منشور صلح پارسیان

موزه شهرداری تبریز | نخستین و تنها موزه تاریخ شهرداری‌های ایران موزه شهرداری تبریز یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های تاریخی و فرهنگی این شهر است که در ساختمان باشکوه کاخ شهرداری تبریز قرار دارد. این بنای ارزشمند با معماری منحصربه‌فرد و قدمتی تاریخی، سال‌ها به عنوان مرکز مدیریت شهری تبریز شناخته می‌شد و امروزه به نخستین و تنها موزه تاریخ شهرداری‌های ایران تبدیل شده است. بازدید از این موزه فرصتی جذاب برای آشنایی با تاریخ، فرهنگ و معماری تبریز فراهم می‌کند و می‌تواند تجربه سفر شما را کامل‌تر سازد. اگر قصد سفر به تبریز را دارید، کارشناسان گردشگری منشور صلح پارسیان بازدید از موزه شهرداری تبریز را در کنار دیگر دیدنی‌های تاریخی این شهر پیشنهاد می‌کنند. با ورود به موزه شهرداری تبریز، مجموعه‌ای از آثار و اسناد ارزشمند مربوط به نخستین شهرداری تبریز را مشاهده خواهید کرد؛ آثاری که بخشی از فرهنگ، هنر و تاریخ مردم این شهر را روایت می‌کنند. بخش‌های مختلف موزه در زیرزمین، طبقه اول و طبقه دوم کاخ شهرداری تبریز قرار گرفته‌اند و هر کدام جذابیت خاص خود را دارند. در این موزه می‌توانید از تالارهای متنوعی مانند تالار دوربین‌های قدیمی، تالار دفاع مقدس، چاپ و نشر، فرش، هنرهای معاصر، خط و خوشنویسی، تالار حکمت و چندین بخش دیدنی دیگر بازدید کنید. تنوع تالارها و آثار تاریخی باعث شده موزه شهرداری تبریز به یکی از جذاب‌ترین مکان‌ها برای علاقه‌مندان به تاریخ و فرهنگ تبدیل شود. موزه شهرداری تبریز که پس از چین در ردیف نخستین موزه‌های شهرداری جهان قرار می‌گیرد، به عنوان نخستین و تنها موزه تاریخ شهرداری‌های ایران شناخته می‌شود. این بنای تاریخی در تاریخ ۲۹ تیر ۱۳۷۷ با شماره ثبت ۲۰۵۵ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید و امروزه یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های فرهنگی و تاریخی شهر تبریز به شمار می‌رود. بازدید از این موزه فرصتی مناسب برای آشنایی با تاریخ مدیریت شهری، فرهنگ و هویت تاریخی تبریز خواهد بود.   کاخ شهرداری تبریز کاخ شهرداری تبریز یکی از زیباترین و باشکوه‌ترین بناهای تاریخی این شهر است که به دستور رضاشاه پهلوی، بین سال‌های ۱۳۱۴ تا ۱۳۱۸ در محل گورستان متروک محله نوبر و با نظارت مهندسان آلمانی ساخته شد. این بنای تاریخی از زمان احداث تاکنون به عنوان ساختمان اصلی شهرداری تبریز مورد استفاده قرار گرفته و امروزه یکی از نمادهای مهم شهر تبریز به شمار می‌رود. یکی از شاخص‌ترین بخش‌های این عمارت، برج ساعت چهارصفحه‌ای آن با ارتفاع ۳۱ متر است که هر ۱۵ دقیقه یک‌بار با نوای زنگ‌های خود، گذر زمان را به مردم یادآوری می‌کند. این ساعت به دلیل شباهت به برج ساعت معروف بیگ بن لندن، توجه بسیاری از گردشگران را به خود جلب کرده است. کاخ شهرداری تبریز در یکی از مرکزی‌ترین نقاط شهر قرار دارد و معماری خاص آن از مهم‌ترین دلایل محبوبیتش محسوب می‌شود. نمای بیرونی ساختمان از سنگ‌های تراش‌خورده ساخته شده و نقشه بنا به شکل عقابی در حال پرواز طراحی شده است؛ سبکی که شباهت زیادی به معماری ساختمان‌های آلمان پیش از جنگ جهانی دوم دارد. فضای داخلی و محوطه بیرونی این عمارت نیز جذابیت ویژه‌ای دارد. حیاط، باغچه‌های سرسبز، استخر آبی‌رنگ، پنجره‌های رنگی و سقف‌های مزین به نقوش ایرانی، فضایی نوستالژیک و دلنشین ایجاد کرده‌اند که بازدیدکنندگان را مجذوب زیبایی خود می‌کند. تالارها و آثار موزه شهرداری تبریز تالار کفش تبریز کفش تبریز از گذشته‌های دور به دلیل کیفیت بالا، چرم مرغوب و دوام مثال‌زدنی شهرت زیادی داشته است. در تالار کفش موزه شهرداری تبریز، نمونه‌هایی از کفش‌های قدیمی که با ابزارها و تجهیزات اولیه ساخته شده‌اند، به نمایش گذاشته شده‌اند. بازدید از این بخش فرصتی مناسب برای آشنایی با تاریخ صنعت کفش‌سازی تبریز است؛ صنعتی که همچنان محصولات آن به دلیل کیفیت بالا به کشورهای مختلف صادر می‌شود. تالار آتش‌نشانی (اطفائیه) تبریز شاید برایتان جالب باشد بدانید نخستین ایستگاه آتش‌نشانی ایران در شهر تبریز تأسیس شده است. در تالار آتش‌نشانی موزه شهرداری تبریز، تجهیزات قدیمی اطفای حریق، ابزارهای مورد استفاده آتش‌نشانان و اسناد مرتبط با تاریخچه این سازمان به نمایش درآمده‌اند. بازدید از این بخش، شما را با نحوه عملکرد و امکانات آتش‌نشانی در سال‌های گذشته آشنا می‌کند. تالار دوربین‌های قدیمی اگر به دنیای عکاسی و تاریخچه دوربین‌ها علاقه‌مند هستید، بازدید از تالار دوربین‌های قدیمی موزه شهرداری تبریز برای شما جذاب خواهد بود. در این بخش، مجموعه‌ای از دوربین‌های قدیمی از حدود ۱۵۰ سال پیش تا پیش از ورود دوربین‌های دیجیتال به نمایش گذاشته شده است. بخش زیادی از این آثار ارزشمند توسط «محمدعلی جدیدالسلام»، عکاس و کلکسیونر شناخته‌شده تبریز، به موزه اهدا شده‌اند. تالار اسناد تالار اسناد یکی از ارزشمندترین بخش‌های موزه