیه برای تهیه آش شله ماش در شهرستان دورود هستند. این آش به دلیل وجود حبوبات بسیار مغذی ست. مطالب مرتبط: معرفی غذاهای محلی استان گیلان برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.
معرفی معروفترین غذاهای ژاپنی سوشی (Sushi) سوشی ترکیبی از برنج آغشتهشده به سرکه و غذاهای دریایی است؛ هرچند گاهی اوقات، مواد دیگری نیز به این ترکیب اضافه میشود. سوشی یک غذای ژاپنی است و انواع مختلفی دارد که میتوان به نوع تخمیرشده آن به نام نارهزوشی nare-zushi اشاره کرد. متداولترین انواع سوشی، نیگیریزوشی (nigirizushi) و تماکیزوشی (temakizushi) هستند.برای افرادی که ماهی خام دوست ندارند، انواع مواد اولیه دیگری ازجمله میگوی آبپز و مارماهی گریلشده نیز وجود دارد. شما میتوانید در تمام نقاط ژاپن سوشی میل کنید؛ اما سوشی رستورانهای سطح بالایی مانند گینز (Ginza) یا رستورانهایی که به بنادر ماهیگیری نزدیک هستند، خوشمزهتر است. تمپورا (Tempura) تمپورا یکی از غذاهای ژاپنی است که در آن خوراکیهای دریایی، سبزیجات تازه و سایر مواد به آرد تمپورا و خمیر تخممرغ، آغشته و سپس سرخ میشوند. سوکییاکی (Sukiyaki) سوکییاکی از غذاهای سنتی ژاپنی است که بهصورت یک نوع آبگوشت یا خورش تهیه میشود. این غذا معمولاً شامل گوشت بسیار نازک برشخورده که معمولاً گوشت گاو است بههمراه سبزیجات متنوعی مانند پیاز، قارچ، توفو و نودل است که همگی در مایع شیرین و نمکی از سس سویا و شکر پخته میشوند. مواد اولیه این غذای ژاپنی در یک تابه مخصوص به نام «نبشی» در وسط میز طبخ میشوند و سپس در یک زرده تخممرغ خام بهعنوان سس، غوطهور شده و صرف میشوند. سوکییاکی اغلب بهعنوان یک غذای جمعی در موقعیتهای اجتماعی و خانوادگی تهیه و سرو میشود؛ جایی که افراد میتوانند غذای خود را بهطور مستقیم از تابه بردارند و طبق سلیقه شخصی خود ترکیب کنند. رامن (Ramen) رامن که از غذاهای ژاپنی معروف است، یک نوع سوپ نودل ژاپنی است که از نودلهای گندم، آب گوشت (معمولاً مرغ یا گوشت) و مواد افزودنی مختلف تشکیل شده است. این غذا یکی از محبوبترین غذاهای ژاپنی است و در سراسر جهان نیز شناختهشده است. رامن در انواع مختلفی ارائه میشود که میتواند شامل موادی مانند مرغ، گوشت برشخورده، تخممرغ آبپز، جلبک نوری، پیازچه و سایر سبزیجات باشد. برنج کاری (Curry rice) برنج کاری یا به زبان ژاپنی (( Kare Raisu)) یک غذای ژاپنی است که از ترکیب برنج سفید با سس کاری تهیه میشود. اصالت این غذا هندی است؛ اما نسخه ژاپنی آن طعم و بافت منحصربهفردی دارد که آن را از سایر انواع کاری متمایز میکند.سس کاری ژاپنی معمولاً غلیظ، ملایم و شیرینتر از کاری هندی است. این سس شامل ترکیبی از ادویهجات مختلف مانند زردچوبه، زیره، دارچین و گرام ماسالاست که با آرد و روغن آماده میشود. سپس این سس با آب یا عصاره گوشت مخلوط میشود و با افزودن موادی مانند پیاز، هویج، سیبزمینی و گاهی اوقات گوشت (معمولاً گوشت گاو یا مرغ) پخته میشود.برنج کاری ژاپنی معمولاً در یک بشقاب بزرگ سرو میشود که نیمی از آن را برنج سفید و نیم دیگر را سس کاری تشکیل میدهد. این غذا میتواند بهتنهایی یا همراه با ترشی (پیکلز) و سایر چاشنیها میل شود. برنج کاری ژاپنی بهدلیل طعم لذیذ و تهیه آسان، در بین خانوادهها، رستورانها و حتی در مدارس و ادارهها یکی از غذاهای معروف ژاپنی محسوب میشود. کاراگه (Karaage) کاراگه یکی دیگر از غذاهای ژاپنی است که بهصورت قطعات کوچک گوشت، معمولاً مرغ، که با سس سویا، زنجبیل، و سایر ادویهها مزهدار شده و سپس در آرد یا نشاسته ذرت آغشته و سرخ شده، تهیه میشود. این غذا بهعلت بافت بیرونی ترد و بافت داخلی آبدار و نرمش شناختهشده است. کاراگه میتواند بهعنوان یک وعده اصلی، یک پیشغذا یا یک اسنک سرو شود و اغلب در رستورانها و جشنهای خیابانی پیدا میشود. این غذا معمولاً با برشهای لیمو، کلم خردشده یا سس مایونز سرو میشود. ساشیمی (seashimy) ساشیمی یک غذای سنتی ژاپنی از ماهی خام است که در آن قطعات کوچک ماهی به همراه سس سویا سرو