شهرداری تبریز به شمار می‌رود که در آن کتاب‌ها، نسخه‌های خطی، اسناد تاریخی، نامه‌نگاری‌های شهرداران قدیمی تبریز و اشیای مرتبط با تاریخ مدیریت شهری نگهداری می‌شود. در این بخش می‌توانید مجموعه‌ای از تصاویر تاریخی مربوط به تبریز، اسناد ارزشمند، ظروف و وسایل متعلق به شهرداران وقت، هدایای مردمی، آپارات‌های قدیمی، اموال شهرداری و حتی گاوصندوق مخصوص دوران قاسم‌خان والی، شهردار تبریز در سال ۱۲۸۶ را مشاهده کنید. وجود ۷۸ سند تاریخی و آثار مکتوب ارزشمند، این تالار را به یکی از دیدنی‌ترین بخش‌های موزه تبدیل کرده است. تالار شهدا تالار شهدا به پاس رشادت‌ها و ایثار مردم آذربایجان طراحی شده و در آن اسناد، عکس‌ها، دست‌نوشته‌ها و یادگارهای شهدای تبریزی نگهداری می‌شود. همچنین مدارک و روایت‌هایی از مقاومت و پایداری مردم آذربایجان در دوران جنگ هشت‌ساله ایران و عراق در این بخش به نمایش درآمده است که بازدیدکنندگان را با بخشی از تاریخ معاصر و فداکاری‌های مردم این منطقه آشنا می‌کند. تالار صدا: تالار صدا کلکسیون خصوصی و شخصی یکی از هنرمندان تبریز به نام حسین ساجدی است که در آن انواع مختلفی از ساز‌های کلاسیک، ملی و محلی در معرض نمایش گذاشته شده است. در این تالار سازهای ملی، بومی و کلاسیک که شامل تار ایرانی، سه تار، تار آذربایجانی، بالابان، ساز عاشقی (گوپوز)، نی انبان، دوتار جنوب، خراسان و کلاسیک به نمایش گذاشته شده است. گفتنی است انواع زنگوله و کوبه‌هایی در دوره صفویه و قاجار، سازهای آئینی، مذهبی، ریل، آپارات، رادیوهای قدیمی، نمونه تلفن و زنگ مدرسه سده اخیر و دیگر وسایل مربوط به صدا در معرض دید بازدیدکنندگان قرار داده شده است.  تالار حکمت: در تالار حکمت نیز به ارائه عکس‌ها و معرفی آثار سه علامه نامی تبریز علامه امینی، علامه طباطبایی و علامه جعفری که در حوزه‌های عرفان، حکمت و فلسفه فعالیت داشتند، پرداخته شده است.           طبقه دوم عمارت | تالار فرش در طبقه دوم کاخ شهرداری تبریز، یکی از جذاب‌ترین و ارزشمندترین بخش‌های موزه یعنی تالار فرش قرار دارد؛ جایی که هنر اصیل فرش‌بافی آذربایجان با شکوهی مثال‌زدنی به نمایش گذاشته شده است. در این تالار، مجموعه‌ای از فرش‌ها و تابلوفرش‌های دستباف هنرمندان آذربایجان نگهداری می‌شود که هر کدام دارای نام، هویت و داستانی منحصربه‌فرد هستند. طرح‌ها و نقش‌های هنرمندانه این فرش‌ها، علاوه بر نمایش هنر بی‌نظیر بافندگان، بخشی از تاریخ و هویت فرهنگی تبریز را نیز روایت می‌کنند. بسیاری از آثار موجود در تالار فرش بیش از ۱۱۰ سال قدمت دارند و ۱۲ تخته از این فرش‌ها به دستور ارفع‌الملک، شهردار وقت تبریز، هم‌زمان با ساخت عمارت بافته شده‌اند. از شاخص‌ترین آثار این بخش می‌توان به بزرگ‌ترین فرش ایران با مساحت ۱۱۱ مترمربع اشاره کرد که با رنگ‌های گیاهی خاص بافته شده است. در این تالار همچنین فرش‌های معروفی وجود دارد که در سال‌های ۱۳۱۲ و ۱۳۲۰ بافته شده‌اند و به «خواهران دوقلو» شهرت دارند. مجموعه‌ای از فرش‌های «مادر»، «دختر» و «پسر» نیز با طرح‌ها و نقش‌های متفاوت در این بخش دیده می‌شوند؛ فرش‌هایی که هر یک نمادی از ظرافت، اصالت و هنر فرش‌بافی تبریز هستند. یکی دیگر از آثار ارزشمند این تالار، فرشی منسوب به پروین اعتصامی است که بر ارزش تاریخی و فرهنگی این مجموعه افزوده است.   آدرس و مسیر دسترسی موزه شهرداری تبریز موزه شهرداری تبریز در میدان ساعت، یکی از معروف‌ترین و مرکزی‌ترین نقاط شهر تبریز قرار دارد. دسترسی آسان به این مجموعه باعث شده گردشگران بتوانند به‌راحتی از دیگر جاذبه‌های اطراف نیز بازدید کنند. برای رسیدن به موزه می‌توانید از تاکسی، اتوبوس‌های شهری یا خودرو شخصی استفاده کنید. بهترین زمان بازدید از موزه شهرداری تبریز اگر قصد بازدید از موزه شهرداری تبریز را دارید، فصل بهار و تابستان بهترین زمان سفر به تبریز و بازدید از این بنای تاریخی محسوب می‌شود. آب‌وهوای مطبوع شهر در این فصل‌ها، لذت بازدید از جاذبه‌های تاریخی و معماری زیبای تبریز را دوچندان می‌کند. جاهای دیدنی نزدیک موزه شهرداری تبریز پس از بازدید از موزه شهرداری تبریز، می‌توانید از جاذبه‌های دیدنی نزدیک آن مانند بازار تاریخی تبریز، خانه مشروطه، ارگ علیشاه و مقبره‌الشعرا نیز دیدن کنید و تجربه‌ای کامل از سفر به تبریز داشته باشید. جمع‌بندی موزه شهرداری تبریز یکی از ارزشمندترین جاذبه‌های تاریخی و فرهنگی این شهر است که با معماری باشکوه، تالارهای متنوع و آثار تاریخی ارزشمند، تصویری جذاب از گذشته تبریز را پیش روی بازدیدکنندگان قرار می‌دهد. اگر به تاریخ، فرهنگ و معماری علاقه دارید، بازدید از این مجموعه می‌تواند یکی از خاطره‌انگیزترین بخش‌های سفر شما باشد. کارشناسان گردشگری منشور صلح پارسیان نیز بازدید از این جاذبه منحصربه‌فرد را به علاقه‌مندان سفر و تاریخ پیشنهاد می‌کنند. مطالب مرتبط: معرفی موزه قاجار تبریز برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.

کلیسای سنت استپانوس جلفا کلیسای سنت استپانوس مقدس (Saint Stepanos Monastery) کلیسایی تاریخی در دل کوه هاست که شمال استانآذربایجان شرقی بین منطقه مرزی جلفا و جمهوری آذربایجان و در جنوب رودخانه ارس قرار دارد. نام این کلیسا برگرفته از یکی از حواریون حضرت مسیح است و اهمیت زیادی نزد مسیحیان و به ویژه مسیحیان گریگوری (پیروان گریگور روشنگر) دارد. ارمنیان در یک روز از سال برای زیارت و به جای آوردن مراسم و مناسک خاص خود به این کلیسا می آیند. آنها اول تا چهاردهم مرداد را که مصادف با مرگ یکی از حوارین مسیحی به نام تاتائوس است، در محل دفن وی یعنی قره کلیسا می گذرانند و سپس راهی سنت استپانوس می شوند. این گردهمایی ارامنه صرفا یک مراسم مذهبی نیست و اجتماعی است از ارامنه ارتودوکس ایران و جهان که بعضا پیروان سایر مذاهب مسحیت مانند آشوری ها نیز در آن شرکت می کنند. مردم در این مراسم با برپا کردن جشن و سرور، کودکان خود را غسل تعمید می دهند.          این کلیسا در میان دژی استوار ساخته شده و ارمنیان مجموعه بناهایی که در این گونه دژها بنا شده است را با عنوان وانک یا دیر می شناسند و محل قرارگیری کلیسا هم به ((قزل وانک)) (صومعه سرخ) شهرت دارد. به دلیل قرارگیری کلیسا در دامنه بلندی هایی به نام ماغارد، در منابع کتب ارمنی به آن، دِیر ماغارد نیز گفته شده است. به دلیل متروکه بودن محل نیز نام خارابا کلیسا را نیز بر این مکان گذاشته اند.        نام این اثر از تاریخ ۱۵ اسفند ۱۳۴۱ با شماره ۴۲۹ در فهرست آثار ملی ایران قرار دارد. کلیسای سنت استپانوس به همراه کلیسای زور زور و قره کلیسا، مجموعه کلیساهای ارمنی ایران را تشکیل می هند و به خاطر قدمت، اهمیت مذهبی و شیوه معماری منحصر به فرد در سال ۱۳۸۶ در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده اند.       سن استپانوس که بود؟ سنت استفان (سنت استپانوس) یا استفان قدیس از حواریون حضرت مسیح و اولین مبلغان مسحیت بود. او در 26 دسامبر سال 36 میلادی در اورشلیم به جرم کفر در دادگاه شرعی یهود، مورد محاکمه قرار گرفت. پس از سخنرانی استفان در مورد مذمت سردمداران دین یهود، حکم سنگسار را برایش در نظر گرفتند. صحنه سنگسار او را بر دیوار جنوبی کلیسای سنت استپانوس حکاکی کرده اند. از وی به عنوان یکی از اولین شهدای راه و دین مسیحیت یاد می کنند. او برای پیروان مسیحیت آن قدر مقدس و با اهمیت است که نامش را بر روی کلیساهای زیادی در سراسر دنیا گذاشته اند.      مدرسه مذهبی | موزه کلیسای سنت استپانوس مدرسه مذهبی یا دیری در کنار کلیسا و بخش غربی آن قرار دارد که قدمتش را بیش از ۹۰۰ سال تخمین می زنند. گفته می شود که در چهار طرف این دیر، اتاق هایی وجود داشته که طبقه بالایی آنها برای استراحت زائران و طبقه پایینی محل اصطبل چهار پایان بوده است.این مدرسه مذهبی امروزه به یک موزه تبدیل شده و در آن آثاری همچون سفالینه های مکشوفه دره شام، چوپان و دیر استپانوس، سنگ قبور منقش، انجیل های خطی و چاپی باارزش و همچنین ۱۵ سند متعلق به دیر استپانوس و .... به نمایش در آمده اند.        کشف جالب در کلیسای سنت استپانوس در جریان مرمت بنا در سال 1384، بقایای استخوانی در میان دو طاق کلیسا کشف شد که گویا متعلق به حواریون و قدیسان مسیح بوده اند چرا که طبق روایات تاریخی، در این کلیسا نگهداری می شده اند. علاوه بر این استخوان ها، چند تکه تخته مربوط به جعبه های نگهداری این استخوان ها، چند تکه پارچه زرد و آجری، تکه های موم، گِل اخرا و دانه‌های کُندر نیز به دست آمد. اسقف اعظم و خلیفه ارامنه تهران و شمال ایران این احتمال را مطرح کردند که این استخوان ها می توانند مربوط به جسد یحیی بن زکریّا یا یوحنا معمدان باشند؛ فردی که  مسیحیان، مسلمانان، صابئین مندایی او را پیغمبر می دانند.     مطالب مرتبط: خانه بهنام تبریز | عمارت ولیعهدنشین قاجار برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.      