میشوند. با اضافه کردن چاشنیهایی مانند واسابی و زنجبیل، ساشیمی خوشمزهتر هم میشود. شما میتوانید ساشیمی را که از غذاهای ژاپنی است، در مکانهای دیگری بهغیر از ژاپن هم میل کنید؛ اما درجه تازگی ماهی آن متفاوت است. اگر بهدنبال جایی ارزان برای خوردن ساشیمی هستید، بهتر است در رستورانی کنار بندر ماهیگیری آن را میل کنید. روباتایاکی (Robatayaki) روباتایاکی یک روش پختوپز سنتی ژاپنی است که بهمعنی «کبابی کنار آتش» است. در این روش، انواع مختلفی از مواد غذایی مانند ماهی، گوشت، میگو، صدف و سبزیجات روی سیخهای چوبی کشیده میشوند و بر روی زغال چوب داغ کباب میشوند. روباتایاکی بیشتر بهدلیل طعم دودی و بافت تردی که به مواد غذایی میبخشد، محبوب است.در رستورانهای روباتایاکی، مشتریان معمولاً دور یک کانتر مینشینند که آشپزها در مرکز آن، مواد غذایی را بر روی زغال چوب کباب میکنند. این فضای تعاملی اجازه میدهد تا مشتریان فرایند پختوپز را از نزدیک مشاهده کنند و غذاهای تازهکبابشده را با برداشتن مستقیم از روی آتش میل کنند. اونیگیری (Onigiri) اونیگیری یکی از انواع غذاهای ژاپنی است که به آن «رایس بال» یا «توپ برنج» نیز گفته میشود. اونیگیری معمولاً از برنج چسبنده ژاپنی تهیه میشود که به شکلهای مختلفی مانند مثلث، کره، یا استوانهای فرم داده میشود و گاهی اوقات با نواری از جلبک نوری (سیاوید) پوشانده میشود. در داخل اونیگیری معمولاً موادی مانند ماهی خشکشده، خرچنگ، تخممرغ یا زیتون پرشده قرار میگیرد. این مواد که از خوراکی های ژاپنی هستند، به اونیگیری طعم و تنوع بیشتری میبخشند. غذای ملی ژاپن غذای ملی ژاپن برنج آبپز بدون نمک است که با انواع سسها و چاشنیها همراه است. این غذا، علاوهبر اینکه یک غذای اصلی و مستقل در فرهنگ ژاپنی است، در ظروف جداگانهای بهعنوان غذای جانبی در کنار بیشتر غذاها نیز سرو میشود و طعم آن را با چاشنیهای دیگر تغییر میدهد. مطالب مرتبط: معرفی معبد فوشیمیایناری کیوتو | Fushimi Inari-taisha برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.
غذاهای سنتی اصفهان 1- بریان یا بریون بی شک معروف ترین غذای نصف جهان بریان یا همان بریون است. این غذا ظاهری شبیه به همبرگر دارد و از ترکیب گوشت گردن گوسفند، جگر سفيد گوسفند، ادويه اصفهانی، پياز، نمک، دارچین و فلفل و زردچوبه تهیه می شود. در اصفهان برای پخت بریان تابه های مخصوص با اندازه های مشخص وجود دارد اما می توان آن را در تابه های معمولی هم درست کرد. برای تزیین بریون روی آن دارچین، گردو، خلال بادام، کنجد و... می ریزند و با نان سنگک و سبزی تازه می خورند. البته در کنار این غذا معمولا آبگوشت هم سرو می شود که باید نان در آن خرد و نوش جان کنید. 2- حلیم بادمجان این غذا در تمام ایران طبخ می شود اما خوب است بدانید که ریشه آن به شهر زیبای اصفهان بر می گردد و در اصل از غذاهای سنتی اصفهان است. برای تهیه حلیم بادمجان از موادی مثل برنج، لوبیا سفید، گوشت، بادمجان، پیاز و نعنا داغ، کشک، نمک و فلفل استفاده می کنند. اگر بخواهید حلیم بادمجان حسابی کش بیاید بهتر است از گوشت گردن استفاده کنید. 3- خورش ماست شاید ظاهرش شبیه یک دسر ایرانی مثل شله زرد یا فرنی زعفرانی باشد اما اشتباه نکنید خورش ماست یک غذای بسیار خوشمزه و پر و پیمان اصفهانی ست. خورش ماست از ترکیب موادی مانند گوشت گردن بدون استخوان (برای کش دار شدن خورش حتما باید از گوشت گردن استفاده کرد)، ماست چکیده، نمک، شکر، آب، گلاب، زردچوبه، زعفران، خلال پسته و بادام و زرشک تهیه می شود. برای طبخ آن ابتدا ماست و شکر را روی حرارت می گذارند، سپس گوشت کوبیده شده را به آن اضافه می کنند و دوباره حرارت می دهند. در نهایت زغفران آب شده و گلاب را به مخلوط اضافه و از خلال بادام و پسته و زرشک برای تزیین آن استفاده می کنند. اگر می خواهید یک خورشت ماست 4- گوشفیل با دوغ گوشفیل همان شیرینی خوشمزه ایست که در ماه رمضان در کنار زولبیا و بامیه در مغازه های شیرینی فروشی به وفور یافت می شود. برای تهیه آن از ماست، تخم