همه چیز درباره روستای کندوان روستای صخره‌ای کندوان، یکی از ده جاذبه برتر استان آذربایجان شرقی است؛ روستایی از توابع شهرستان اسکو با قدمتی بسیار و معماری خاص که هر ساله گردشگران زیادی را برای کشف جذابیت‌هایش به سوی خود می‌کشاند. این روستا در دامنه کوه سلطان داغی، از کوه‌های رشته کوه سهند، جای خوش کرده و روزگار می‌گذراند؛ روستایی که در گذر زمان و به دلیل گدازه‌ها و مواد مذاب ناشی از فعل و انفعالات آتشفشانی کوه‌های سهند، باد، باران و برف و صد البته دخالت دست انسان به حالت امروزی خود درآمده است. روستای کندوان در اردیبهشت ۱۳۷۶ در فهرست میراث ملی کشور به ثبت رسیده است.          کندوان از معدود روستاهای صخره‌ای ایران و جهان محسوب می‌شود و تنها سه روستای دیگر در دنیا به شکل صخره‌ای هستند؛ منطقه کاپادوکیه در ترکیه، روستایی در ایالت داکوتای آمریکا و روستای صخره ای میمند. هر چند امروزه تنها در دو روستای میمند و کندوان ایران زندگی جریان دارد و دو منطقه دیگر خالی از سکنه هستند. کندوان روستایی با ارتفاع 2200 متری از سطح دریاست که رودخانه کندوان در امتداد آن جریان دارد و جزوی از دهستان سهند به شمار می‌آید. كندوان از دو كلمه «كند» و «وان» تشكیل شده است كه كند در زبان تركی به‌معنای روستا است؛ وان نیز پسوند اسم مكان است.           مردم کندوان در فضاها و خانه‌هایی زندگی می‌کنند که در اصطلاح محلی به آن‌ها قیه (صخره) یا کران گفته می‌شود. اصطلاح کران از کلمه کراندن به معنی زخم زدن و بیرون ریختن و کندن هر شیء آمده است البته شاید به معنی بی‌کران هم باشد. آن‌ها بر اساس نیاز و تا آن جا كه نوع سنگ‌ها امكان كندن را می‌داده است، درون صخره‌های مخروطی شكل را می‌کندند و به‌صورت فضاهای زندگی در می‌آوردند. کران‌ها به‌صورت چندتایی، جفتی، تكی، مخروطی شكل و دوک مانند و از جنس لاهار و ایگنمبریت هستند، بلندی این كران‌ها به بیش از ۶۰ متر نیز می‌رسد.         گشت‌و‌گذار و پیاده‌روی در کندوان به سبب بافت خاص معماری سنگی و صخره‌ای روستا، تجربه‌ای فراموش‌‌نشدنی است. قدم زدن بر پله‌های سنگی و دستکند که سال‌ها و قرن‌هاست به همان شکل باقی مانده، در کنار آشنایی با شیوه خاص زندگی مردم این روستا در خانه های صخره‌ای، می‌تواند خاطره یک روز متفاوت را برای‌تان به یادگار بگذارد. البته از عکاسی از مناظر مختلف روستای کندوان در این سفر غافل نشوید. عسل کوهستان یکی از مهم‌ترین محصولات کندوان است. لبنیات، آب‌معدنی، گردو، گیاهان دارویی، دوشاب یا شیره انگور، عسل و بادام از خوراکی‌هایی است که می‌توانید با خود از این روستا سوغات ببرید. همچنین گلیم، جاجیم و روسری‌های کلاقه‌ای نیز از صنایع دستی تولید شده این مردمان است.           روستای کندوان در ارتفاع ۲٬۲۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد و روستایی ییلاقی، کوهستانی و سردسیر با آب و هوایی مطبوع در تابستان است. در فصل‌های پاییز و زمستان روستای کندوان آب و هوای سردی دارد؛ به‌گونه‌ای که مردمان آن ۱۸۰ روز از سال را در شرایط یخبندان می‌گذرانند.حرفه اهالی کندوان تحت تأثیر آب‌وهوا و اقلیم این منطقه است. به‌علت ارتفاع بالا و وجود برف در تمام مدت سال و ذوب تدریجی برف‌ها، مراتع طبیعی در اطراف روستا وجود دارد که همین امر موجب شده تا دامداری جزو فعالیت‌های اصلی اهالی به شمار رود. کشاورزی دیمی نیز در دامنه‌ها و زمین‌های ناهموار منطقه در مسیر چشمه‌سارهای پرآب کوهستانی انجام می‌شود. باغداری نیز از دیگر شغل‌های مردمان این روستا است.            مطالب مرتبط:  معرفی موزه قاجار تبریز برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.

خانه بهنام تبریز | عمارت ولیعهدنشین قاجار تبریز در زمان گذشته یکی از شهرهای بسیار مهم ایران محسوب می‌شد و به همین سبب بسیاری از ولیعهدهای آن زمان ساکن این شهر بودند. در منابع مختلف تعداد متفاوتی از خانه‌های تاریخی و قدیمی در این شهر ذکر شده است اما نمی‌توان عدد مشخصی را برای آن‌ها تعیین کرد؛ شاید برایتان جالب باشد که بدانید شهر تبریز دومین شهر ایران از نظر تعداد خانه‌های تاریخی به شمار می‌رود. یکی از این خانه‌های زیبا، خانه تاریخی بهنام است که در حال حاضر بخشی از آن در اختیار دانشکده معماری دانشگاه هنر تبریز قرار دارد؛ این خانه در اواخر دوران زندیه و اوایل دوران قاجار ساخته شد و در زمان ناصرالدین شاه بر روی آن بازسازی انجام گرفت. همان‌طور که از اسم این بنا مشخص است، مالک عمارت شخصی به نام بهنام گنجه‌ای بود که خاندان آن‌ها از خانواده‌های مهم در عهد قاجار به شمار می‌رفتند و ریشه جد خاندان آن‌ها با قاجار یکی بوده است.        به طور کلی خانه تاریخی بهنام تبریز دو حیاط (حیاط اندرونی و حیاط بیرونی) و دو ساختمان (ساختمان اصلی و ساختمان کوچک) دارد. ساختمان اصلی، را قشلاقی و دیگری را ساختمان ییلاقی می‌نامند که با توجه به فصل و دمای هوا، هر کدام مورد استفاده قرار می‌گرفتند؛ ورودی عمارت بهنام نیز در پشت خانه قرار داشته و درب آن از کوچه مشیر بوده است. از دیگر قسمت‌های عمارت می‌توان به یک هشتی اشاره کرد که برای ورود، ابتدا باید از آن عبور می‌کردند. تقریبا تمامی خانه‌هایی که در آن زمان ساخته می‌شدند، دارای این هشتی بودند و علت آن هم جلوگیری از دیده شدن داخل خانه توسط افراد دیگر بوده است. از قسمت‌های جالب توجه این خانه، وجود طنبی در آن است که زیبایی چشمگیری دارد ،طنبی یا هفت دَری به اتاقی گفته می‌‎شود که دارای 7 درب است و در اطراف آن نیز اتاق‌های دیگری قرار گرفته‌اند.     ساختمان ییلاقی در این عمارت، ساختمان کوچک یا ییلاقی به گونه‌ای طراحی شده است که از سقف آن به عنوان مهتابی استفاده می‌کردند. مهتابی بخشی از بناست که مانند یک ایوان است، اما سقف ندارد. در تعریف مهتابی از دیدگاه معماری آمده است که این بخش از عمارت، در بیرونی‌ترین قسمت ساختمان قرار می‌گیرد و معمولا از سه طرف محصور شده و فقط یک طرف آن باز است. مهتابی در شمالی‌ترین بخش خانه قرار گرفته که چند اتاق در این قسمت وجود دارد. سبک چینش و قرارگیری آجرها در این بخش از خانه نیز زیباست. همین‌طور در این قسمت، اتاق‌های کناری دارای زاویه‌ای هستند که باعث شده تا به حیاط مشرف شوند. این بخش که به عنوان اندرونی مورد استفاده بوده، شامل چند اتاق، مطبخ و زیرزمین نیز می‌شده است. زیرزمین به عنوان نشیمن تابستانی مورد استفاده قرار می‌گرفته و بخش اندرونی برای سکونت بانوان عمارت، فرزندان و خدمت‌گزاران در نظر گرفته شده بود. ایوان جنوبی نشیمن تابستانی و مربوط به ساختمان اصلی است که توضیحات مربوط به ساختمان اصلی را در ادامه خواهیم گفت.     ساختمان اصلی زیباترین و اصلی‌ترین تزیینات مربوط به عمارت اصلی است. گچ‌کاری‌ها، نقاشی و دیگر تزییناتی که در این بخش وجود دارد، چشم هر بازدیدکننده‌ای را خیره می‌کند و آن‌ها را به دیدن جزئیات و هنری که در ساخت بنا وجود دارد، دعوت می‌کند. ساختمان اصلی خود دارای بخش‌های مختلفی است که هرکدام را جداگانه بررسی خواهیم کرد.   1-ایوان جنوبی ایوان جنوبی تزیینات گوناگونی دارد که شامل پنجره اُرسی، ایوان‌هایی با سقف مقرنس، آجرکاری و سرستون‌هایی گچ‌کاری شده است. قسمت پیشانی ساختمان هم گچ‌کاری بسیار زیبایی دارد که تماشای آن چند دقیقه‌ای شما را مشغول می‌کند. ستون‌های بلندی هم که در ایوان جنوبی است، خود بر عظمت و ابهت بنا می‌افزاید. از همین قسمت می‌توانید طُنبی عمارت اصلی را نیز ببیند. طنبی عمارت بهنام به صورت شرقی و غربی است و در طرفین آن هم اتاق‌هایی وجود دارد که به گوشواره معروف‌اند. در این فضا شما می‌توانید طاقچه و شومینه نیز ببینید که دارای نقاشی‌های بسیار چشم‌نوازی نیز هست و بر زیبایی فضای داخلی عمارت افزوده‌اند.       2-ایوان شمالی قسمت شمالی عمارت اصلی هم دارای پنجره‌هایی ارسی است و زیبایی خاص خود را دارد. ایوان شمالی هم از ستون‌هایی بلند بهره‌مند است که جنس آن‌ها از چوب بوده و با گچ پوشیده شده‌اند و قسمت بالایی آن‌ها نیز گچ‌کاری و تزیین شده است. این طنبی به سمت زاویه جنوبی قرار گرفته، جایی که ایوان جنوبی و نشیمن تابستانی قرار دارد.         حوضخانه عمارت بهنام گنجه ای در قسمت زیرین طنبی، یک حوضخانه قرار گرفته است که این حوضخانه از حیث معماری و زیبایی چیزی از یک اثر هنری کم ندارد. طراحی خود حوض، آجرکاری اطراف و سقف‌های گنبدی همگی دست‌به‌دست هم داده‌‎اند تا شما حس بسیار خوبی را در این حوضخانه داشته باشید و از دیدن آن لذت ببرید. البته این عمارت دارای حوض‌های دیگری نیز در حیاط است اما فضایی که در بخش زیرین طنبی برای حوضخانه ایجاد شده و نمای معماری این بخش بر جذابیت آن افزوده است.              مطالب مرتبط: معرفی موزه قاجار تبریز برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفربا شماره 02162714 در تماس باشید.