مرغ، زعفران، آرد و هل سابیده شده استفاده می کنند. بعد از آن که گوشفیل ها را در روغن زیاد سرخ کردند آن را در شربت غلیظ می گذارند تا حسابی به خورد گوشفیل ها برود. اصفهانی ها این شیرینی را همراه با دوغ غلیظ محلی می خورند و معتقدند که این دو سردی و گرمی، مکمل هم هستند. البته آن ها علاوه بر گوشفیل، باقلوا را نیز با دوغ امتحان می کنند. اگر به شهر اصفهان رفتید حتما این ترکیب جالب را امتحان کنید. 5- ماش و قمری ماش و قمری یک غذای حلیمی شکل است که با نان سرو می شود. برای تهیه ماش و قمری ابتدا گوشت گوسفند و ماش را جداگانه می پزند. بعد از نیم پخت شدن گوشت، کلم قمری رنده شده را به آن اضافه می کنند و به مدت 10 دقیقه روی حرارت قرار می دهند. در مرحله بعد سبزی (تره، جعفری، شنبلیله و مرزه) و برنج را به مخلوط قبل اضافه می کنند و مجدد 20 دقیقه آن را می پزند و کم کم ماش را اضافه می کنند. آب مواد که تقریبا بخار شد آن را می کوبند و سپس سرو می کنند. مطالب مرتبط: غذاهای محلی استان هرمزگان برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.
کشور فرانسه به عنوان توریست پذیرترین کشور دنیا با توجه به داده های سازمان جهانی گردشگری است. بدون شک یکی از این دلایل چشیدن طعم دسرها و شیرینی های فرانسه است. با منشور صلح پارسیان همراه باشید تا بیشتر با این خوشمزه های فرانسوی آشنا شویم. 1- کرم بروله کرم بروله یکی از معروف ترین دسرهای فرانسوی می باشد که با ترکیبی از خامه وانیلی و کاسترد ( شیر و زرده تخم مرغ ) درست می شود همچنین با رویه ای کاراملی و قهوه ای رنگ تکمیل می شود. برای زیباتر شدن و تزیین آن نیز از تکه های میوه استفاده می کنند. 2- ماکارون ماکارون بدون شک معروف ترین شیرینی فرانسوی می باشد که شهره ای جهانی دارد. حالت کلاسیک ماکارون را با وانیل و کاکایو تهیه می کنند اما امروزه ماکارون را در رنگ ها و طعم های مختلفی می توان پیدا کنید. 3- نان خامه ای نام خامه ای احتمالا آشناترین دسر فرانسوی برای مردم ایران باشد. نان خامه ای فرانسوی را با خمیر پفی پخته و درونش را با خامه قنادی پر می کنند. 4- اکلر اکلر یکی دیگر از دسرهای خوشگل فرانسوی است. این شیرینی نیز از خمیر پفی تهیه می شود اما شکلی کشیده و دراز دارد. به طور سنتی درون اکلرها از خامه زده شده پر می شود و روی آن را با لایه غلیظی از شکلات می پوشانند؛ اما در شکل های جدیدتر، اکلرها را با انواعی از طعم ها و لایه های مختلف تهیه می کنند که از آن جمله کاسترد وانیلی، کاکائویی، قهوه ای، شاه بلوطی، میوه ای و پسته ای هستند. گاهی اوقات نیز برای تزئین روی اکلرها، از کارامل استفاده می کنند. 5- کرم کارامل شاید ساده ترین دسری که در حال حاضر می توان در خانه ها درست کرد کرم کارامل می باشد چون پودرهای نیمه آماده آن نیز در بازار فروخته می شود. این دسر معروف فرانسوی را با لایه ای شفاف و مایع می پوشانند تا جلوه ای زیباتر داشته باشد. 6- موس شکلاتی موس شکلات که دسر سبک فرانسوی شمرده می شود ترکیبی از سفیده تخم مرغ زده شده، یا خامه زده شده یا هر دوی آن می باشد که با مواد مختلف طعم دار می شود. موس شکلات را در طمع های مختلف درست می کنند اما طمع شکلاتی کلاسیک ترین آنها است. 7- تارت تاتن تارت تاتن، نوعی دسر فرانسوی است که بر روی آن لایه ای از سیب کاراملی قرار می گیرد. جالب است بدانید نام و هویت این تارت از هتل تارتین گرفته شده است، جایی که برای اولین بار این تارت را پخت و به عنوان غذای مخصوص خود برای میهمانان سرو می کرد. 8- کلافوتس کلافوتِس، کیکی خوشمزه و میوه ای است که در دستور تهیه سنتی و فرانسوی، با گیلاس سیاه پخته می شود و با لایه ای از خمیر ضخیم اسفنجی پوشانده می شود. در نهایت و پس از پخت کیک، روی آن قدری پودر شکر می پاشند و آن را نیمه گرم و گاهی همراه با خامه سرو می کنند. مطالب مرتبط: آشنایی با روستاهای توریستی و زیبای فرانسه برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر به فرانسه با شماره 02162714 در تماس باشید.