معرفی موزه قاجار تبریز در دوره ناصرالدین شاه بود که حسنعلی خان گروسی ملقب به امیرنظام گروس، سیاستمدار، ادیب، نویسنده و خوشنویس این عمارت زیبا را ساخت. منابع نشان می‌دهند که پس از مرگ امیرنظام، این عمارت محل سکونت والیان آذربایجان در دوران‌ مختلف بوده و در خاطرات ناصرالدین شاه از این خانه توصیف بسیاری شده است. در دوران پهلوی این خانه به عنوان اداره دارایی و فرهنگ مورد استفاده قرار می‌گرفت و سرانجام در سال 1370 توسط سازمان میراث فرهنگی خریداری شد. با توجه به آسیب‌های زیادی که به این خانه وارد شده بود، بازسازی عمارت با حفظ ویژگی‌های معماری بنا و شاخص‌های سنتی انجام شد و پس از اتمام عملیات ساختمانی در سال 1385 با کاربری موزه قاجار مورد بهره‌برداری قرار گرفت.        عمارت امیرنظام گروسی، توسط حاکم وقت آذربایجان در سال 1270 هجری شمسی ساخته شد و در دوره‌های بعد نیز محل سکونت والیان آذربایجان بوده است. عمارتی که سراسری آن بر روی 16 ستون استوار شده و امروز میزبان یکی از موزه های تبریز است. از جمله اشیایی که در این موزه نگهداری می‌شود می‌توان به مجسمه‌های شخصیت‌های برجسته دوره قاجار از جمله ع‍ب‍‍اس‌ م‍ی‍رز‌ا ول‍ی‍‍ع‍‍ه‍د، ‌ام‍ی‍رک‍ب‍ی‍ر، ق‍ائم‌ م‍ق‍‍ام‌ ف‍ر‌ا‌ه‍‍ان‍‍ی و...، خوشنویسی‌ها و دستنویس‌های آن دوران اشاره داشت. این عمارت تاریخی در سال 1370 و با شماره 1749 در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.       عمارت امیرنظام در دو طبقه و با زیربنای ۱۵۰۰ مترمربع ساخته شده‌است. ساختمان مشتمل بر دو حیاط اندرونی و بیرونی و دارای باغچه‌ها و حوض‌هایی است. ۱۶ ستون با سرستون‌های مربوطه، ایوان سراسری را نگه داشته‌اند. در طبقهٔ بالا پنجره‌های مشبک ارسی با شیشه‌های رنگی، گچبری‌های نمای شمالی و جنوبی، و همچنین آینه‌کاری‌ها و گچبری‌های تالارهای داخلی و طنبی‌ها به چشم می‌خورند و در زیرزمین حوض خانه وسیعی وجود دارد که یکی از قسمت‌های جالب بنا است. ستون‌های استوار حوضخانه و آجرکاری سقف آن نیز قابل توجه است.       موزه قاجار 4 اتاق در قسمت شرقی، 5 اتاق در قسمت غربی و چندین تالار  با نام‌های متفاوت و اختصاصی دارد. از طریق پلکانی که در جلوی ساختمان است می‌توانید به طبقه اول دسترسی داشته باشید.  در طبقه اول عمارت تالارهایی همچون تالار سکه، خاتم، ابزارهای فلزی، ظروف آبگینه، ادوات موسیقی، ظروف چینی و تالار بافته و منسوجات قرار دارد. همچنین می‌توانید در یکی از اتاق‌ها عکس‌هایی از اولین دوربینی که در زمان ناصرالدین‌شاه به ایران وارد شده است را ببینید.  قسمت پشتی عمارت اندرونی‌ست که محل سکونت و گذر زنان، فرزندان و خدمتکاران محسوب می‌شد و شامل بخش‌های مختلفی همچون مطبخ، انبار و اتاق‌های اهل منزل بوده است.        مطالب مرتبط: خانه بهنام تبریز | عمارت ولیعهدنشین قاجار برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.

ائل گلی ( شاه گلی ) را بیشتر بشناسیم ایل گلی ( شاه گلی ) از جاذبه های گردشگری مهم شهر تبریز و منطقه ی آذربایجان ایران می باشد. قدمت تاریخی این دریاچه ی زیبا به دوران آق قویونلوها برمی گردد. ائل گلی ( شاه گلی ) تا پیش از روی کار آمدن صفویان بزرگترین منبع ذخیره آب جهت آبیاری باغ‌ های مناطق شرقی تبریز تا دروازه تهران بوده ‌است. در دوران حکومت صفویان، تمام شن و ماسه و نخاله‌ های موجود در محوطه داخلی دریاچه فعلی خالی شده و دیواره ‌ای سنگی به دور آن کشیده شد. در دوران قاجار خیابانهایی در اطراف این استخر ایجاد شد و درختان تبریزی و بید مجنون و گل های اطلسی فراوانی در اطراف این مکان برای تزئین و تبدیل آن به گردشگاه کاشته شد.     در دوران پهلوی ائل گلی ( شاه گلی ) به شهرداری تبریز واگذار شد، تا به یک تفرجگاه عمومی تبدیل شود. سید باقر کاظمی ( مهذب الدوله ) استاندار وقت آذربایجان ،نخستین تعمیرات اساسی را در ائل گلی ( شاه گلی ) انجام داد. به دستور او ساختمان قاجاری آن تخریب و ساختمان فعلی جایگزین آن شد. بعد از انقلاب اسلامی سال 1357 مردم ایران، نام این دریاچه از شاه گلی به ائل گلی تغییر یافت، البته به عقیده بهروز خاماچی ( یکی از پژوهشگران تاریخ و فرهنگ آذربایجان ) کلمه شاه در اینجا به معنای خود شخص شاه نبود، بلکه به معنی بزرگ و با عظمت بود. مجدد در سال 1367 با زیباسازی اطراف آن با فضای سبز و با کاشت گل به زیبایی آن افزوده و با امکانات تفریحی و سرگرمی به یک مجموعه پر طرفدار و شلوغ در آمده که هر مسافری به شهر تبریز را برای یکبار هم که شده به سوی خود جذب می کند.     تفرجگاه ائل گلی در 7 کیلومتری جنوب شرقی شهر تبریز قرار گرفته است. این مکان در تاریخ ۲۷ بهمن سال ۱۳۸۷ با شماره ۲۴۷۷۴ در فهرست آثار ملی به ثبت رسید.  معرفی دریاچه و عمارت ائل گلی: 1- دریاچه ( استخر ) ائل گلی: دریاچه ( استخر ) تفرجگاه ائل گلی با مساحت حدود 5/5 هکتار و با ابعاد 200 در 200 دارای گنجایش 720000 متر مکعب آب می باشد. این دریاچه که می توان آن را اصلی ترین قسمت تفرجگاه ائل گلی نامید، در عمیق ترین قسمت، دارای عمق 12 متری می باشد، البته در بیشتر نقاط دارای عمقی بین 3 تا 9 متری می باشد. آب این دریاچه از یکی از شعبات رودخانه ی لیقوان تامین می شود و به صورت جویباری کوچک از قسمت جنوب شرقی دریاچه به درون آن می ریزد. علاوه بر این در بخش جنوبی دریاچه یک تپه واقع شده که دارای فضای سبز به‌ همراه آبشار مصنوعی است، آب موجود در این آبشار نیز در نهایت راهی این استخر می‌شود.