استان گیلان در شمال کشور ایران و در قسمت غربی دریای خزر همواره مورد توجه گردشگران داخلی قرار گرفته است.این استان به مرکزیت شهر رشت علاوه بر جاذبه های فرهنگی و طبیعی مورد توجه گردشگران در بخش غذایی قرار دارد که این موضوع موجب جذب گردشگران بیشتر میشود. این استان زیبا دارای بیش از 170 نوع غذای محلی می باشد و این امر باعث شد تا شهر رشت در سال 1394 به عنوان شهر خلاق غذا در یونسکو به ثبت برسد. با منشور صلح پارسیان همراه باشید تا با محبوب ترین این غذاها آشنا شویم. 1- کباب ترش: این کباب که معمولا به همراه برنج سرو میشود از کباب های بسیار پرطرفدار بین مردم گیلان است. برای تهیه این غذا پیاز و سیر و رب انار و گردوی خرد شده را به گوشت اضافه می کنند و برای ترش تر شدن غذا از آب انار استفاده می کنند. بهترین روش برای کباب کردن این غذا آتش ذغالی است. 2- میرزا قاسمی: میرزا قاسمی از معروفترین غذاهای استان گیلان محسوب می شود. بادمجان پخته شده یا کبابی، سیر، گوجه و تخم مرغ ترکیبات اصلی این غذا هستند. جالب است بدانید ابداع کننده این غذا فردی به نام محمد قاسم خان والی، سفیر ایران در روسیه و حاکم گیلان در دوره پادشاهی ناصر الدین شاه بود. 3- انار بیج: انار بیج یکی دیگر از غذاهای ترش استان گیلان است که شباهت بسیاری به فسنجان دارد. این خورش با استفاده از گردو ، گوشت چرخ كرده، رب انار، آب انار، پیاز، رب گوجه فرنگی، جعفری و گشنیز تهیه می شود. در سفر خود به گیلان حتما این غذای خوشمزه را امتحان کنید. 4- سیر قلیه: سیر قلیه یکی دیگر از خورش های گیلان می باشد که معمولا با گوشت ارک پخته می شود. ترکیب اصلی این غذا گوشت اردک یا مرغ، برگ های سیر، پیاز، لپه، ادویه و تخم مرغ می باشد. این خورش معمولا با سیر فراوان پخته می شود. 5- کال کباب: کال کباب در واقع یک پیش غذا محسوب می شود که از بادمجان کباب شده، سیر، انار، آب انار، سبزی معطر و گردوی خرد شده تهیه میشود. سبزی مورد استفاده در این چاشنی نوعی سبزی محلی به اسم چوچاق است. این غذا را پس از آماده شدن چند ساعت در یخچال می گذارند تا مواد آن به خوبی به خورد یکدیگر بروند. 6- کویی تره: کدو حلوایی پایه اصلی کویی تره است که از نظر ظاهری بسیار به میرزا قاسمی شباهت دارد. این غذا در واقع معجونی از گردو، رب انار، رب گوجه فرنگی، سیر، نمک، گلپر و فلفل است که در گیلان معمولا با برنج سرو می شود. 7- ترش تره: ترش تره یکی دیگر از معروفترین غذاهای محلی گیلان محسوب می شود که با ترکیبی از انواع سبزیجات مثل تره، جعفری، گشنیز، اسفناج، برگ چغندر، سیر به همراه یک نوع ترشی که میتواند آب نارنج یا انار باشد درست میشود. برخی گیلانی ها داخل این خورش کمی برنج، و برخی دیگر کمی آرد می ریزند و معمولا این خورش را با برنج و همراه با ماهی دودی و یا ماهی شور میل می کنند. 8- مرغ ترش گیلانی: مرغ، پیاز، سیر، لپه، آب نارنج، جعفری، گشنیز،نعنا، حاصل ترکیب این مواد با تخممرغی که در مرحله نهایی پخت و هنگام غلیظ شدن خورش به آن اضافه میشود، مرغ ترش گیلانیها را میسازد. احتمالا شنیدهاید که مرغ ترش گیلانی با نسخه مازندرانیاش متفاوت است و گردو ندارد. 9- واویشکا: واویشکا در زمان نفوذ روس ها در ایران وارد فرهنگ غذایی مردم گیلان شد. واویشکا با نام جغور بغور هم شناخته می شود که می توان آن را با دل جگر مرغ، گوسفند و حتی روده و جگر سفید گوسفند هم تهیه کرد. پیاز، ادویه جات، رب، سیب زمینی و تخم مرغ از مواد تشکیل دهنده این غذا هستند. 10- باقلا قاتق: باقلاقاتق یکی دیگر از غذاهای معروف گیلان است که حتما نام آن را شنیده اید. برای پخت باقلاقاتق از لوبیا رشتی، شوید، سیر و تخم مرغ استفاده می شود. این خورش لذیذ معمولا به همراه پلو سرو میشود. 11- شوید قرمه: شوید قرمه بیشترین شباهت را به قرمه سبزی دارد. البته شوید قرمه در اصل همان قرمه سبزی است که برای پخت آن از شوید استفاده می شود. تفاوت دیگر شوید قرمه با قرمه سبزی، مربوط به نحوه ترش مزه کردن این خورش ها می شود. همانطور که می دانید، برای ترش کردن قرمه سبزی از لیمو عمانی استفاده می شود، ولی گیلانی ها برای ترش مزه کردن شوید قرمه از آلوچه (گوجه سبز) استفاده می کنند. 12- ماهی فویج: برای تهیه ماهی فویج یا ماهی شکم پر ابتدا داخل شکم و بدنه ماهی را با نمک و فلفل و گلپر آغشته می کنند، سپس شکم ماهی را با گردو ساییده شده، سیر، آلو، سبزی های معطر، دانه های انار ترش، رب انار، نمک، فلفل و گلپر، پرمی کنند و برای پخته شدن در فر می گذارند. ماهی شکم پر از غذاهای پر طرفدار گیلان محسوب می شود. مطالب مرتبط: آشنایی با میدان شهرداری رشت برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر به گیلان با شماره 02162714 در تماس باشید.