در بعضی از روزهای فصل زمستان آب دریاچه یخ می‌زند و نمای متفاوتی به محیط اطرافش می‌بخشد. در این مدت ماهی‌هایی که در آب آن زندگی می‌کنند، نمی‌توانند به بخش بالایی آب برسند و در نتیجه روند رشدشان آرام‌تر می‌شود.     2- عمارت ائل گلی: کار ساخت عمارت ائل گلی که به آن کاخ ائل گلی نیز گفته می شود به زمان آن قویونلوها بر میگردد. این عمارت در زمان صفویان گسترش یافت و در زمان قاجار قهرمان میرزا هشتمین پسر عباس میرزا ( فرزند فتحعلی شاه قاجار ) این عمارت را تکمیل تر نمود و آن را به صورت یک گردشگاه سلطنتی برای درباریان قاجار ایجاد کرد. این بنا که در ابتدا یک ساختمان یک طبقه خشتی بود، در سال 1346 به علت رطوبت و فرسودگی فراوان تخریب و ساختمان دو طبقه ی فعلی جایگزین آن شد. این عمارت هشت ضلعی در وسط دریاچه ائل گلی قرار گرفته است. از این عمارت امروزه به عنوان تالار پذیرایی استفاده می کنند.       خدمات تفریحی تفرجگاه ائل گلی: قایق سواری در دریاچه: یکی از اصلی ترین تفریح های تفرجگاه ائل گلی قایق سواری است. غیر از فصل زمستان در سایر فصول امکان قایق سواری در این دریاچه وجود دارد. در این دریاچه هم قایق موتوری و هم قایق پدالی وجود دارد.       دوچرخه سواری در ائل گلی: برای علاقه‌مندان به دوچرخه سواری نیز در این مجموعه خدماتی در نظر گرفته شده که یکی از آن‌ها مسیر جاده ائل گلی است که برای افراد دوچرخه‌سوار در نظر گرفته شده و شما می‌توانید از این طریق به نقاط مختلف پارک دسترسی پیدا کنید. اما علاوه براین، شهرداری برای افرادی که دوچرخه ندارند هم ایستگاه‌هایی در مسیر جاده ائل گلی درنظر گرفته که علاقه‌مندان می‌توانند از ساعت ۶:۳۰ صبح تا ساعت ۲۱ شب به‌صورت رایگان از این دوچرخه‌ها استفاده کنند. درشکه سواری در ائل گلی: یکی دیگر از امکانات تفریحی اطراف تفرجگاه ائل گلی درشکه سواری می باشد. می‌توانید با پرداخت هزینه‌ای یک درشکه را کرایه کنید و از گردش با آن در دور فضای پارک و عمارت لذت ببرید.     مینی گلف: یکی از استاندارد ترین زمین های مینی گلف در کشور در قسمت جنوب شرقی تفرجگاه ائل گلی قرار دارد. در این مجموعه جذاب تاکنون مسابقات ملی و منطقه ای مختلفی برگزار شده است.     مجموعه ورزشی اسکیت تفرجگاه ائل گلی: در قسمت جنوبی تفرجگاه ائل گلی سالن بزرگ اسکیت به چشم می خورد. زمین اسکیت این مجموعه با کفپوش استاندارد، 1500 مترمربع مساحت دارد و می تواند به خوبی میزبان مسابقه های مختلف اسکیت در رشته های اسیکت هاکی، رولبال، فری استایل و نمایشی باشد.         ساعت آفتابی: یکی دیگر از دیدنی های اطراف تفرجگاه ائل گلی ساعت آفتابی آن می باشد. این ساعت آفتابی که یکی از بزرگترین ساعت های آفتابی در کشور است در سال 1393 ساخته شده است.  این ساعت با دقت ۵ دقیقه قابلیت‌های جالب دیگری نیز دارد. از توانایی‌های جالب در این ساعت نشان دادن اذان ظهر است که به همراه آن قبله را هم نشان می‌دهد.        اولین اینترنت پارک کشور: از جذابترین و خاص ترین امکاناتی که در ایل گلی برای رفاه گردشگران و شهروندان به وجود آمده، وجود سرویس اینترنت بی سیم رایگان در این پارک است. امکانی که پارک ایل گلی را به اولین اینترنت پارک کشور تبدیل کرده و باعث آسانی برقراری ارتباط بین افراد مختلف در این پارک شده است.  از دیگر امکانات تفرجگاه ائل گلی می توان به وجود دو پارکینگ اختصاصی برای گردشگران ، وجود رستورن ها و کافی شاپ های متعدد، آلاچیق ها و سکوهای فراوان برای برپایی چادر، آب خوری های متعدد، مکان های متعدد برای شستشوی ظروف، سرویس های بهداشتی و نمازخانه اشاره کرد.      مطالب مرتبط: آشنایی با منطقه ی ارسباران  برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.

آشنایی با منطقه ی ارسباران  ارسباران یک ناحیه کوهستانی و جنگلی است که در شمال استان آذربایجان شرقی و در 220 کیلومتری تبریز قرار دارد. ارسباران از جمله مناطق پرتردد و محبوب گرشگری در استان آذربایجان شرقی است که با چشم اندازهای طبیعی و نیز آثار تاریخی اررزشمند، یکی از مناطق محبوب گردشگری در شمال غرب ایران محسوب می شود. سه طرف منطقه ی مذکور را نیز سه رود، ارس در شمال، ایلگه چای در غرب و کلیبر چای در شرق احاطه کرده است و در جنوب نیز به ارتفاعات سایگرام محدود شده است. ارسباران  در سال 1355 توسط سازمان یونسکو به عنوان ذخیره گاه زیست کره معرفی شده است.     وسعت جنگل‌های ارسباران 164000 هکتار بوده که از این وسعت 148000 هکتار ار آن به عنوان جنگل حمایتی و حفاظتی گزارش شده است. مردمان محلی در اطراف جنگلهای ارسباران بیشتر به کارهای دامداری، باغبانی، زنبور داری، و همچنین صنایع دستی و گردشگری مشغول هستند. در حال حاضر اکثر مردمان منطقه به حاشیه شهرهای تبریز و تهران مهاجرت کرده اند. در این منطقه حدود 23500 کوچ نشین زندگی میکنند. در گذشته ارسباران را، ارسبار، آرازبار، قره داغ و قره چه داغ هم میگفتند.      