استان مازندران در شمال ایران و در کرانه های جنوبی دریای خزر یکی از توریستی ترین استان های کشور می باشد که سالیانه گردشگران زیادی را جذب می کند.خرید سوغات برای خود و اقوام یکی از دلایل سفر به نقاط مختلف می باشد. استان مارندران نیز با توجه به موقیعت جغرافیایی خود سوغات خوراکی خوشمزه فراواتی دارد که گردشگران این استان می توانند تهیه کنند. با منشور صلح پارسیان همراه باشید تا با تعدادی از معروفترین آنها آشنا شویم. آغوزنون آغوزغون از معروف ترین و خوشمزه ترین شیرینی های استان مازندران می باشد که زنان مازنی آن را برای جشن ها به خصوص شب یلدا آماده می کنند. دو روش طبخ برای این شیرینی وجود دارد. به یک نوع آن، کنجی یا آغوزنون میگویند و دیگری پیس گِنده نام دارد که به صورت خام خورده میشود. آب دندون! آب دندون ، باب دندون یا نان برنجی شمالی شیرینی بسیار تردی است که به راحتی در دهان آب میشود. معمولا این شیرینی توسط آملیها و در ایام نوروز یا عروسیها و یا به مناسبت بازگشت مسافر از مقاصد زیارتی پخته میشود.خانواده عروس فردای روز عروسی این شیرینی را با رشته برنجی سرخ شده به خانه داماد میفرستند و یا خانواده داماد یک سینی از این شیرینی را به همراه خرید عروسی به خانه عروس میفرستند که اصطلاحا به آن خنچه یا کِلا بار (کوله بار) عروس میگویند. شکر، آرد برنج، آرد گندم، روغن، تخممرغ و هل مواد تشکیلدهنده این شیرینی خوشمزه هستند. پشت زیک پشت زیک که به سوهان کنجدی شهرت دارد نام خود را از پرنده ای به اسم زیک برگرفته است.شیرینی پشت زیک خوراکی لذیذ و خوش رنگ و بویی است که با استفاده از کنجد، شکر، گردو، عسل، کره، هل و زعفران طبخ میشود و معمولا آن را به همراه چای داغ در زمستان میخورند. رشته به رشته مازندرانیها از ترکیب موادی چون گردو، رشته تهیه شده از آرد برنج، خاک قند، هل و روغن، خوراکی خوشمزهای درست میکنند که رشته به رشته نام دارد. در این نوع شیرینی، برنج را پس از خیساندن، آرد و با آب خمیر میکنند. زنان مازندرانی روی ظرف را به کمی زرده تخم مرغ و کره آغشته کرده و خمیر را به شکل رشته بر روی آن میریزند. بر روی این رشته پس از سرخ شدن، پودر قند و هل کوبیده یا گردو میریزند و نوش جان میکنند. نان ییلاقی یا نان کوهی نان کوهی یکی از نان های مناطق مرکزی استان مازندران مخصوصا آمل می باشد که مزه ای مانند نان شیرمال دارد. این نان مغزی بیشتر در ماه مبارک رمضان مصرف می شود چون سرشار از مواد مغذی است. آرد، تخممرغ، مایه خمیر، شکر، ماست یا شیر، روغن یا کره، آب و نمک موادی هستند که برای تهیه نان کوهی استفاده میشوند و مواد میانی آن نیز رازیانه، هل، گردو، کنجد، زرده تخممرغ و شکر است. اسبه حلوا اسبه حلوا که یکی از قدیمی ترین شیرینی های استان مازندران می باشد را بیشتر می توانید در مناطق شرقی مازندران پیدا کنید. این شیرینی که مردم مازندران کمی آن را فراموش کرده اند در گذشته عضو جدانشدنی سفرههای یلدایی بود و در این مراسم جایگاه خاصی داشت. این محصول دارای ظاهری شبیه به گز است؛ اما رنگ زرد روشن دارد و با مواد اولیهای همچون شیره خرمالو جنگلی، سفیده تخممرغ، مغز گردو و کنجد تهیه میشود. لواشک و میوههای فرآوری شده همه مسافران مازندران برای یکبار هم که شده با نگاهی به بساط آلوچه و لواشک فروشها وسوسه شدهاند که طعم ترش یا ملس محصولات آنها را بچشند و لذت ببرند. در شهرها و روستاهای مختلف مازندران میتوانید انواع آلوچهها و لواشکها را بیابید و از میان آنها یکی را برای خود یا عزیزان تان برگزینید. از محصولاتی که در بساط این فروشندهها پیدا میشود میتوان به رب انار یا رب آلوچه اشاره کرد که به عنوان چاشنی غذا استفاده میشوند و طعم لذیذی به غذاها میدهند. ماهی و خاویار استان مازندران در شمال اسران و کرانه های دریای خزر یکی از اصلی ترین مراکز پرورش ماهی در ایران می باشد. کافیست سراغ یک بازار محلی را در مازندران بگیرید و صبح زود به آنجا بروید تا ماهیهایی همچون ماهی سفید، قزل آلا، ماهی آزاد یا سالمون، اردک ماهی، ازون برون، سوف، کیلکا و ... تهیه کنید. البته ماهی دودی و ماهی شور نیز بازار داغی در این دیار دارند چرا که فاسد نمیشوند و تا مدتها میتوانید آنها را مصرف کنید. خاویار نیز که از گران ترین خوراکی های حهان محسوب می شود را نیز می توان در استان مازندران یافت. بیش از ۹۰ درصد خاویار جهان از دریای خزر به دست میآید و به همین دلیل این دریا به عنوان بزرگترین منبع ماهیان خاویاری شناخته میشود. گونههای اصلی ماهیان خاویاری دریای خزر عبارتند از: فیلماهی، تاس ماهی روسی یا چالباش، تاسماهی ایرانی یا قرهبرون، ماهی شیب و ماهی ازونبرون. قتلمه مازندرانیها به هنگام افطار در ماه مبارک رمضان نان خوشمزه ای به نام قتلمه نوش جان میکنند. برای تهیه این نان، شیر، تخم مرغ، خمیر مایه فوری، آرد سفید، شکر و نمک را با هم مخلوط کرده و پس از سرخ کردن بر سر سفره میآورند. مطالب مرتبط: معرفی روستای ییلاقی و توریستی فیلبند برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور با شماره 02162714 در تماس باشید.
10 تا از بهترین غذاهای خیابانی کوالالامپور ناسی لمک ناسی لمک از پرطرفدارترین غذاهای خیابانی است که در سفر به کوالالامپور می توانید تجربه کنید. در تهیه این غذا برنج را با شیر نارگیل میپزند و با بادامزمینی تفتدادهشده، تخممرغ آبپز و آنچوی ترد برایتان سرو میکنند. مرغ سوخاری خوشمزه در کنار نانسی لمک لذت آن را می تواند بیشتر کند. نانسی لمک از خوراک های ملی مالزی محسوب می شود. ساتای ساتای یکی دیگر از خوشمزه های مالزی می باشد که در خیابان های کوالالامپور می توان نوش جان کرد.این غذا در واقع گوشتی است که روی چوب بامبو کبابی شده و با سس بادامزمینی تند سرو میشود. روژک روژک نوعی سالاد میوه و سبزیجات است که در مالزی محبوبیت زیادی دارد. روژک را معمولاً در غرفههای ماماک که متعلق به مسلمان هندی است میبینید. این غذای سالم و مخلوط مالزیایی، در واقع یک نوع سالاد محلی است که ترکیبی از آناناس، خیار، جیکاما و انبه سبز است. برای تهیه این غذای خیابانی کوالالامپور، ابتدا خمیر را با سس سیاه چسبناکی میپوشانند و سپس آن را با زنجبیل و بادامزمینی خردشده تزئین میکنند. خمیر میگوی شیرین نیز در تهیه این غذا استفاده میشود. ایکان باکار خبر خوب اینکه ایکان باکار غذایی لذیذ برای طرفداران غذاهای دریایی است. ایکان باکار، از محبوبترین و بهترین غذاهای خیابانی کوالالامپور، در واقع متشکل از ماهی است که در یک برگ موز پیچیده شده و سپس روی آتش ذغال، کبابی میشود و بعد با سسی از سیر، لیموترش و فلفل دلمهای خردشده سرو میشود. نانسی گورنگ نانسی گورنگ یکی دیگر از غذاهای محبوب خیابانی در کوالالامپور است که ماده اصلی تشکیل دهنده آن برنج است.ناسی کندر از برنج دمکرده ساده پخته شده و با کاری سرو میشود. از دیگر مواد غذایی همراه ناسی کندر که به خوشمزگی آن میافزاید، میتوان به قلیه ماهی، مرغ سرخشده، میگو و ماهی مرکب سرخشده اشاره کرد که با چاشنی سس، بسیار خوشطعم و لذیذ است. آسام لاکسا رشته فرنگی و برنج مواد اصلی تشکیل دهنده آسام لاکسا هست. آبگوشت ماهی تند پخته شده موسیر تازه، تکههای آناناس و خمیر میگو سایر مواد تهیه این غذای محبوب کوالالامپور است. در سفر به مالزی حتما این غذای خاص را تجربه کنید. لوک لوک لوک لوک از غذاهای خیابانی کوالالامپور است که محبوبیت زیادی بین محلی ها دارد. این غذا در واقع نوعی بیکن و یا سوسیس پنیری است که روی چوب مخصوص به سیخ میزنند، داخل یک قابلمه داغ میگذارند و میپزند. پیشنهاد میکنیم این غذای محبوب مالزیایی را حتما در سفرتان، امتحان کنید. باک کوت ته باک کوت ته معمولا به همراه برنج سرو می شود.اگر برای صرف صبحانه و یا وعده شام، غرفه های غذای خیابانی کوالالامپور را انتخاب کردید، یکی از بهترین انواع خوراکهایی که میتوانید برای این وعدهها بگیرید و نوش جان کنید، باک کوت ته است که از سبزیجات چینی و برشهای مختلف گوشت، مثلا فیله، پخته میشود. کرپوک لکور کروپوک لکور (Keropok Lekor)، یک کراکر ماهی است و غذایی که با آن تهیه میشود مخلوطی از ماهی و آرد ساگو با چاشنی نمک و شکر است. رنگ متمایز و خاکستری و رایحه ای تند آن ویژگی مشخص این غذا است. بوبور چاچا بوبورچاچا یک پیش غذای واقعاً منحصر به فرد است. سوپ شیرین شده بر پایه نارگیل که هم به عنوان پیش غذا و هم به عنوان دسر قابل استفاده است. Bubur Cha Cha را می توان در کمتر از 30 دقیقه تهیه کرد و آن را به صورت سرد یا گرم سرو کرد. بوبور چاچا از سیب زمینی شیرین ،سیب زمینی هندی، موز، شیر نارگیل، بر گهایپاندانوس، شکر و نمک تهیه میشود. مطالب مرتبط: خوشمزهترین و معروفترین غذاهای کره جنوبی برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید. جهت رزرو بلیط هواپیما کلیک کنید.
غذاهای محلی استان هرمزگان ماهی برشته | ماهی زغالی ماهی برشته یا ماهی زغالی از غذاهای سنتی قشم است که زنان این خطه از ایران زمین آن را بسیار لذیذ طبخ میکنند. برای برشته کردن ماهیها، ابتدا شکمشان را با ترکیبی از گشنیز، شوید، پیاز و ادویه پر کرده و سپس آنها را روی ورقهای فلزی بسیار داغ میچینند و روی شعله گاز یا زغال قرار میدهند. اگرچه در پخت این غذا از ماهیهای مختلفی چون ساردین، گاریز، سنگسر، سرخو، زرده و هوور استفاده میشود اما شکم ماهیهای کوچکتر مانند ساردین و گاریز را پر نمیکنند. هواری هواری یا ماهی پلو از غذاهای سنتی هرمزگان است که مصرفش در شهر بندرعباس رواج بیشتری دارد. ادویههای متنوع، سبزیهای جنوبی، گشنیز، شوید، شنبلیله، ماهی و برنج از مواد تشکیلدهنده این پلوی مخلوط و مقوی ست. اگرچه در تهیه هواری میتوان از انواع ماهیها و حتی میگو استفاده کرد اما جالب است بدانید ماهی هوور طعم دلانگیزتری به این غذای دلچسب میبخشد. گبولی گوشت یکی از غذاهای پر عطر و بوی هرمزگان گبولی گوشت است که در ترکیبات خود ادویه جات فراوانی دارد. برای تهیه این غذای لذیذ، گوشت را پخته و برنج را به همراه ادویه هایی چون هل، میخک، فلفل سیاه، ادویه پلویی و پودر لیمو عمانی در آب گوشت دم می کنند، در ادامه گوشت پخته شده را به همراه سیب زمینی سرخ شده، پیاز و نخود پخته شده تفت می دهند و به هنگام سرو، این مواد را روی برنج می ریزند. برخی از افراد این غذای خوشمزه را با مرغ می پزند و برخی دیگر نیز در ترکیبات آن از کشمش استفاده می کنند. زیبون برای تهیه این غذای دلچسب، سیبزمینی خلالی، ماهی و پیاز خردشده را به همراه گوجهفرنگی رندهشده، ادویه و زردچوبه، تفت داده و روی نان محلی (توموشی) می ریزند و آن را در کف قابلمه میگذارند. سپس برنج پختهشده را به آن اضافه می کنند تا دم بکشد. این غذای خوشمزه شباهت زیادی به استانبولی پلو دارد. کلمبا کلمبا یکی دیگر از غذاهای محلی جزیره قشم است که چون اغلب غذاهای رایج در این منطقه با ماهی پخته می شود. برای طبخ این غذای سنتی هرمزگان، ماهی بدون استخوان و گندم پرک را در روغن حیوانی (جونون) می پزند و در آخر سبزی های مخصوص و معطر را به این ترکیب خوشمزه اضافه می کنند. عنکاس انکاس (عنکاس) یا ماهی مرکب، به دلیل طعم مطبوع و دلپذیرش در میان اهالی هرمزگان محبوبیت زیادی دارد. برای پخت یک خوراک انکاس خوشمزه و لذیذ، تکههای کوچک ماهی را به همراه آب و خرما میپزند، سپس آن را همراه با پیاز تفت میدهند و در آخر سیبزمینی سرخشده، فلفل سبز، رب، نمک و ادویه را به آن اضافه میکنند. کاتوغ ماهی کاتوغ نوعی خورش در جزیره قشم است که محبوبترین نوع آن کاتوغ ماهی ست. برای تهیه این خورش خوشمزه، پیاز را به همراه سبزی، گوجهفرنگی و ادویههایی خاص تفت میدهند، سپس ماهیهای خردشده را به این ترکیب اضافه میکنند. پس از کمی پختن، این غذای لذیذ آماده میشود. دو پیازه میگو یکی از غذاهای بسیار ساده استان هرمزگان دو پیازه میگو ست که در میان ساکنان جزیره قشم طرفداران بسیاری دارد. این غذا با استفاده از میگو، پیاز، ادویه و رب گوجهفرنگی در مدت زمانی کوتاه آماده میشود که آن را هم با برنج و هم با نان میتوان سرو کرد. مطالب مرتبط: معرفی غذاهای محلی استان گلستان جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید. برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید.