توصیف کلی یونسکو ازمنطقه ی ارسباران   این ذخیره گاه زیست کره در کوهستانهای قفقازی ایران نزیک مرز با کشورهای جمهوری آذربایجان و ارمنستان قرار دارد. ارسباران با قرار گرفتن در بین مناطق خزری، قفقازی و مدیترانه ای، کوههای تا ارتفاع 2200 متر ، علفزارهای آلپی دشتهای نیمه خشک، مراتع و جنگلها، رودها و چشمه ها را شامل میشود.        مکانهای مهم و تاریخی ارسباران  uمهمترین اثر تاریخی موجود در منطقه قلعه بابک (دژ بابک) میباشد. که در بالای کوهی به بلندای 2300 مترنزدیک به سه کیلومتری شهر کلیبر واقع است. این قلعه در زمان ساسانیان ساخته شده است ولی نام خود را از نام بابک خرم دین رهبر مبارزه با خلفای عرب در سال 893 میلادی گرفته است. دیگر اثر تاریخی مهمی که در منطقه وجود دارد عمارت آینالو میباشد، که با توجه به شیوه ی معماری آن به عهد قاجار مربوط است. این عمارت در سال 1907 توسط تاجر معروف ارمنی دوران قاجار طومانیاس و همزمان با عمارت وینق در منطقه آینالو ساخته شده است. از دیگر آثار مهم منطقه میتوان قلعه پشتو، قلعه جوشین، کلیسای ناپشته ، قلعه آوارسین و چشمه های آب گرم کلیبر را نام برد.         گونه های مختلف جانوری  ارسباران از نظر گونه های مختلف جانوری در جهان کم نظیر است. 215 گونه پرنده، 29 گونه خزنده، 5گونه دوزیست، 48 گونه پستاندار و17 گونه ماهی در مناطق مختلف ارسباران شناسایی شده است. از گونه های پرندگان بومی ارسباران میتوان به خروس سیاه قفقازی، کبک، دراج، قرقاول،عقاب ماهی گیر، انواع پرندگان شکاری، و تعداد بی شماری پرندگان آبزی اشاره کرد. گوزن مارال اصلی ترین گونه پستاندار در جنگل های ارسباران بود که حدود 60 سال قبل آخرین نمونه آن درمنطقه دیده شد. البته در سال 71 با انتقال 7 راس مارال ازپارک جنگلی گلستان به این منطقه احیا دوباره آن آغاز شد.در حال حاضر 26 راس از این نوع حیوان در ارسباران زندگی میکنند.گراز، خرس قهوه ای، گربه جنگلی ، خرگوش، کل و بز وحشی هم از دیگر حیوانات این گونه از جانوران در منطقه هستند.        از جمله آبزیان موجود در این منطقه ماهی زردک، سیاه ماهی، کپور نقره ای ،گامبوزیا، ماش ماهی و مروارید ماهی هستند.خزنده گان معروفی هم که در این منطقه هستند میتوان مارمولک چشم ماری، یله مار و تیرک مار نام برد. انواع قورباغه ها هم دوزیستان موجود در منطقه هستند.    مطالب مرتبط: موزه قاجار تبریز برای خواندن سیار مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.

معرفی موزه قاجار تبریز در دوره ناصرالدین شاه بود که حسنعلی خان گروسی ملقب به امیرنظام گروس، سیاستمدار، ادیب، نویسنده و خوشنویس این عمارت زیبا را ساخت. منابع نشان می‌دهند که پس از مرگ امیرنظام، این عمارت محل سکونت والیان آذربایجان در دوران‌ مختلف بوده و در خاطرات ناصرالدین شاه از این خانه توصیف بسیاری شده است. در دوران پهلوی این خانه به عنوان اداره دارایی و فرهنگ مورد استفاده قرار می‌گرفت و سرانجام در سال 1370 توسط سازمان میراث فرهنگی خریداری شد. با توجه به آسیب‌های زیادی که به این خانه وارد شده بود، بازسازی عمارت با حفظ ویژگی‌های معماری بنا و شاخص‌های سنتی انجام شد و پس از اتمام عملیات ساختمانی در سال 1385 با کاربری موزه قاجار مورد بهره‌برداری قرار گرفت.        عمارت امیرنظام گروسی، توسط حاکم وقت آذربایجان در سال 1270 هجری شمسی ساخته شد و در دوره‌های بعد نیز محل سکونت والیان آذربایجان بوده است. عمارتی که سراسری آن بر روی 16 ستون استوار شده و امروز میزبان یکی از موزه های تبریز است. از جمله اشیایی که در این موزه نگهداری می‌شود می‌توان به مجسمه‌های شخصیت‌های برجسته دوره قاجار از جمله ع‍ب‍‍اس‌ م‍ی‍رز‌ا ول‍ی‍‍ع‍‍ه‍د، ‌ام‍ی‍رک‍ب‍ی‍ر، ق‍ائم‌ م‍ق‍‍ام‌ ف‍ر‌ا‌ه‍‍ان‍‍ی و...، خوشنویسی‌ها و دستنویس‌های آن دوران اشاره داشت. این عمارت تاریخی در سال 1370 و با شماره 1749 در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.       عمارت امیرنظام در دو طبقه و با زیربنای ۱۵۰۰ مترمربع ساخته شده‌است. ساختمان مشتمل بر دو حیاط اندرونی و بیرونی و دارای باغچه‌ها و حوض‌هایی است. ۱۶ ستون با سرستون‌های مربوطه، ایوان سراسری را نگه داشته‌اند. در طبقهٔ بالا پنجره‌های مشبک ارسی با شیشه‌های رنگی، گچبری‌های نمای شمالی و جنوبی، و همچنین آینه‌کاری‌ها و گچبری‌های تالارهای داخلی و طنبی‌ها به چشم می‌خورند و در زیرزمین حوض خانه وسیعی وجود دارد که یکی از قسمت‌های جالب بنا است. ستون‌های استوار حوضخانه و آجرکاری سقف آن نیز قابل توجه است.       موزه قاجار 4 اتاق در قسمت شرقی، 5 اتاق در قسمت غربی و چندین تالار  با نام‌های متفاوت و اختصاصی دارد. از طریق پلکانی که در جلوی ساختمان است می‌توانید به طبقه اول دسترسی داشته باشید.  در طبقه اول عمارت تالارهایی همچون تالار سکه، خاتم، ابزارهای فلزی، ظروف آبگینه، ادوات موسیقی، ظروف چینی و تالار بافته و منسوجات قرار دارد. همچنین می‌توانید در یکی از اتاق‌ها عکس‌هایی از اولین دوربینی که در زمان ناصرالدین‌شاه به ایران وارد شده است را ببینید.  قسمت پشتی عمارت اندرونی‌ست که محل سکونت و گذر زنان، فرزندان و خدمتکاران محسوب می‌شد و شامل بخش‌های مختلفی همچون مطبخ، انبار و اتاق‌های اهل منزل بوده است.        مطالب مرتبط: موزه شهرداری تبریز برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر به تبریز با شماره 02162714 در تماس باشید. جهت رزرو بلیط هواپیما کلیک کنید.