غذاهای سنتی شیراز 1- کلم پلو شیرازی: کلم پلوی شیرازی یکی از لذیذترین و محبوب ترین غذاهای شیراز است. برای تهیه این غذا از کلم قمری، گوشت چرخکرده، آرد نخودچی، سبزی هایی مثل ترخون، شوید، ریحان و تره استفاده می شود که عطر و طعمی خاص به غذا می دهند. ابتدا باید مخلوطی از پیاز داغ و کلم خرد شده را با هم تفت دهیم تا کلم ها نرم و طلایی شوند. بعد از پختن کلم ها سبزی های خرد شده و ادویه های لازم را به مخلوط قبلی اضافه می کنیم. حالا نوبت دم کردن برنج با کلم های پخته شده است. البته اضافه کردن کوفته قلقلی های کوچک به مخلوط برنج و کلم را هم از یاد نبرید. 2-شکر پلو شیرازی: این پلوی شیرین مزه از شهد شکر، برنج، زعفران و خلال بادام تهیه می شود. برای تهیه این غذا ابتدا برنج را دم می گذارند اما قبل از دم کشیدن برنج، آن را با کفگیر داخل سینی ریخته و شهد شکری که با زعفران مخلوط شده را به آن اضافه می کنند و دوباره برنج را دم می گذارند. پس از دم کشیدن کامل شکر پلو، پوست نارنگی شیرین شده و خلال بادام را روی آن می ریزند. شیرازی ها اغلب این پلو را با خورش قیمه سرو می کنند. 3- قنبر پلو: قنبر پلو از غذاهای سنتی و تشریفاتی شیرازی است که در میهمانی ها و مراسم پخته می شود. این غذا طعمی بین ترش و شیرین دارد و معمولا آن را با سالاد شیرازی میل می کنند. برای تهیه قنبر پلو از برنج، گوشت چرخ کرده، مغز گردو، کشمش پلویی، رب انار، پیاز، آرد نخودچی، نمک، فلفل، زردچوبه و روغن استفاده می شود. 4- کوفته هلو شیرازی: این غذا به خاطر ظاهر و اندازه اش، به کوفته هلو معروف است و هیچ هلویی در آن به کار نمی رود. برای تهیه این کوفته از گوشت، آرد نخودچی، هویج، تخم مرغ، کشمش، گردو، پیاز داغ و آلو بخارا استفاده می شود. گوشت و پیاز و هویج را با هم مخلوط می کنند و ورز می دهند، سپس داخل آن آلوبخارا، کشمش و گردو گذاشته و کوفته را شکل می دهند. از ماده کوفته کمی در آب جوش ریخته و کوفته ها را داخل آن انداخته تا پخته شود. برای تزیین این غذا می توان از نعناع استفاده کرد. 5- آش ماست شیرازی: آش ماست یکی از معروفترین آش های شیراز است که در بین اهالی این منطقه نیز طرفداران بسیاری دارد. برنج، پیاز داغ، لپه، سبزی و ماست مواد اصلی این آش است؛ به این صورت که لپه و برنج را با هم پخته و سبزی شوید و ترخون را به آن می افزایند. همچنین گوشت را جداگانه با پیاز و ادویه می پزند و آن را کوبیده و با مواد دیگر مخلوط می کنند. زمانی که مواد کامل پخته شد ماست را به آن می افزایند. 6- هویج پلو شیرازی با گوشت قلقلی: این نوع پلو، غذایی سرشار از انرژی است که از هویج و گوشت و برنج تهیه می شود و به خاطر استفاده از هویج و شکر برای سرخ کردن هویج، طعمی شیرین دارد. هویج پلوی شیرازی با کوفته ریزه (گوشت قلقلی) سرو می شود و بسیار لذیذ و خوشمزه است. مطالب مرتبط: سوغات خوراکی شیراز برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر به شیراز با شماره 02162714 در تماس باشید.